Δύο αρχαία αρχιτεκτονικά μέλη που ίσως είναι των παλαιοχριστιανικών χρόνων ανακαλύφθηκαν στη νήσο Δοκό, απέναντι από την Υδρα, από τον Υδραίο κ. Παναγιώτη Μπούχλα, μέλος της οργάνωσης «Υδραίισσα Φώκια», ο οποίος και δήλωσε το εύρημά του αμέσως στην αρμόδια Β’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Αν και ακόμη τα ευρήματα δεν έχουν μελετηθεί και οι αρχαιολόγοι δεν μπορούν να πουν τίποτα, θα πρέπει να θεωρηθούν ως ένα ακόμη δείγμα για τη χρήση της περιοχής κατά την παλαιοχριστιανική περίοδο. Βρέθηκαν το ένα κοντά στο εξωκκλήσι της Παναγίτσας του Δοκού και το άλλο έξω από ένα άλλο μικρό εκκλησάκι του Αϊ-Γιώργη. Αλλά δεν είναι βέβαια τα μόνα κατάλοιπα της Ιστορίας μας που σώζονται στο όμορφο νησί απέναντι από την Υδρα.
Ο Δοκός, αν και ακατοίκητος τους τελευταίους αιώνες, είναι ένα νησί με μακρά ιστορία. Επιφανειακές αρχαιολογικές έρευνες έχουν εντοπίσει ίχνη κατοίκησης από τους πρωτοελλαδικούς χρόνους ως και τους βυζαντινούς. Το νησί έχει χαρακτηριστεί αρχαιολογικός χώρος με υπουργική απόφαση από το 1994 και… «ζώνη Α, απόλυτης προστασίας, όπου απαγορεύεται η δόμηση προκειμένου να προστατευθούν τα σημαντικότατα αρχαία λείψανα των πρωτοελλαδικών, υστεροελλαδικών, ελληνιστικών και βυζαντινών οικισμών που σώζονται στη νήσο» αναφέρεται στην απόφαση κήρυξής του. Ενώ επίσης με άλλη υπουργική απόφαση έχει κηρυχθεί θαλάσσιο πάρκο η θαλάσσια περιοχή στο βόρειο τμήμα του νησιού «για την αποτελεσματικότερη προστασία των ενάλιων αρχαιοτήτων που εντοπίστηκαν εκεί».
Κοντά στον Αργολικό κόλπο ο Δοκός πρέπει να ήταν στα αρχαία χρόνια ένας σημαντικός σταθμός στις θαλάσσιες διαδρομές του Αργοσαρωνικού, πράγμα που επιβεβαιώνεται και από τις ενάλιες αρχαιότητες που βρέθηκαν στον βυθό κοντά στις ακτές του. Αλλά και στη στεριά, σε πολλές θέσεις έχουν εντοπισθεί αρχαιότητες όλων των εποχών. Στο ανατολικό τμήμα του νησιού, στον κόλπο Σκίντου, που ορίζεται από το λεγόμενο Ακρωτήριο της Κομμένης Μύτης, έχει βρεθεί ναυάγιο της Πρωτοελλαδικής εποχής.
Στον ίδιο χώρο υπάρχει μυκηναϊκός οικισμός που είχε κτιστεί επάνω σε παλαιότερη πρωτοελλαδική εγκατάσταση, ενώ κοντά στην κορυφή του βουνού στέκονται ερείπια ενός μεσαιωνικού κάστρου. Στο δυτικό τμήμα του νησιού, στην περιοχή του Λιμένα Δοκού, γύρω από τη μικρή εκκλησία του Αϊ-Γιώργη οι διάσπαρτες αρχαιότητες μαρτυρούν τη χρήση αυτής της περιοχής από τους προϊστορικούς ως τους παλαιοχριστιανικούς χώρους.
Τέλος, ακόμη δυτικότερα, στη θέση Λέδεζα, όπως και σε πολλές άλλες θέσεις τα αρχαία κατάλοιπα είναι σκορπισμένα παντού περιμένοντας την αρχαιολογική έρευνα για να πουν τη δική τους ιστορία.
