ΕΝΑ ακόμη βήμα προς την κατεύθυνση της κατάργησης διακρίσεων λόγω φύλου έκανε η ΕΕ μέσω του Συμβουλίου Υπουργών, το οποίο υπέβαλε την πρόταση Οδηγίας «σχετικά με το βάρος αποδείξεως σε περιπτώσεις διάκρισης λόγω φύλου». Η Οδηγία στοχεύει στα «μέτρα που λαμβάνονται από τα κράτη – μέλη, κατ’ εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης, τα οποία επιτρέπουν σε κάθε άτομο που κρίνει ότι θίγεται από τη μη εφαρμογή υπέρ αυτού της αρχής της ίσης μεταχείρισης να διεκδικεί τα δικαιώματά του διά της δικαστικής οδού».
Τι σημαίνει όμως «ίση μεταχείριση»; Σημαίνει την απουσία κάθε διάκρισης λόγω φύλου, είτε άμεσα είτε έμμεσα. Σύμφωνα με την πρόταση Οδηγίας, τα κράτη – μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε αν ένα πρόσωπο κρίνει ότι θίγεται από τη μη τήρηση της αρχής της ίσης μεταχείρισης και αποδεικνύει ενώπιον δικαστηρίου ή άλλης αρμόδιας αρχής πραγματικά περιστατικά από τα οποία πιθανολογείται η ύπαρξη διάκρισης, ο εναγόμενος οφείλει να αποδείξει ότι δεν υπήρξε παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης.
Ως τώρα το βάρος της αποδείξεως το έφερε ο ενάγων αλλά, όπως προέκυψε από διάφορες υποθέσεις ενώπιον των δικαστηρίων, ήταν δύσκολο κάθε αδικημένος (-η) να αποδεικνύει ότι παραβιάσθηκε η αρχή της ίσης μεταχείρισης. Τώρα, όταν η υπόθεση φθάνει στα δικαστήρια και πιθανολογείται η ύπαρξη διάκρισης, ο εναγόμενος θα είναι εκείνος που θα φέρει το βάρος της απόδειξης της μη διάκρισης.
Το Συμβούλιο Υπουργών καλεί τα κράτη – μέλη να εισαγάγουν στην εσωτερική έννομη τάξη τις αναγκαίες ρυθμίσεις ώστε τα δικαστήρια να μπορούν να διατάσσουν κάθε μέτρο προκειμένου να εξασφαλίζεται η πραγματική και απρόσκοπτη εξέταση κάθε καταγγελίας διάκρισης. Τα καλεί επίσης να ενημερώσουν για το περιεχόμενο της Οδηγίας όλους τους εργαζομένους.
Η Οδηγία αυτή έρχεται να συμπληρώσει ένα κενό στην κοινοτική νομοθεσία που αφορά την ίση μεταχείριση των δύο φύλων. Η θέσπιση κανόνων για την ίση μεταχείριση άρχισε το 1989, όταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλε πρόταση Οδηγίας και ενεκρίθη αργότερα από το Συμβούλιο. Εξάλλου, πέρυσι και εφέτος η Επιτροπή πραγματοποίησε δύο γύρους διαβουλεύσεων με τους κοινωνικούς εταίρους προτού υιοθετήσει την παρούσα πρόταση Οδηγίας. Σημειώνεται πάντως ότι κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων οι εργοδότες ήταν κατά της εν λόγω Οδηγίας, διότι αυτοί είναι οι εναγόμενοι και συνεπώς το βάρος της απόδειξης της μη διάκρισης το φέρουν αυτοί.
