Aυτός ο Ιανουάριος δεν ξεκινά από τη βαθμολογία ούτε από τα αποτελέσματα των προηγούμενων εβδομάδων. Ξεκινά από κάτι πιο ουσιαστικό: από το πόσο «έτοιμες» είναι οι ομάδες του.
Και σε αυτό το σημείο, ο Ολυμπιακός – κατά πρώτο λόγο – και ο ΠΑΟΚ, στη συνέχεια, μπαίνουν στο πιο απαιτητικό κομμάτι της σεζόν με ένα καθαρό πλεονέκτημα. Όχι επειδή δεν θα έχουν απώλειες, αλλά επειδή ξέρουν ποιοι είναι, πώς παίζουν και τι ζητούν από κάθε παίκτη τους. Οι ομάδες τους έχουν σφραγίδα προπονητή, ρόλους ξεκάθαρους και αυτοματισμούς που δεν διαλύονται με την πρώτη στραβή.
Μεταγραφικά, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ δείχνουν προχωρημένοι. Δύο προσθήκες ο καθένας, με βλέμμα για άλλες δύο. Η ΑΕΚ πήρε τον εκρηκτικό Βάργκα και τον εξελίξιμο Γκεοργκίεφ, ο ΠΑΟΚ τον Ζαφείρη που κουμπώνει άμεσα και τον Γερεμέγεφ ως λύση ανάγκης, όταν χάλασαν άλλες υποθέσεις. Και οι δύο, όμως, κουβαλούν την ίδια τρύπα: τα άκρα της άμυνας. Ολοι τη βλέπουν, κανείς δεν την έκλεισε. Και υπάρχει ορατός κίνδυνος να μείνει έτσι.
Ο μικρότερος πόνος
Το παράδοξο είναι στο πρόγραμμα. Η ΑΕΚ, που αναζητεί (ακόμα) κεντρικό χαφ, έχει καθαρό ημερολόγιο από Ευρώπη και ευνοϊκό μονοπάτι στο Κύπελλο, όμως στο πρωτάθλημα ανεβαίνει Γολγοθά. Αρης εκτός, Παναθηναϊκός εντός, Αστέρας εκτός, Ολυμπιακός εντός.
Τέσσερα ματς χωρίς ανάσα, χωρίς προφανές τρίποντο, με δύο ντέρμπι στη Νέα Φιλαδέλφεια που καίνε. Ο ΠΑΟΚ, αντίθετα, πνίγεται από υποχρεώσεις εκτός συνόρων και Κυπέλλου, αλλά στο πρωτάθλημα βρίσκει στρωμένο τραπέζι. Παναιτωλικός, ΟΦΗ, Κηφισιά, Πανσερραϊκός. Ματς – παγίδες, όχι ντέρμπι. Αν είναι ομάδα τίτλου, εδώ θα το δείξει.
Ο Ολυμπιακός βαδίζει με φρένο χειρός. Ο Μεντιλίμπαρ δεν βιάζεται, απορρίπτει εύκολα, ζητεί ουσία. Το πρόγραμμα, όμως, δεν περιμένει. Πρωτάθλημα με ταξίδια, Κύπελλο με ΠΑΟΚ, Ευρώπη με Λεβερκούζεν και Αγιαξ, και χωρίς τον Ελ Κααμπί. Ενα βουνό που δεν κάνει τον προπονητή του να… ιδρώνει.
Και ο Παναθηναϊκός; Ισως το ψηλότερο βουνό απ’ όλους. Οχι μόνο λόγω αγώνων, αλλά λόγω εικόνας και βαθμολογικής υστέρησης. Η ομάδα έκλεισε άσχημα τη χρονιά, οι μεταγραφές δεν εγγυώνται άμεση αλλαγή, τα κενά παραμένουν και οι απώλειες μπροστά βαραίνουν. Κύπελλο με Αρη, Ευρώπη με Φερεντσβάρος και Ρόμα, πρωτάθλημα με παγίδες. Στο τέλος, κανείς δεν θα βγει αλώβητος. Ολοι θα χάσουν κάτι. Το ερώτημα του Ιανουαρίου δεν είναι ποιος θα πέσει, αλλά ποιος θα πονέσει λιγότερο.
Με μια «στραβή»
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, οι προπονητές διαχειρίζονται ρόστερ, εγωισμούς, κούραση και πίεση εξέδρας, γνωρίζοντας πως μια στραβή Κυριακή μπορεί να αλλάξει αφήγημα μηνών. Τα αποδυτήρια θα δοκιμαστούν, οι αντοχές των βασικών θα τεντωθούν, οι ρεζέρβες θα κληθούν να μιλήσουν. Ο Ιανουάριος δεν χαρίζει χρόνο προσαρμογής ούτε συγχωρεί πειράματα.
Είναι μήνας αποφάσεων, μήνας χαρακτήρα. Εκεί όπου οι λεπτομέρειες, ένα δοκάρι, ένα αμυντικό λάθος, μια καθυστερημένη μεταγραφή γίνονται ιστορία. Τότε θα αρχίσουν οι συγκρίσεις, οι ευθύνες, οι απολογισμοί, και οι συζητήσεις για το αν χάθηκε μια ευκαιρία ή αν απλώς μετατέθηκε για τα πλέι οφ. Αυτό είναι το βάρος που κουβαλούν όλοι, από πάγκους μέχρι γραφεία, αυτές τις εβδομάδες χωρίς καμία εξαίρεση.
