Είναι ωραία η ιστορία του Εβάν Φουρνιέ στον Ολυμπιακό. Είναι μια σχέση που ουσιαστικά ξεκίνησε με πρωτοβουλία του ίδιου όταν ο Γάλλος σταρ –μόλις 16 ετών τότε- βρέθηκε ως θεατής μεταξύ των ερυθρόλευκων φιλάθλων στην κερκίδα του Παλέ ντε Περσί για να παρακολουθήσει το Final Four του 2010 στο Παρίσι. Μαγεύτηκε από το πάθος τους και την ατμόσφαιρα που είχαν δημιουργήσει και 12 χρόνια αργότερα έκανε στο αγαπημένο του μέσο, το Twitter, τη θρυλική πλέον ανάρτηση ότι αν ποτέ άφηνε το NBA για να επιστρέψει στην Ευρώπη, θα ήθελε να παίξει για τους Πειραιώτες. Το καλοκαίρι του 2024 έκανε ο ίδιος την επιθυμία του πράξη: είπε «όχι» στους Ουάσινγκτον Ουίζαρντς, πέρασε τον Ατλαντικό, συμφώνησε με συνοπτικές διαδικασίες να φορέσει τα ερυθρόλευκα και έγινε σχεδόν αυτόματα αντικείμενο λατρείας και ίνδαλμα για τους οπαδούς της ομάδας.
Φωτό: Instagram/evanfournier10
Έδεσε αμέσως με τους συμπαίκτες του, δεν επέδειξε ποτέ ίχνος βεντετισμού όπως θα μπορούσε άνετα να κάνει έπειτα από 12 χρόνια καριέρας στο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου και –κυρίως- γούσταρε να βρίσκεται στην Ελλάδα. Και το έδειχνε. Περνούσε καλά. Κι έτρωγε ακόμη καλύτερα.
Το γευστικό του “λιμάνι”
Μπορεί να αγωνίζεται εδώ και πολλά χρόνια σε κορυφαίο επίπεδο, μπορεί ως αθλητής να πρέπει να ακολουθεί συγκεκριμένη διατροφή, με πρόγραμμα και μέτρο, μπορεί να θεωρούσαμε όλοι ότι ως Γάλλος ξεφαντώνει με ένα ποτήρι κρασί κι ένα πλατό τυριών με κριτσίνια, αλλά η πραγματικότητα μας διέψευσε: ο Εβάν Φουρνιέ δεν θα πει ποτέ όχι σε ένα κουτί με σαλονικιώτικα τρίγωνα Πανοράματος, ούτε, βέβαια, σε ένα καλό τυλιχτό. Δεν άργησε να μάθει τα γαστρονομικά «κόλπα» της πρωτεύουσας ο Γαλλο-Αλγερινός. Και πολύ σύντομα επεκτάθηκε και σε άλλους νομούς και επαρχίες.
Βλέπετε, οι χιλιάδες followers του αντιλήφθηκαν πολύ γρήγορα πόσο μερακλής είναι και πόσο ανοικτός σε γευστικούς πειραματισμούς. Και άρχισαν να του προτείνουν καντίνες, ζαχαροπλαστεία, τυροπιτάδικα κοκ σε κάθε πόλη που επισκεπτόταν για να παίξει με την ομάδα του. Ο Εβάν τα εκτιμούσε όλα. Και δοκίμαζε όσα μπορούσε και όσα προλάβαινε. Άρχισε σιγά-σιγά να γνωρίζει καλύτερα την ελληνική κουζίνα και με κάθε πράγμα που έτρωγε έδειχνε να ξετρελαίνεται ακόμη περισσότερο. Κι όλο αυτό έχει γίνει πια ένα viral παιχνίδι ανάμεσα στον σούπερ σταρ του μπάσκετ και τους Έλληνες φιλάθλους –όχι μόνο τους Ολυμπιακούς, αλλά και όσους έχουν χιούμορ και άποψη για το καλό φαγητό. Μέχρι και η επίσημη σελίδα της Ευρωλίγκας μπήκε στο κόλπο, ανεβάζοντας σουβλάκια για να του ανοίξει την όρεξη. Με ένα σουβλάκι, άλλωστε, ξεκίνησαν όλα…
H Ευρωλίγκα η ίδια τρολάρει τον Φουρνιέ με ένα σουβλάκι από τον Μπαϊρακτάρη. Είχαν προηγηθεί οι αναρτήσεις του Γαλλο-Αλγερινού σταρ για το γύρο, το τυλιχτό κλπ.
Αρχές Σεπτέμβρη του 24, πριν καν ανοίξουν τα σχολεία. Μόλις λίγες ημέρες μετά την υπογραφή του στον Ολυμπιακό και την εγκατάστασή του στην Αθήνα, ο Φουρνιέ μυήθηκε στο απόλυτο ελληνικό street food με τον καλύτερο τρόπο.
Το πρώτο σουβλάκι που δοκίμασε ο Έβαν στην Αθήνα έμελλε να είναι κι ένα από τα καλύτερα. Έτσι ξεκίνησε μια μεγάλη σχέση αγάπης με τον γύρο και το τυλιχτό.
Το τυλιχτό του Αχιλλέα στο Νέο Κόσμο, με το χειροποίητο γύρο που τελειώνει μέσα σε λίγες ώρες από το άνοιγμα, έχει πρωτεύουσα θέση στους γευστικούς μύθους της πόλης μας. Δικαίως ο Εβάν ξετρελάθηκε κι ας ήταν ο ουρανίσκος του εκπαιδευμένος σε πιο εκλεπτυσμένα εδέσματα. Μετά από αυτό δεν υπήρχε επιστροφή, ήθελε να δοκιμάσει κι άλλα. Ζήτησε να του προτείνουν περισσότερα σουβλατζίδικα κι έλαβε 350 διαφορετικές απαντήσεις. Έπειτα, όμως, γνώρισε τη φέτα. Την ελληνική, τη βαρελίσια, όχι τη συσκευασμένη που έτρωγε στο εξωτερικό. Κι ερωτεύτηκε.
“Αν δεν έχετε φάει φέτα στην Ελλάδα, δεν έχετε φάει ποτέ αληθινή φέτα. Είναι απίστευτη”, έγραψε ο Έβαν κι έλαβε αμέσως την επόμενη πρόταση: “Δοκίμασε μουσακά”.
Ο έρωτας αυτός έφερε κεράσματα, άλλα αυθόρμητα, από τους θαυμαστές του, κι άλλα πανέξυπνα και στρατηγικά, από βιομηχανίες που εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία για να προμοτάρουν το προϊόν τους.
Μετά το ποστ για τη φέτα, ο Γάλλος πρέπει να μάζεψε αρκετή και για τα επόμενα δύο χρόνια του συμβολαίου του με τον Ολυμπιακό.
Τα φιλέματα της λατρείας
Ο Εβάν, όμως, δεν έμεινε στα αλμυρά. Η γνωριμία του με τα παραδοσιακά, σιροπιαστά γλυκά του τόπου μας υπήρξε κομβική και δημιούργησε μια νέα παράδοση, με κουτιά που παραδίδονται συνήθως στο δρόμο για την προπόνηση και των οποίων το περιεχόμενο εξαφανίζεται πριν προλάβει ο βοηθός του κόουτς Μπαρτζώκα να σφυρίξει. Ο Γάλλος (συνήθως) τα μοιράζεται με τους συμπαίκτες του.
Ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης απολαμβάνει ένα τρίγωνο Πανοράματος κερασμένο από τον Έβαν.
Άλλες φορές, πάλι, προτιμά να τα κρατά για τον εαυτό του.
Από το λογαριασμό του έχουν περάσει γαλακτομπούρεκα, λουκουμάδες, ραβανί και χαλβάδες. Κερασμένα όλα από τους fans. Άλλοι του στέλνουν σπιτικές πίτες και άλλοι τον στέλνουν συστημένο στα καλύτερα μαγαζιά του τόπου τους.
Είναι ομαδικό «παιχνίδι» αυτό που παίζει ο Φουρνιέ, ακριβώς όπως το μπάσκετ. Ρωτάει πού στη Θεσσαλονίκη θα φάει την καλύτερη μπουγάτσα, τι φαγητό πρέπει να δοκιμάσει στην Πάτρα και ποιο μαγαζί για παϊδάκια μένει μέχρι αργά ανοιχτό στον Πειραιά για να τσιμπήσει μετά το ματς. Και, βέβαια, μοιράζεται τη γνώση του με άλλους. Στέλνει σε συμπατριώτες του tips –φαίνεται πως ο γύρος του έχει μείνει αξέχαστος-, σχολιάζει ότι στην Ελλάδα τα ζυμαρικά είναι επιπέδου Ιταλίας και δεν ξεχνά να ευχαριστεί όλους αυτούς που συμβάλλουν με τις προτάσεις και τα φιλέματά τους στο να απολαμβάνει κάθε μέρα και περισσότερο τη διαμονή του στην Ελλάδα.
Αριστερά τα μασουράκια, που ο Εβάν βρήκε συγκλονιστικά, και δεξιά ο διαχρονικός του έρωτας, τα τρίγωνα Πανοράματος.
Οι οπαδοί του Ολυμπιακού τον λατρεύουν. Και τον λάτρεψαν ακόμη περισσότερο μετά το βράδυ της Κυριακής, όταν τον είδαν να παίρνει την ομάδα τους από το χέρι και να τη βγάζει από τα δύσκολα κόντρα στη Ρεάλ. Τον αποθέωσαν, του χάρισαν τον τίτλο του MVP του Final Four, τραγούδησαν το όνομά του όταν σήκωσε την κούπα και ποιος ξέρει τι πεσκέσια του έστειλαν για να τον ευχαριστήσουν για όσα τους χάρισε.
Κι ο Φουρνιέ με τη σειρά του δήλωσε πως σχεδόν 2 χρόνια τώρα στη χώρα μας νιώθει πως εδώ βρήκε άλλη μια πατρίδα. Και πως –ποιος ξέρει;- μπορεί να μείνει πολύ περισσότερο από τα 4 συνολικά χρόνια του συμβολαίου του με την ομάδα του Πειραιά. Το σίγουρο είναι ότι εδώ τρώει καλύτερα απ’ ό,τι στη Γαλλία. Δεν το λέμε εμείς, το λέει ο ίδιος.
