Πιο φτωχός έγινε ο χώρος των τεχνών στη χώρα μας, αφού άφησε την τελευταία του πνοή ο Κυριάκος Σφέτσας. Ο σπουδαίος δημιουργός απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών. Η είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή μέσα από ανακοινώσεις των τοπικών φορέων της Λευκάδας.
Ο Σφέτσας γεννήθηκε στην Αμφιλοχία και μεγάλωσε στη Λευκάδα, όπου, από μικρή ηλικία, ασχολήθηκε για πρώτη φορά με τη μουσική στη Φιλαρμονική Ορχήστρα και στο Εθνικό Ωδείο της πόλης, υπό την καθοδήγηση του αείμνηστου Φώτη Βλάχου. Συνέχισε τις σπουδές του στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών (1963–1966), όπου σπούδασε πιάνο με την Κρίνο Καλομίρη και θεωρία της μουσικής με τον Μιχάλη Βούρτση.
Στις 30 Αυγούστου 1964, στη Λευκάδα, συνόδευσε τη Μαρία Κάλλας στο πιάνο στην τελευταία της παράσταση στην Ελλάδα. Λίγους μήνες μετά τη δικτατορία του 1967, μετακόμισε στο Παρίσι. Εκεί, με υποτροφία του γαλλικού κράτους (1969–1972), συνέχισε τις σπουδές του με τον συνθέτη και παιδαγωγό Μαξ Ντόιτς (σύνθεση, ανάλυση, διεύθυνση ορχήστρας), ενώ ζητούσε την καθοδήγηση και τις συμβουλές του Γιάννη Ξενάκη, του Λουίτζι Νόνο και του Ανρί Ντυτιγιέ.
Η πορεία του Κυριάκου Σφέτσα
Η πρώτη δημόσια εκτέλεση του έργου του («Episodes για σόλο πιάνο») πραγματοποιήθηκε αμέσως μετά την εξέγερση του Μαΐου του ’68 στην «Αίθουσα Λατινικής Αμερικής» στο Παρίσι, όπου έλαβε θετικές κριτικές. Στη συνέχεια, η μουσική του εκτελείτο συχνά και έλαβε τις πρώτες του παραγγελίες (από τη Γαλλική Ραδιοτηλεόραση, την Ορχήστρα Ars Nova και την Ομάδα Χορού του Βιτρύ).
Μετά από αυτή την περίοδο, πολλά από τα έργα του παρουσιάζονται σε φημισμένα διεθνή φεστιβάλ σύγχρονης μουσικής (Royan, Reims, Bordeaux και Παρίσι). Ταυτόχρονα, συνεργάζεται τακτικά με την ομάδα σύγχρονου χορού του Vitry και τον χορογράφο Michel Cazerta. Μέρος των έργων του στο Παρίσι εκδίδεται από τις Editions Transatlantiques, και είναι στο Παρίσι το 1974 που κυκλοφορεί για πρώτη φορά ένα από τα έργα του σε δίσκο: τετρακαναλική ηλεκτροακουστική μουσική για το «Ballet Smog», ένα από τα πρώτα κομμάτια που γράφτηκαν για τετρακαναλική μαγνητοταινία στον κόσμο. Στην Ελλάδα, έκανε το ντεμπούτο του ως συνθέτης στην 4η Ελληνική Εβδομάδα Σύγχρονης Μουσικής (Αθήνα, 19–26 Σεπτεμβρίου 1971) με το έργο του «Docimology».
Επέστρεψε στην Ελλάδα το φθινόπωρο του 1975, αυτή τη φορά για να μείνει. Κατόπιν πρόσκλησης του Μάνου Χατζιδάκη, εργάστηκε στο Τρίτο Πρόγραμμα του Ελληνικού Ραδιοφώνου (1975–1976) ως ανεξάρτητος παραγωγός. Το 1977, ως μόνιμος υπάλληλος του Ελληνικού Ραδιοφώνου, διετέλεσε επικεφαλής των μουσικών τμημάτων του 2ου και του 1ου Προγράμματος, και από το καλοκαίρι του 1982 έως τον Ιανουάριο του 1994 διευθυντής του 3ου Προγράμματος. Το 1980, η μουσική του για την ταινία «Παραγγελία» του Παύλου Τάσιου κερδίζει το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης. Συνέθεσε επίσης τη μουσική για την ταινία «Στίγμα» του ίδιου σκηνοθέτη (1982), για την ταινία «Η νύχτα με τη Σιλένα» του Δ. Παναγιωτάτου (1986), για την ταινία «Νυχτερινή έξοδος» του Μ. Δίτσα (1991), για την ταινία «U Turn» του Ν. Γραμματικού (1991) και για την ταινία «A time to kill» (1993).
Από την ηχογράφηση του «Without Boundaries» (1980), έχουν κυκλοφορήσει αρκετές ηχογραφήσεις του έργου του από διάφορες δισκογραφικές εταιρείες (EMI, CBS, ENM, PRAXIS κ.ά.), με θετικές κριτικές. Την άνοιξη του 1991, κυκλοφόρησε την πρώτη του ψηφιακή ηχογράφηση (σε CD), Silent Days, από την UTOPIA, και το 1993 το CD Colours in Double, ένα αφιέρωμα στην τέχνη του μεγάλου ερμηνευτή παραδοσιακής μουσικής Βασίλη Σούκα, που περιέχει τα έργα Colours in Double και Lyrical Suite (ηχογραφημένα ζωντανά στα Φεστιβάλ Ηρακλείου (’88) και Πάτρας (’87)), στα οποία ο αείμνηστος μουσικός είχε σημαντικά σολιστικά μέρη. Το 1999, το σύνολο των ηχογραφήσεών του επανεκδόθηκε σε 8 CD από την FINEAS, μια δισκογραφική εταιρεία που ανήκει στις Εκδόσεις Σ. Γαβριηλίδη.
Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του τα τελευταία χρόνια αποτελεί παραγγελία ελληνικών και άλλων πολιτιστικών φορέων και οργανισμών, και έχει εκτελεστεί στην Ευρώπη, την Αυστραλία και την Αμερική από φημισμένα μουσικά σύνολα, όπως οι Σολίστες του Μπολσόι, το Ensemble Modern της Φρανκφούρτης, Polyrhythmia της Σόφιας, το σύνολο κρουστών Okada του Τόκιο, τα κουαρτέτα Russo και Mlada, τις Συμφωνικές Ορχήστρες της Λειψίας, της Λιουμπλιάνα, της ABC (Αυστραλιανό Ραδιόφωνο), της ALEA (Πανεπιστήμιο της Βοστώνης), την Ορχήστρα του Ελληνικού Ραδιοφώνου και την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης. Επιπλέον, από τα πρώτα του βήματα, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών έχει αναθέσει και φιλοξενήσει σε πολλές περιπτώσεις έργα του Κυριάκου Σφέτσα, τα οποία έχουν εκτελεστεί από διάσημους Έλληνες και ξένους σολίστες και σύνολα, μεταξύ των οποίων ο οργανίστας Ντάνιελ Χορζέμπα και η Ορχήστρα Camerata.
