Το ότι η Deutsche Welle απέκτησε φήμη και κύρος στην Ελλάδα, όσο σε καμιά άλλη χώρα του κόσμου, δεν το οφείλει στον τότε Γενικό Διευθυντή του σταθμού, αλλά στην ελληνική εκπομπή την εποχή της δικτατορίας. Κάθε βράδυ και από τη συχνότητα των βραχέων μια ομάδα Ελλήνων δημοσιογράφων κράτησε ψηλά τη σημαία της αντίστασης στη χούντα των συνταγματαρχών. Ακόμη και σήμερα ηχεί στα αυτιά των πιο ηλικιωμένων η βροντώδης φωνή του Αλέξανδρου Σχινά να καταγγέλλει «τα αφιονισμένα όργανα μιας ετοιμοθάνατης χούντας με τη δολοφονική υστερία των πανικόβλητων που σκοτώνουν, τραυματίζουν, φυλακίζουν, βασανίζουν εκατοντάδες και χιλιάδες από τα ηρωικότερα παιδιά της μαχητικής πρωτοπορίας των Ελλήνων».
Από τότε πολλά άλλαξαν. Η δημοκρατία επέστρεψε στη χώρα. Τα βραχέα καταργήθηκαν. Το Τείχος του Βερολίνου έπεσε. Η Ελληνική Εκπομπή απλώθηκε σε ολόκληρη την Ελλάδα και τον κόσμο μέσα από σύγχρονα μέσα μετάδοσης και στρατηγικές συνεργασίες με ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Στην περίοδο της οικονομικής κρίσης συνέβαλε στο να μην διαρραγούν οι ελληνογερμανικές σχέσεις. Κι όταν οι περικοπές οδήγησαν σε διαρθρωτικές αλλαγές προγραμμάτων, η ελληνική ραδιοφωνική εκπομπή μειώθηκε χρονικά, αλλά κανείς Γενικός Διευθυντής και καμιά κυβέρνηση δεν διανοήθηκε να αγγίξει ό,τι πιο ιστορικό διαθέτει ο σταθμός καταργώντας το ελληνικό πρόγραμμα.
Το αδιανόητο συνέβη με την νυν κυβέρνηση συνασπισμού Χριστιανικών Κομμάτων και Σοσιαλδημοκρατών υπό τον Φρίντριχ Μερτς. Η Deutsche Welle αναγκάζεται να περικόψει το κόστος λειτουργίας της επειδή η γερμανική κυβέρνηση μείωσε την επιχορήγηση για το 2026. Ο σταθμός με ξενόγλωσσα προγράμματα πρέπει να εξοικονομήσει 21 εκ. ευρώ. Και επέλεξε να κατεβάσει τα ρολά στο ελληνικό πρόγραμμα ως μόνο από τα 30 ξενόγλωσσα προγράμματα, τη στιγμή που το τουρκικό διατηρείται.
Η εξέλιξη είναι από κάθε πλευρά ακατανόητη. Αποτελεί καταρχήν καταστατική αθέτηση της δέσμευσης που αναφέρεται στη σελίδα 123 της συμφωνίας συνασπισμού της νυν κυβέρνησης ότι “ενισχύουμε τη Deutsche Welle και αναθεωρούμε τη νομική της βάση ως ραδιοτηλεοπτικός φορέας που εκπέμπει στο εξωτερικό, σύμφωνα με τις σύγχρονες απαιτήσεις”. Η απόφαση όμως είναι και πολιτικά λανθασμένη. Σε μια περίοδο που η Γερμανία διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανασυγκρότηση της νέας ευρωπαϊκής ασφάλειας κι άμυνας η κατάργηση ενός δημοσιογραφικού προϊόντος αποδυναμώνει ένα σταθμό και αφαιρεί από τη χώρα τη δυνατότητα να ενημερώνει και να προβάλει τις θέσεις της.
Σε κάθε περίπτωση πάντως η απόφαση είναι ανιστόρητη και προσβάλει όλους εκείνους που δίδαξαν τι σημαίνει ελεύθερη ενημέρωση.
Η χούντα δεν κατάφερε να φιμώσει τη φωνή της. 62 χρόνια αργότερα η ελληνική εκπομπή καταδικάζεται στη σιωπή.
