• Αναζήτηση
  • «Μεγάλο πρόβλημα της Ελλάδας η δυσπιστία των αγορών»

    Παρά τη διαφαινόμενη έξοδο τον Αύγουστο η δυσπιστία των αγορών δημιουργεί αρνητική δυναμική σύμφωνα με την NZZ. Νέα παγκόσμια δημοσιονομική κρίση φοβάται η Handelsblatt. Η SZ για την Eurovision των ακραίων αντιθέσεων.

    ΤοΒΗΜΑ Team

    Περί έλλειψης επενδυτικής εμπιστοσύνης ο λόγος σε άρθρο της ελβετικής Neue Zürcher Zeitung. O αρθρογράφος παρατηρεί ότι ούτε η ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης, ούτε η επιτυχημένη έκβαση των τεστ ελληνικών τραπεζών μπόρεσαν να ανακόψουν την πτωτική πορεία του ελληνικού χρηματιστηρίου στο τέλος Ιανουαρίου.

    Η περίπτωση Folie – Folie

    «Η Ελλάδα θα ολοκληρώσει με επιτυχία στις 21 Αυγούστου το πρόγραμμα διάσωσης, μετά από 8 χρόνια αναπτύσσεται και πάλι η οικονομία της όμως οι θετικές αυτές προοπτικές φαίνεται να μην ενθουσιάζουν τους επενδυτές» σημειώνει η εφημερίδα. «Ο λόγος γι αυτό είναι η διακηρυγμένη πρόθεση της ελληνικής κυβέρνησης να παραιτηθεί από την μεταμνημονιακή πιστωτική γραμμή με ενισχυμένους όρους (ECCL) του ΔΝΤ. Το κίνητρο είναι πολιτικό διότι η ECCL συνδέεται με νέους όρους. Ο Αλέξης Τσίπρας θέλει να ισχυρίζεται ότι αποκαθιστά μια δημοσιονομικά κυρίαρχη χώρα. Η ελληνική κυβέρνηση εξασφάλισε απόθεμα ρευστότητας γύρω στα 20 δις ευρώ για να μπορεί να εξουδετερώνει επιθέσεις καιροσκόπων μετά την έξοδο από το μνημόνιο. Εάν το ποσό επαρκεί, είναι αμφίβολο. Διότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας είναι η δυσπιστία των αγορών. Η αρνητική δυναμική που πηγάζει από την έλλειψη εμπιστοσύνης αποτυπώθηκε στις εξελίξεις του εισηγμένου στο χρηματιστήριο ομίλου Folie – Folie».

    Ο αρθρογράφος περιγράφει αναλυτικά την «επίθεση» που δέχτηκε η ελληνική εταιρία από ξένο fund με αποτέλεσμα να υποστεί καθίζηση η μετοχή της και οι μέτοχοί της να αναγκαστούν να βάλουν το χέρι βαθιά στην τσέπη για να συγκρατήσουν την πτωτική τάση.

    Ενώπιον νέας δημοσιονομικής κρίσης;

    Η οικονομική επιθεώρηση Handelsblatt αφιερώνει το κεντρικό της άρθρο στο παγκόσμιο χρέος και στη διαπίστωση ότι διογκώνεται δραματικά. Όπως γράφει ο σχολιαστής της, κράτη αλλά και ο ιδιωτικός τομέας έχουν συσσωρεύσει περισσότερα χρέη από όσα πριν από τη δημοσιονομική κρίση. Σύμφωνα μάλιστα με το ΔΝΤ ανέρχονται στο γιγαντιαίο ποσό των 164 τρις δολαρίων που αντιστοιχεί στο 225% της παγκόσμιας οικονομικής απόδοσης. «Το υπερχρέος είναι απότοκο της φτηνής νομισματικής πολιτικής των εθνικών τραπεζών», επισημαίνει η εφημερίδα. «Επί μια δεκαετία περίπου οι κεντρικές τράπεζες, όπως η FD και η ΕΚΤ, ακολούθησαν πολιτική σχεδόν μηδενικών επιτοκίων με αποτέλεσμα ο δανεισμός να γίνει όσο ποτέ άλλοτε φτηνός. Τώρα αυξάνεται η ανησυχία για τις συνέπειες του ότι οι θεματοφύλακες του δολαρίου στις ΗΠΑ άρχισαν να ανεβάζουν τα κεντρικά επιτόκια και οι μεγαλύτερες ανησυχίες στρέφονται προς τα χρέη των επιχειρήσεων, στις ΗΠΑ αλλά και στην Κίνα».

    Η γερμανική εφημερίδα φιλοξενεί απόψεις οικονομολόγων για επικείμενο κραχ και συνεχίζει: «Κυρίως η υπερχρέωση των επιχειρήσεων θα μπορούσε να δρομολογήσει ένα μοιραίο φαύλο κύκλο. Διότι με την αύξηση των επιτοκίων, ξαφνικά οι επιχειρηματίες θα κληθούν να πληρώσουν περισσότερα χρήματα για τα χρέη τους χωρίς να είναι όλοι σε θέση να το κάνουν… Για να μειώσουν τα έξοδά τους θα αναγκαστούν να οδηγηθούν σε μείωση του κόστους, για να πληρώσουν τα υψηλοτέρα επιτόκια. Το αποτέλεσμα; Απολύσεις και μείωση των επενδύσεων που θα επηρεάσουν άμεσα το ποσοστό ανάπτυξης κι όλα αυτά μαζί θα αυξήσουν την πιθανότητα ύφεσης».

    Η Eurovision των ακροτήτων

    Πάνω από 7,7 εκ. Γερμανοί παρακολούθησαν τον τελικό του Ευρωπαϊκού Διαγωνισμού Τραγουδιού που αποδεικνύει ότι παρά το όσα γράφονται για την ποιότητα μουσικής και ερμηνείας, κατάφερε να προσαρμοστεί στα σημεία των καιρών. Αυτό αποδείχθηκε περίτρανα με τον τραγούδι της Νέτα από το Ισραήλ. Διαβάζουμε από την Süddeutsche Zeitung:

    «Το τραγούδι δεν ήταν ιδιαίτερα πρωτότυπο και χωρίς την ερμηνεύτριά του θα κατέληγε στις τελευταίες θέσεις… Χάρη στην ερμηνεία της μεταμορφώθηκε από ένα απλό τραγούδι σε ηχηρή συνηγορία υπέρ της αποδοχής αυτού που είναι κανείς, ανεξάρτητα από την εξωτερική εμφάνιση…. Με τον τρόπο αυτό η Eurovision αποδείχτηκε για μια ακόμη φορά ως μια πλατφόρμα ανάδειξης των αντίθετων κοινωνικών μοντέλων, είτε όπως αντικατοπτρίστηκαν με τη νίκη το 2014 της τρανσέξουαλ Κονσίτα Βουρστ, είτε με αυτήν πέρυσι του Σαλαβαντόρ Σομπράλ, με ένα ήσυχο αισθαντικό τραγούδι που ερμήνευσε απέριττα. Το Σάββατο το ξανατραγούδησε και αποθεώθηκε δείχνοντας πόσο ευρεία μπορεί να είναι η διακύμανση του είδους των τραγουδιών, πότε έξαλλο, πότε ήρεμο».

    Ειρήνη Αναστασοπούλου

    Οικονομία