• Αναζήτηση
  • Η «δεοντολογία» του Μαξίμου και οι αποκαλύψεις

    Γράφτηκαν πολλά και ακούστηκαν ακόμη περισσότερα για την αποκάλυψη του «Βήματος» σχετικά με την καταγγελία του Ιωσήφ Λιβανού περί ύπαρξης «σπείρας» στο υπουργείο Οικονομικών που παζάρευε μίζα και προκαταβολές, προκειμένου εκείνος να λάβει την - εκ του νόμου - προβλεπόμενη αμοιβή, μετά τη συμβολή του στη διαλεύκανση του Καρούζος-gate.

    Γράφτηκαν πολλά και ακούστηκαν ακόμη περισσότερα για την αποκάλυψη του «Βήματος» σχετικά με την καταγγελία του Ιωσήφ Λιβανού περί ύπαρξης «σπείρας» στο υπουργείο Οικονομικών που παζάρευε μίζα και προκαταβολές, προκειμένου εκείνος να λάβει την – εκ του νόμου – προβλεπόμενη αμοιβή, μετά τη συμβολή του στη διαλεύκανση του Καρούζος-gate.
    Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος έκανε λόγο μεταξύ άλλων για «άθλιο δημοσίευμα», συκοφαντικό, που δεν θα μείνει αναπάντητο, προαναγγέλλοντας μάλιστα νομικές κινήσεις, ενώ ο σύμβουλος του Ευκλείδη Τσακαλώτου, Αλέξης Πουλιάσης, εκ των άμεσα εμπλεκομένων στην καταγγελία περί μίζας, απέστειλε εξώδικο αποδίδοντας δόλο και πρόθεση εξόντωσής του.
    Σε τι συνίσταται η κακοήθεια και φαυλότητα του δημοσιεύματος;

    1. Ηταν ακριβές το κείμενο
    ; Το ρεπορτάζ απεδείχθη απολύτως τεκμηριωμένο, φέρνοντας στο φως την καταγγελία, η οποία όχι μόνο είναι υπαρκτή αλλά και διερευνάται από την Εισαγγελία Πρωτοδικών. Ακόμη και το ίδιο το υπουργείο Οικονομικών επιβεβαίωσε την ύπαρξή της σε ανακοίνωση που εξέδωσε μετά τον θόρυβο που προκλήθηκε. Η ακρίβεια του κειμένου έγκειται και στην εξής λεπτομέρεια: σχεδόν σε κάθε δεύτερη παράγραφο υπογραμμίζεται ότι τα γραφόμενα είναι ισχυρισμοί του καταγγέλλοντος. Διαμαρτύρεται ο κ. Πουλιάσης ότι ο τρόπος με τον οποίο έχει γραφεί το κείμενο θίγει την προσωπικότητά του, διαμορφώνοντας την εντύπωση στον μέσο αναγνώστη ότι ο ίδιος είναι αναμεμειγμένος. Ξεχνάει προφανώς ότι την προσωπικότητά του θίγει πρωτίστως η καταγγελία. Σε αυτή λέγεται ευθέως ότι είναι αναμεμειγμένος, ενώ μάλιστα επισημαίνεται ότι δεν έχει κάνει τίποτε – διά της νομικής οδού – εναντίον όλων όσοι ζητούν χρήματα (και) στο όνομά του.

    2. Μήπως θα έπρεπε η καταγγελία να αποκρυφθεί;
    Μήπως να στρεβλωθεί, με λεπτομέρειες που εξωραΐζουν, για να μη θιγούν τα εμπλεκόμενα πρόσωπα;

    3. Δόθηκε «βήμα» στους τρεις εμπλεκομένους
    προκειμένου να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους και τις θέσεις τους; Δόθηκε. Παρά το γεγονός μάλιστα ότι ο κ. Πουλιάσης επέλεξε να απαντήσει μάλλον αδιάφορα και απαξιωτικά προς τη συντάκτρια – «γράψτε ό,τι θέλετε» έλεγε -, εν τούτοις η εφημερίδα επέμεινε για να καταγραφεί η άποψή του. Από τη θέση του δεν παραλείφθηκε ούτε η πληροφορία ότι ήταν το υπουργείο Οικονομικών αυτό που απέστειλε στη Δικαιοσύνη την καταγγελία.

    4. Μήπως παραβιάστηκε, εν τέλει, βάναυσα το τεκμήριο αθωότητας
    των προσώπων που πρωταγωνιστούν; Αντίθετα προς τις τακτικές του Μεγάρου Μαξίμου, το ρεπορτάζ φέρει τίτλο με ερωτηματικό («Αρωμα… μίζας στο υπουργείο Οικονομικών;»), ενώ από τις πρώτες κιόλας γραμμές του γίνεται σαφές ότι η υπόθεση διερευνάται από τις εισαγγελικές Αρχές, «ως εκ τούτου είναι ανοικτό και το ενδεχόμενο άσκησης ποινικών διώξεων».
    Σε κάθε άλλη ευνομούμενη χώρα, η υγιής αντίδραση της κυβέρνησης θα ήταν, αντί για συκοφαντίες και δαιμονολογίες, να ερευνήσει για το τι πραγματικά έχει συμβεί και ανακοινώσεις-απαντήσεις με ψυχραιμία και χαμηλούς τόνους έως ότου εξακριβωθεί η αλήθεια. Οχι με ύβρεις προς δημοσιογράφους.

    Η «άθλια» και η «αρεστή» δημοσιογραφία

    Οι βαρύτατοι χαρακτηρισμοί τη μόνη που υποσκάπτουν ανεπίγνωστα είναι τη σοβαρότητα του Μεγάρου Μαξίμου. Μια κυβέρνηση που κραδαίνει τη σημαία της πολιτικής παρθενίας, του περιβόητου ηθικού πλεονεκτήματος, που εμπιστεύεται τους κανόνες της δημοκρατίας και σέβεται την ελευθεροτυπία, θα έπρεπε να είναι περισσότερο προσεκτική και ανεκτική στην κριτική. Η ελευθερία του Τύπου δεν είναι διαπραγματεύσιμη και πολύ περισσότερο δεν εξαρτάται και δεν διαμορφώνεται με βάση τις εκάστοτε κυβερνητικές ντιρεκτίβες.

    ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

    Πολιτική
    Σίβυλλα
    Helios Kiosk