Γυναίκες

Η συλλογή «Γυναίκες» που μόλις κυκλοφόρησε (εκδόσεις Διάττων) είναι το ωριμότερο ποιητικό έργο του Γιώργου Βέλτσου.

Γυναίκες | tovima.gr
Η συλλογή «Γυναίκες» που μόλις κυκλοφόρησε (εκδόσεις Διάττων) είναι το ωριμότερο ποιητικό έργο του Γιώργου Βέλτσου. Είκοσι τέσσερα ποιήματα, το καθένα με τίτλο ένα γράμμα της αλφαβήτου, 24 πορτρέτα γυναικών, γυναίκες-τύποι (η ποιήτρια, η χορεύτρια, η γιατρός, η γυναίκα killer, η μάνα, η σύντροφος κ.λπ.) αλλά ταυτόχρονα και γυναίκες αρχέτυπα. Στο βάθος υπάρχει βέβαια το παιχνίδι των ταυτοτήτων, που φαίνεται ξεκάθαρα στο τελευταίο ποίημα, το «Ω». Είναι ένα ποίημα αυτοβιογραφικό που ανοίγει με τον στίχο «Αυτή η γυναίκα είμαι εγώ» και κλείνει με τον στίχο «Εγώ είμαι η Α και η Ω». Αλλωστε στο ποίημα «Π» ο Βέλτσος μάς έχει θυμίσει πως «Γυναίκα είναι ο Φλωμπέρ κι η γλώσσα». Το παιχνίδι των φύλων έχει ανάγκη από την αυτοβιογραφία και στο ποίημα «Ω» ο Βέλτσος αυτοβιογραφείται. Τον αναγνωρίζουμε σε πολλούς στίχους, για παράδειγμα στους αυτοπροσωπογραφικούς «Να χρωματίσει τα ντροπαλά μου μάγουλα / στο κόκκινο της υπεραιμίας» ή στις αγαπημένες του αναγνωστικές επιλογές, για παράδειγμα στο δάνειο από τον Μαλαρμέ «για να της φέρω το παιδί / μιας νύχτας της Ιδουμαίας». Αν θέλαμε να παραπέμψουμε στον φιλόσοφο με τον οποίο ο Βέλτσος είχε διαρκή συνομιλία, τον Ζακ Ντεριντά, θα λέγαμε ότι η συλλογή αυτή είναι μια «αυτο-θανατο-βιογραφία». Εγώ θα πρόσθετα «αυτο-θανατο-εργοβιογραφία».
Τι μου αρέσει σε αυτή τη συλλογή; Το αυτοβιογραφικό στοιχείο, το είπα κιόλας. Η θρησκευτικότητα, κυρίως σαν ανάκληση της παιδικής ηλικίας – στοιχείο που χαρακτηρίζει και ένα άλλο σημαντικό έργο του Βέλτσου, την παλαμική «Σκιά». Η εικονοποιητική δύναμη, για παράδειγμα στο ποίημα «Κ» με την τσελίστρια που παίζει μια σονάτα του Χατσατουριάν ή στο ποίημα-παιχνίδι για τη Μύκονο, το «Χ». Η ειρωνεία, σαν αντιφραστικός λόγος. Η συγκινητική και τόσο αφομοιωμένη διακειμενικότητα. Ποιητές αλλά και ζωγράφοι και σκηνοθέτες και στιχουργοί του ρεμπέτικου. Ο Σολωμός, ο Ελύτης, ο Καρούζος, ο Ρενέ Σαρ, ο Υβ Μπονφουά αλλά και ο Κουρμπέ και ο Ερίκ Ρομέρ. «Η γυναίκα της Ζάκυθος» υπάρχει αυτούσια στο συγκλονιστικό ποίημα «Α», όπου καταλαβαίνουμε ότι ο Βέλτσος γράφει για τη μάνα του.
Σκέφτομαι αυτή τη συλλογή σαν ένα δημόσιο αναλόγιο, μια παράσταση με 24 γυναίκες πάνω στη σκηνή.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk