«Σατυρικόν Νο 2: Από τον Πετρώνιο στον Φαμπρ και τον Μπαλτά

Ο κύριος Αριστείδης Μπαλτάς, θα μπορούσε ν’ αποφύγει τα ομαδικά πυρά του ελληνικού πνευματικού και καλλιτεχνικού κόσμου, για τη βεβιασμένη επιλογή του Φλαμανδού εικαστικού και θεατρανθρώπου Γιαν Φαμπρ, στα καθήκοντα του καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών.

«Σατυρικόν Νο 2: Από τον Πετρώνιο στον Φαμπρ και τον Μπαλτά | tovima.gr

Ο κύριος Αριστείδης Μπαλτάς, θα μπορούσε ν’ αποφύγει τα ομαδικά πυρά του ελληνικού πνευματικού και καλλιτεχνικού κόσμου, για τη βεβιασμένη επιλογή του Φλαμανδού εικαστικού και θεατρανθρώπου Γιαν Φαμπρ, στα καθήκοντα του καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών.

Και μάλιστα, μετά τη βίαιη, αψυχολόγητη και δικτατορική απομάκρυνση του Γιώργου Λούκου, από τη διεύθυνση του ιδίου Φεστιβάλ. Και το χείριστο: Εάν αντιπαραβάλλει κανείς την προσφορά και τα προσόντα των δύο ανδρών, από τα βιογραφικά τους, κυριολεκτικά θα φρίξει εις βάρος του θλιβερού επιγόνου ενός Ιερωνύμου Μπος, αλλά και θα θαυμάσει τον εν ονόματι του ψευδέστατου «ηθικού πλεονεκτήματος» της Συριζαϊκής ψευδοαριστεράς, αποπεμφθέντα Γ. Λούκο.

Όμως, όπως τμήμα του ακαδημαϊκού-καλλιτεχνικού δυναμικού, που τάχθηκε, από το 2009, στο πλευρό του ΣΥΡΙΖΑ, τελικά αναγκάσθηκε να υποταγεί στη μετριότητα και τις ηθικές ασυνέπειες της ολιγαρχικής ηγετικής τριανδρίας Τσίπρα-Παππά-Φλαμπουράρη, έτσι και ο κ. Αριστείδης Μπαλτάς, αναγκάσθηκε, για την πολιτική του επιβίωση, να υιοθετήσει εκών-άκων και στην πράξη αυταρχικές μεθόδους υιοθέτησης των «ημετέρων» και βάναυσης εκδίωξης των μη αρεστών στο νεοσταλινικό κατεστημένο.

Και μετά, από ένα εκ βαθέων «εύγε», στην παμψηφία των Ελλήνων καλλιτεχνών και διανοουμένων, που έστειλαν οίκαδε τον ανεκδιήγητο νεοβάρβαρο Φαμπρ, θα άξιζε μια βαθύτερη διείσδυση στο θλιβερό φαινόμενο της σημερινής αφ’ υψηλού κυβερνητικής πολιτισμικής παρακμής.

Και ας ξεκινήσουμε από τα σκολιά κυβερνητικά καμώματα ενός διανοουμένου όπως ο κ. Μπαλτάς. Αντί, όχι μόνον να υιοθετήσει το νόμο- πλαίσιο της κ. Άννας Διαμαντοπούλου, για την Παιδεία, τον κατήργησε εν μία νυκτί με νεοτζιχαντικό κατεδαφιστικό πάθος. Και στη θέση του, επανατοποθέτησε την αυτοκρατορία ενός κάθε άλλο παρά ποιητικού αναρχισμού. Με το δικαίωμα πρωτοετών σπουδαστών, που δεν έχουν απογαλακτισθεί από τη στοιχειώδη γυμνασιακή-λυκειακή Παιδεία, να εκλέγουν και μάλιστα όπως στο παρελθόν-ακόμη και με υφαρπαγή της κάλπης- τις πρυτανικές αρχές!

Θα θυμάστε, πώς αντέδρασε ο κ. Μπαλτάς, όταν τον κατηγόρησαν, ότι κάποιοι, μάλλον άσχετοι με τη φοιτητική ιδιότητα, μετέτρεψαν, με φρικαλέα γκράφιτι, σε κόλαση την πρόσοψη του Ε.Μ. Πολυτεχνείου. Απέδωσε αυτός ο κύριος το μαγάρισμα του ιστορικού αυτού κτηρίου στη … στενοχώρια και την κατάθλιψή τους εξ αιτίας του δανειστικού μνημονίου! Και καθώς φαίνεται, ο με ολιγότερες ακαδημαϊκές περγαμηνές διάδοχος του κ. Μπαλτά, στο πόστο του υπουργού Παιδείας, κύριος Νίκος Φίλης, «τοις κείνου ρήμασιν πειθόμενος» ακολουθεί παρόμοια «ανατρεπτική» πορεία του προκατόχου του.

Και συνεχίζω το σημερινό μου σημείωμα με κάποιες αναγωγές, σε «βίους παραλλήλους» ανάμεσα στη σημερινή κυβερνο-πολιτιστική παρακμή και στο λυκόφως του ρωμαϊκού imperium. Τότε όπου ο Νέρων, στο απόγειο της χυδαιοϋλιστικής παρακμής αναγόρευε σε ανθύπατο και ύπατο της Βιθυνίας τον Γάιο Πετρώνιο (27-66 μ.Χ.), τον συγγραφέα του περιώνυμου «Σατυρικού» και ταυτοχρόνως διοργανωτή ανεπανάληπτων ερωτικο-γευστικών οργίων.

Ακριβώς αυτό το «Σατυρικόν», με ασύλληπτες, πέντε αστέρων περιγραφές, το μετέφερε αιώνες μετά, στη μεγάλη οθόνη, με το δικό του ομότιτλο «Σατυρικόν», ο Φεντερίκο Φελίνι (1969). Μια ανελέητη περιγραφή του γελοίου ρέκβιεμ, του επικηδείου της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Σε πιο ανάλαφρο, διεισδυτικό και δοκιμιακό ύφος, ο Φελίνι θα μας δώσει την αξέχαστη «Πρόβα Ορχήστρας» (1978). Στην ταινία αυτή ο Φελίνι περιγράφει την ανικανότητα των αντιεξουσιαστών και αναρχικών να θεμελιώσουν συγκροτημένο αποτελεσματικό και αξιοκρατικό κράτος, παραλληλίζοντας τα γκρουπόσκυλα των «φρικιών» με μια ορχήστρα, χωρίς παρτιτούρες και χωρίς μαέστρο.

Και κλείνω με μια πρόταση: Ή έτσι ή αλλιώς είμαι βέβαιος ότι τόσο το «Σατυρικόν» όσο και η «Πρόβα Ορχήστρας» αποκλείεται να προβληθούν από τα 4 κυβερνητικά κανάλια, χωρίς το Ο.Κ. του «αρχιμανδρίτου» κ. Νίκου Παππά. Γι’ αυτό ας ανασκουμπωθούν τα ιδιωτικά κανάλια να τα προβάλλουν. Θα είναι λίαν διδακτικά, σε όλο το πολιτικό φάσμα και κυρίως σε άρχοντες και αρχομένους του ΣΥΡΙΖΑ. Και προς Θεού! Όχι μετά τα μεσάνυχτα!

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk