Ο Εκτορας και η Χεζμπολάχ

Συμβολή στο… ανατρεπτικό πνεύμα της εποχής και από τον Εκτορα Κουφοντίνα, υιό του καταδικασθέντος σε 11 φορές ισόβια για συμμετοχή σε 11 δολοφονίες μέλους της «17 Νοέμβρη» Δημήτρη Κουφοντίνα και της Αγγελικής Σωτηροπούλου. Ο 26χρονος φοιτητής στη Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων-Μεταλλουργών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, ο οποίος θεωρείται ιδιαίτερα ικανός στα μαθηματικά, πέρα από το μπλογκ anupotaktos, δημιούργησε πρόσφατα ανοιχτή σελίδα στο facebook, προσβάσιμη σε όλους, στην οποία ξεχωρίζει το σύνθημα «Κανένα πρόβατο δεν σώθηκε βελάζοντας».

Ο φοιτητής, που ήδη συγκεντρώνει πολλούς διαδικτυακούς φίλους, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγονται και γνωστοί δημοσιογράφοι, έχει αναρτήσει μια φωτογραφία προφίλ σε «στυλ Τσε» και μία ακόμη στην οποία εικονίζεται με παλαιστινιακή μαντίλα να συμμετέχει στο συνέδριο της Χεζμπολάχ στον Λίβανο με τίτλο «Η διεθνής εκστρατεία για την επιστροφή στην Παλαιστίνη». Πρόκειται για μια διεθνή καμπάνια που διαρκεί αρκετά χρόνια με υποστηρικτές σε 45 χώρες, ανάμεσα στους οποίους εντάσσεται και η σιιτική στρατιωτική και πολιτική οργάνωση του Λιβάνου η οποία στοχεύει στην αποχώρηση του Ισραήλ από την Παλαιστίνη. Θυμίζουμε ότι η Χεζμπολάχ θεωρείται «τρομοκρατική οργάνωση» από τις ΗΠΑ, την Αγγλία, τον Καναδά, την Αυστραλία, την Ολλανδία και το Ισραήλ, αλλά εκπροσωπείται στο Κοινοβούλιο του Λιβάνου με 12 βουλευτές και συμμετέχει στην κυβέρνηση της χώρας.

Στο (συνδεδεμένο με τη σελίδα στο facebook) blog «anupotaktos» ο κ. Κουφοντίνας, ο οποίος ήταν μόλις 12 ετών όταν συνελήφθη ο πατέρας του, προβάλλει τη ρήση του Τσε Γκεβάρα «Η επανάσταση δεν είναι ένα φρούτο που θα πέσει ώριμο. Πρέπει να κουνήσουμε το δέντρο για να το κάνουμε να πέσει». Η επαναστατική διαδικτυακή προμετωπίδα συμπληρώνεται από τη ρήση της αναρχικής αμερικανίδας κομμουνίστριας του τέλους του 19ου αιώνα Λούσι Πάρσονς η οποία έλεγε: «Μη ζεις με αυταπάτες ότι οι πλούσιοι θα σου επιτρέψουν ποτέ με την ψήφο σου να τους στερήσεις τα πλούτη τους». Το blog κοσμούν εμβληματικές εικόνες από την Οκτωβριανή Επανάσταση και το ελληνικό αντάρτικο, μέσα από τις οποίες ο νεαρός Κουφοντίνας, αφενός ασκεί σφοδρή κριτική στο Ισραήλ και αφετέρου στηλιτεύει την άρνηση του ελληνικού κράτους να παραχωρεί άδειες στους «πολιτικούς κρατουμένους», υποστηρίζοντας έτσι ευθέως τον πατέρα του (και είναι ίσως ο μόνος που έχει την ηθική νομιμοποίηση να το κάνει). Μπορεί έπειτα από όλα αυτά να μην παρατηρείται ιδιαίτερο «χάσμα γενεών» μεταξύ υιού και πατέρα στο πεδίο των ιδεών και των αντιλήψεων, ωστόσο πρέπει σαφώς να επισημανθεί ότι σε μια ευνομούμενη δυτική κοινωνία οι «αμαρτίες γονέων», ακόμη κι αν είναι βαρύτατες, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να επιβαρύνουν ή να αντανακλούν ηθικά επάνω στα τέκνα.

Π. Π.