Ευπρόσδεκτη, φίλε Πάνο, η σκυτάλη!

Προσωπικά δεν έχω λόγια ν’ αμφισβητήσω την εντιμότητα…

Ευπρόσδεκτη, φίλε Πάνο, η σκυτάλη! | tovima.gr

Προσωπικά δεν έχω λόγια ν’ αμφισβητήσω την εντιμότητα του Πάνου Λαφαζάνη, γιατί γνωριζόμαστε από τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Το ότι είναι θεμελιωτής του Αριστερού Ρεύματος, στο χώρο του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ τον τιμά, γιατί καθώς φαίνεται, δεν αρέσκεται ν’ αλλάζει, δύο και τρεις φορές την ημέρα, τις πολιτικές του θέσεις, ή και να αυτοαναιρείται, κραυγάζοντας από αμηχανία το θρυλικό πλέον «ουάου» του ανά την υφήλιο περιοδεύοντος… «από μηχανής θεού» της Κυβέρνησης, Βαρουφάκη. (Κρατείται άραγε λογαριασμός των πολυδάπανων αυτών μετακινήσεων;)

Ένας επιπλέον λόγος επιβεβαίωσης της εντιμότητας του άλλοτε πιστού, στη Φλωρακική ηγεσία του Περισσού, Π. Λαφαζάνη είναι η πρόσφατη δήλωσή του, σύμφωνα με την οποία: «Η Κυβέρνηση δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά εργαλείο για να αλλάξει θετικά την κοινωνία. Αν αυτό δεν μπορούμε να το πετύχουμε, το καλύτερο που θα έχουμε να κάνουμε, είναι να αφήσουμε την κυβερνητική σκυτάλη».

Συνεχίζω με μια χρήσιμη διευκρίνιση: Δεν συμμερίζομαι κάποιες πολιτικές θέσεις του Π. Λαφαζάνη, όπως η άκριτη και πολλές φορές υβριστική επίθεση εναντίον της Τριάδας των πιστωτών. Όμως, πιστεύω, ότι και η φωνή αυτή θα ήταν άκρως εποικοδομητική, σε ένα διακομματικό κυβερνητικό μέτωπο, όπου όφειλε να μετάσχει ο ΣΥΡΙΖΑ, ήδη από το 2009. Σ’ ένα παρόμοιο μέτωπο και υπό την αυστηρή αίρεση του αλληλοσεβασμού, μεταξύ των μελών του, θα λειτουργούσε άριστα ο πάντα, θαυματουργός θα έλεγα, κανόνας της διαλεκτικής: Θέση-Άρνηση=Σύνθεση.

Με άλλα λόγια, ο Πάνος Λαφαζάνης θα τραβούσε το μανίκι του Σαμαρά και του Βενιζέλου και θα έλεγε: «Ε, στοπ. Σεβαστείτε τους μισθούς και τις συντάξεις και χτυπήστε αλύπητα τους φοροφυγάδες και φοροκλέφτες του μεγάλου κεφαλαίου! Και ο Σόιμπλε και η Μέρκελ και η Λαγκάρντ μας κράζουν, ότι αφήνουμε ασύδοτα αυτά τα μπουμπούκια της νεοπλουτοκρατίας!»

Αντ’ αυτών, ο φίλος Πάνος χαρίστηκε στον αχαλίνωτο ναρκισσισμό του πρώην θρυλικού επικεφαλής του 15μελούς μαθητικού συμβουλίου, ο οποίος με τη φόρα ενός κακέκτυπου του Αλκιβιάδη, υπέταξε και τη γνωστή πλειάδα των κομματικών πανεπιστημιακών, στις ατέλειωτες ακροβατικές πολιτικές του μεταλλάξεις.

Ζήτησε επαφή με τον μακαρίτη τον Τσάβες. Εκείνος τον παρέπεμψε σ’ ένα πληκτικό γραφειοκράτη και στο αίτημα του Αλ. Τσίπρα, για φτηνό πετρέλαιο στην Ελλάδα, του απάντησε ξερά: «Αυτό δεν γίνεται…».

Έπειτα, στράφηκε στη γερμανική Αριστερά Die Linke. Και σύντομα οι εναγκαλισμοί, με τους συντρόφους της Γερμανίας, μετατράπηκαν σε γύρισμα της πλάτης, αλλά και αποδοκιμασίες, για τη διαπραγματευτική θολούρα του ΣΥΡΙΖΑ.

Με τους Podemos της Ισπανίας, η αλλεγρία και το πάθος της ελληνο-ισπανικής συντροφικότητας άρχισε να πηγαίνει περίπατο, μετά τη δημοσκοπική κατρακύλα του επικεφαλής των Podemos Πάμπλο Ιγκλέσιας.

Για να περιγράψουμε όλες τις κατοπινές μεταλλάξεις του Αλέξη και της φιλοπροεδρικής του ομάδας, κρίνεται μάλλον περιττό. Όλοι ζήσαμε και τότε την μετάλλαξη των εικονοκλαστών του ΣΥΡΙΖΑ σε προσκυνητές της Μέρκελ (και σε λίγο και του Σόιμπλε).

Και κατά τα φαινόμενα, η επί θύραις επίσημη χρεωκοπία της Ελλάδας φέρει προ των ευθυνών του τον ίδιο τον Αλ. Τσίπρα. Η προσφυγή στις βουλευτικές εκλογές, ή στο δημοψήφισμα, θα ήταν γενικός όλεθρος, έστω και αν από το δημοψήφισμα έβγαινε κερδισμένος ο ΣΥΡΙΖΑ. Τότε, απλώς θα είχαμε και δεύτερη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ εκτός όχι μόνον Ευρωζώνης, αλλά και ΕΕ!

Αλλά και κυβέρνηση εθνικής συνευθύνης, υπό την προεδρία του Αλ. Τσίπρα, θεωρείται και πάλι αδιανόητη, διότι το πολυσυλλεκτικό παζλ του ΣΥΡΙΖΑ θα διαλυόταν στα εξ ων συνετέθη. Πέρα βέβαια, από την άρνηση του συνόλου της αντιπολίτευσης, για συνεργασία μ’ έναν καθ’ έξιν και κατά συρροήν υβριστή, τόσο του ελληνικού πολιτικού κόσμου, όσο και των εκπροσώπων του πολιτικού επιτελείου της Ευρωζώνης. Και στην περίπτωση αυτή, οι εκ των υστέρων ταπεινωτικές προσκυνήσεις των υβριζομένων έπαψαν να συγκινούν…

Έτσι, ξαναγυρίζουμε στα λόγια του Πάνου Λαφαζάνη, για παράδοση της κυβερνητικής σκυτάλης. Θα ήταν μια πράξη υψηλής εντιμότητας και αναδρομικής άφεσης αμαρτιών, προς εκείνους, που όχι μόνον δεν έσκισαν τα μνημόνια, όχι μόνο δεν μετονόμασαν την Τρόικα, αλλά ήδη προσχωρούν στο κατά σειράν τρίτο και φαρμακερότερο αντιλαϊκό μνημόνιο. Ταυτόχρονα όμως έχουν εγκαινιάσει ένα από τα φαυλοκρατικότερα κυβερνητικά μορφώματα του Μεταπολέμου.

Αρκούν κάποια ενδεικτικά δείγματα αυτής της φαυλότητας, όπως:

– Η μεταμεσονύκτια πραξικοπηματική ένταξη και ψήφιση δεκάδων τροπολογιών, σε τελείως άσχετα νομοσχέδια. Με κορυφαία βεβαίως την κατάργηση της «Διαύγειας» στο Ίντερνετ, μόνο και μόνο, για να περνά η κυβέρνηση, στο σκοτάδι, διατάξεις που βολεύουν αμαρτωλούς ημετέρους ή θάβουν καθόλα έντιμους μη ημετέρους…

– Την υπερπλήρωση του Δημοσίου και της Βουλής από στρατιές «δικών μας παιδιών» χωρίς διαγωνισμούς.

– Τη μονοκομματική σύνθεση, με αναλογία έως 90% υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ, πλήρωση των θέσεων, στο Συμβούλιο εκπαιδευτικών συμβούλων. Ή με πρωτοβουλία του υπουργού αναπληρωτή Παιδείας Τάσου Κουράκη κατάργηση όλων των θεσμών αξιολόγησης διδασκόντων και διδασκομένων. Ή άλλως «μπάτε σκύλοι αλέστε». Ας σημειωθεί, ότι ο γιατρός το επάγγελμα Τ. Κουράκης δηλώνει και λογοτέχνης. Και σ’ ένα από τα βιβλία του, με τον τίτλο “Home Ιερωτικόν” (Εκδόσεις Ιανός) με το ποίημα «Ανδρόγυνο» διεκδικεί και βραβείο παγκόσμιας λογοτεχνίας, γιατί περιγράφει την ερωτική συνεύρεση των ανδρικών και γυναικείων γεννητικών οργάνων. Έτσι, ανοίγει πρωτοποριακά το δρόμο για μιμητές του έργου του, τόσο στο χώρο των διδασκόντων, όσο και των διδασκομένων. Να λοιπόν πώς «καινοτομεί» ο ΣΥΡΙΖΑ! (Περισσότερες λεπτομέρειες στο Ιντερνέτ. «Τάσος Κουράκης Ανδρόγυνο».

Δεν γνωρίζω εάν και κατά πόσο ο φίλος Πάνος Λαφαζάνης έχει προωθήσει ρουσφετολογικά και αυτός «ημετέρους» στο Δημόσιο. Μας αρκεί όμως η δήλωσή του, για παράδοση της κυβερνητικής σκυτάλης. Ελάχιστοι τολμούν τέτοιες δηλώσεις.

Τα λόγια του είναι καταγεγραμμένα ακόμη και στο διαδίκτυο. Και η πραγμάτωσή τους θα ήταν ιστορική για την πατρίδα μας. Ο Πάνος δεν πανικοβάλλεται με τον όρο «αριστερή παρένθεση», γιατί δεν μοιάζει με καρεκλοκένταυρο της εξουσίας. Και πιθανόν να οσμίζεται, ότι η δικομανής πρόεδρος της Βουλής Ζωή, που με αδιανόητο μονοκομματικό πείσμα ετοιμάζει εξεταστικές επιτροπές, για τους υπαιτίους της μνημονιακής κρίσης, για περίοδο, από την οποία εξαιρείται προκλητικά η υπαίτια για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή, ο Πρόεδρος Ζωή λοιπόν δεν θα γλιτώσει και νέες εξεταστικές επιτροπές.

Όχι μόνον για το Βατοπέδιο, αλλά και για το τρισχειρότερο, επί θύραις, τρίτο εθνικά μειοδοτικό μνημόνιο του κόμματός της.

Κατά συνέπειαν: Ευπρόσδεκτη η κυβερνητική σκυτάλη φίλε Πάνο. Για το καλό όλων!

Υ.Γ. Ευχής έργο θα ήταν ο αγαπητός Πάνος Λαφαζάνης να μην αναιρέσει, με νεότερη δήλωσή του, τα περί σκυτάλης. Ας μείνει και κάτι νοηματικά ατόφιο και ακέραιο στον Συριζαϊκό ορυμαγδό των αυτοδιαψεύσεων. Έτσι, για το καλό παράδειγμα…

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk