Γιατί ο Τζορτζ Κλούνεϊ κατακτά τον κόσμο

Γιατί μας αρέσει ο Τζορτζ Κλούνεϊ; Για τους περισσότερους (ή μάλλον τις περισσότερες) επειδή είναι ένας από τους πιο γοητευτικούς άντρες στον πλανήτη

Γιατί μας αρέσει ο Τζορτζ Κλούνεϊ; Για τους περισσότερους (ή μάλλον τις περισσότερες) επειδή είναι ένας από τους πιο γοητευτικούς άντρες στον πλανήτη, βγάζει μια εκσυγχρονισμένη ρετρό αύρα, α λα Κάρι Γκραντ ας πούμε, που πλέον σπανίζει στον κινηματογράφο, όπως σπανίζει η μπριγιαντίνη που σου δίνει την εντύπωση ότι φορά. Σε κάποιους άλλους αρέσει επειδή είναι ένας πραγματικά ενδιαφέρων καλλιτέχνης, ο οποίος σαν καλός μαθητής του Κλιντ Ιστγουντ αλλάζει στάδια όποτε νιώθει έτοιμος. Από δρ Ρος της τηλεοπτικής σειράς «Στην εντατική» μεταπήδησε σε ταινίες των αδελφών Κοέν («Ω αδελφέ, πού είσαι;», «Καυτό απόρρητο») και αργότερα άρχισε να σκηνοθετεί, και μάλιστα δύσκολα, αντιεμπορικά πράγματα, όπως το «Καληνύχτα και καλή τύχη», μια ασπρόμαυρη πολιτική ταινία με φόντο την εποχή του κυνηγιού των μαγισσών και του «κομμουνιστοφάγου» γερουσιαστή Τζόζεφ Μακ Κάρθι. Πολύς κόσμος υποκλίνεται στο πολιτικοποιημένο προφίλ του, γιατί μαζί με τον Σον Πεν ανήκει στη γνήσια ελίτ των πιο σκεπτόμενων Δημοκρατικών του Χόλιγουντ. Πέραν όλων αυτών όμως, νομίζω ότι ο κ. Κλούνεϊ πάνω απ’ όλα μάς αρέσει επειδή είναι ειλικρινής. Ποτέ δεν υπήρξε δήθεν. Ποτέ δεν υποδύθηκε κάτι που δεν είναι. Ποτέ δεν έκανε κάτι στο οποίο δεν πίστευε – και αν το έκανε, το είπε. Και ποτέ δεν πήρε τον εαυτό του τόσο πολύ στα σοβαρά γιατί έχει χιούμορ.
Χαλαρός από καρδιάς


Βέβαια ο Τζορτζ Κλούνεϊ ξέρει πολύ καλά τι εστί Τζορτζ Κλούνεϊ αλλά ξέρει ακόμη καλύτερα πώς να χειριστεί τον εαυτό του, για να κάνει, με πολύ απλά λόγια, αυτό που ο ίδιος γουστάρει.
Ακόμη και ο πρόσφατος γάμος του Κλούνεϊ με την Αμάλ Αλαμουντίν στη Βενετία, ο οποίος προκάλεσε το ενδιαφέρον εκατομμυρίων τηλεθεατών, ήταν μεν χλιδάτος αλλά χωρίς τίποτε το χυδαίο, ούτε το ιδιαίτερα προκλητικό, όπως ακριβώς θα περίμενες από τον Κλούνεϊ. Στις περισσότερες φωτογραφίες τον βλέπουμε να γελάει και να είναι χαλαρός και νιώθουμε – ή καλύτερα ξέρουμε – ότι αυτό το γέλιο και αυτή η χαλαρότητα προέρχονται από την καρδιά του. Νιώθουμε επίσης πόσο πραγματικά ταιριάζει με την Αμάλ, λίγους πόντους ψηλότερη, ωραία αλλά όχι και εκθαμβωτικής ομορφιάς, σέξι αλλά όχι με το σεξαπίλ του «τσόκαρου» και άνθρωπος καλλιεργημένος, δικηγόρος και ακτιβίστρια υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ανθρωπος δηλαδή με τον οποίο ο Τζορτζ Κλούνεϊ είναι βέβαιο ότι επικοινωνεί με πολλούς τρόπους, όπως υποψιάζεσαι ότι κάποτε συνέβαινε ανάμεσα στον Μάικλ Ντάγκλας και στην Κάθριν Ζέτα-Τζόουνς.
Ο δρ Ρος απεδείχθη σημαιοφόρος του σκεπτόμενου πολιτικού κινηματογράφου, τον οποίο ο Κλούνεϊ υπηρέτησε για πρώτη φορά ως σκηνοθέτης στις «Εξομολογήσεις ενός επικίνδυνου μυαλού» και τελευταία στο «Αι ειδοί του Μαρτίου». Θαυμαστής σκηνοθετών που διέπρεψαν με κοινωνικοπολιτικές ταινίες στη δεκαετία του 1970, του Σίντνεϊ Λουμέτ («Σκυλίσια μέρα»), του Αλαν Πάκουλα («Υπόθεση Πάραλαξ») και άλλων, ο Κλούνεϊ σιγά-σιγά κατάφερε όχι απλώς να μπει στο κλαμπ του σκεπτόμενου Χόλιγουντ αλλά να γίνει ο ιδανικός πρεσβευτής του. «Χωρίς ανθρώπους σαν τον Τζορτζ Κλούνεϊ, ταινίες όπως ο «Μάικλ Κλέιτον» δεν θα μπορούσαν ποτέ να γυριστούν» είπε ο σκηνοθέτης του σε αυτή την ταινία Τόνι Γκίλροϊ, αποκαλώντας τον Κλούνεϊ «επένδυση».
Μετρ αυτοσαρκασμού


Από την άλλη πλευρά, ο Κλούνεϊ, μετρ του αυτοσαρκασμού, της χαριτωμένης ειρωνείας και των φαρσών στα γυρίσματα των ταινιών του, όταν στη συνέντευξη Τύπου της ταινίας «Η συμμορία των 13» ρωτήθηκε αν με τα ποιοτικά σενάρια στα οποία αναμειγνύεται προσπαθεί να επαναφέρει τη χρυσή εποχή της καλής σεναριογραφίας στο Χόλιγουντ, απάντησε: «Τι να σου πω, ρε φίλε! Βρήκες κι εσύ την κατάλληλη ταινία για να κάνεις αυτή την ερώτηση», αναφερόμενος στο καθαρά ψυχαγωγικό ύφος της «Συμμορίας των 13» που δεν ταίριαζε στην περίσταση. Και όταν στην ίδια συνέντευξη Τύπου τον ρώτησαν «Τι λέτε, θα δούμε ποτέ τη «Συμμορία των 58» ή «των 69″;», εκείνος απάντησε: «Των 69 το βλέπω μάλλον δύσκολο. Δεν νομίζετε;». Ο νοών νοείτω…
Η πλάκα είναι στο αίμα του και μπορώ να το πω έχοντας προσωπική εμπειρία. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το περιστατικό στο Φεστιβάλ Βερολίνου όπου τον είδα όταν παίχθηκε η «Syriana». Ο Κλούνεϊ μιλούσε για το καζίνο Las Ramblas που έχτιζε στο Λας Βέγκας και ο Γιον, ένας φίλος σουηδός δημοσιογράφος, του θύμισε ότι παλαιότερα τού είχε πει πως στο καζίνο θα επιτρέπεται το κάπνισμα. Ξαφνικά ο Κλούνεϊ σηκώνεται όρθιος και αρχίζει να ψάχνει τις τσέπες του λέγοντας: «Βάζω αυτή τη στιγμή χίλια δολάρια στοίχημα ότι δεν είπα ποτέ κάτι τέτοιο!». Εβγαλε πραγματικά το μπλοκάκι των επιταγών του έτοιμος να βάλει το στοίχημα. «Θυμάμαι πάρα πολύ καλά τι λέω» συνέχισε, προφανώς για να υπερασπιστεί τον εαυτό του από τις φήμες που εκείνη την εποχή έλεγαν ότι ξεχνά. Ο Σουηδός τα έχασε. «Εχω την κασέτα στο γραφείο μου» ψέλλισε, χωρίς τελικά να βάλει το στοίχημα.
Την ίδια ώρα ο Κλούνεϊ μπορεί να γίνει πολύ σοβαρός και να πάρει θέση πάνω σε καίρια ζητήματα χωρίς να δειλιάσει. «Εχετε πολύ καλά επιχειρήματα για να στηρίξετε την υπόθεση της επιστροφής στην Ελλάδα των μνημείων τα οποία σας ανήκουν» είπε χαμογελώντας στη συνέντευξη Τύπου στο περασμένο Φεστιβάλ Βερολίνου, μια δήλωση που εκνεύρισε πολύ τους πατριώτες Βρετανούς. Οχι μόνο το αφτί του Κλούνεϊ δεν ίδρωσε αλλά επανήλθε στο θέμα υποστηρίζοντας ακόμη πιο θερμά την επιστροφή τους.


«Η ταινία που ευχαριστεί την αμερικανική Αριστερά»
Τότε που τον έλεγαν προδότη για την κριτική του στον πόλεμο του Ιράκ
«Η ταινία που ευχαριστεί την αμερικανική Αριστερά»
είχε τιτλοφορήσει πολυσέλιδο άρθρο της σχετικό με το «Καληνύχτα και καλή τύχη» η γαλλική εφημερίδα«Liberation». Σε μια εποχή που το «πολιτικο-κοινωνικό περιεχόμενο» ήταν ο κρυφός άσος του Χόλιγουντ, το «Καληνύχτα» ήρθε – όχι χωρίς συνέπειες – σε σύγκρουση με τη λύσσα της χριστιανικής Δεξιάς. Οταν το φιλμ διανεμήθηκε στις ΗΠΑ, ο Κλούνεϊ δέχθηκε αμέτρητες απειλές και όταν ο πόλεμος στο Ιράκ μαινόταν, κατηγορήθηκε ως προδότης επειδή τόλμησε να δηλώσει αμφισβητίας της κυβέρνησης Τζορτζ Μπους συμμετέχοντας σε πορείες διαμαρτυρίας κατά του πολέμου και σε διαφορετικές χώρες. «Τη μία ημέρα ήμουν στο Λονδίνο όπου κατέβηκα σε πορεία κατά της κυβέρνησης Μπλερ, την επομένη ήμουν στο Βερολίνο σε πορεία υπέρ της κυβέρνησης Σρέντερ. Εκεί με ρώτησαν και απάντησα. Είπα ότι κατά τη γνώμη μου πρέπει να απαντηθούν πολλά ερωτήματα προτού 150.000 αμερικανόπουλα σταλούν στο Ιράκ για να σκοτωθούν. Επιστρέφοντας στην πατρίδα μου το πρώτο πράγμα που είδα ήταν ένα περιοδικό μ’ εμένα στο εξώφυλλο και τη λέξη «προδότης» να διασχίζει το στήθος μου». Και ήταν μόλις η αρχή. Ο Μπιλ Ο’ Ράιλι έκανε σόου για τον Κλούνεϊ λέγοντας ότι η καριέρα του είναι παρελθόν, ακόμη και τραπουλόχαρτα κυκλοφόρησαν με το πρόσωπο του Κλούνεϊ και τον χαρακτηρισμό προδότης. Σήμερα όχι μόνο δεν τολμούν να τον αποκαλέσουν προδότη αλλά με το momentum που έχει, αν κατέβαινε ως υποψήφιος για το χρίσμα των Δημοκρατικών, πολύ πιθανόν να το κέρδιζε. Και με το δεδομένο ότι ένας παλαιός συνάδελφός του ηθοποιός, ο Ρόναλντ Ρίγκαν, πολύ λιγότερο λαμπερός και ακόμη λιγότερο ανήσυχος, κατάφερε να καθήσει στην καρέκλα του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, ποιος θα απέκλειε ότι θα συμβεί το ίδιο με τον Τζορτζ Κλούνεϊ; Αρκεί να το θελήσει πραγματικά.
***
Από το 1999 ως το 2007 είχα την τύχη να συναντήσω πέντε φορές τον Τζορτζ Κλούνεϊ σε διάφορα φεστιβάλ ή σε διοργανώσεις προώθησης ταινιών. 1999: «Η καταιγίδα», 2000: «Ω αδερφέ, πού είσαι;», 2002: «Σολάρις», 2005: «Syriana», 2007: «Μάικλ Κλέιτον». Μια επιλογή από τις καλύτερες δηλώσεις του ακολουθεί παρακάτω:

ΓΙΑ ΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΤΟ ΧΡΗΜΑ
«Για να είμαι ειλικρινής, δεν τους δίνω σημασία, έτσι κι αλλιώς τα χρήματα από την εποχή της τηλεόρασης ήταν πάντοτε αρκετά. Το χρήμα δεν υπήρξε ποτέ βασικός στόχος μου. Αλλωστε όταν ένας σταρ πληρώνεται υπερβολικά, η ταινία κινδυνεύει σε άλλα σημεία διότι η αμοιβή του προέρχεται από το συνολικό μπάτζετ. Υπάρχει λοιπόν ο κίνδυνος να μη βρεθούν καλοί συμπρωταγωνιστές ή τεχνικοί ή οτιδήποτε. Ποτέ δεν με απασχόλησε και τόσο η αμοιβή μου. Προτιμώ να προσανατολίζομαι στην ανεύρεση καλών σεναρίων».

ΓΙΑ ΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΟΣΚΑΡ(ΠΡΟΤΟΥ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΤΟ Β’ ΡΟΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗ «SYRIANA»
«Ασφαλώς και σημαίνει πολλά. Οταν όμως συναντάς ανθρώπους που έχουν κερδίσει το Οσκαρ ή οποιοδήποτε άλλο βραβείο, καταλαβαίνεις ότι όλες οι θαυμάσιες στιγμές στην καριέρα τους – από μια ευνοϊκή κριτική μέχρι μια επιτυχημένη πρεμιέρα ή ένα Οσκαρ –, όλες αυτές οι μικρές και μεγάλες στιγμές την επόμενη ημέρα μπαίνουν στο ράφι διότι αυτό που στην πραγματικότητα μετρά είναι η ίδια η δουλειά. Αυτό αξίζει και αυτό είναι λογικό να αξίζει».

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ, ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΧΟΛΙΓΟΥΝΤ
«Το “Καληνύχτα και καλή τύχη” και η “Syriana» είναι και οι δύο ταινίες που θέτουν ερωτήματα χωρίς να δίνουν απαντήσεις. Νομίζω ότι όποτε το Χόλιγουντ απαντά στις ερωτήσεις που θέτει στις ταινίες του, τα κάνει θάλασσα…».

ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙ ΤΟ «ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ»
«Οταν απαιτείς ελευθερία του λόγου δεν μπορείς να ζητάς να μη λένε κακά πράγματα για εσένα. Πρέπει να είσαι έτοιμος να δεχθείς τα χτυπήματα. Αν αρχίζεις να φωνάζεις αμύνεσαι».

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk