Σχεδόν διά πάσαν νόσον που πλήττει το δημοφιλέστερο άθλημα οι αξιωματούχοι της FΙFΑ και της UΕFΑ πιπιλίζουν την καραμέλα ότι «το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι λαθών, όπου εν πολλοίς εδράζεται και η συναρπαστικότητά του». Αλλά τι είδους λαθών; Διότι υπάρχει πράγματι το λεγόμενο «ανθρώπινο λάθος» της αβλεψίας του διαιτητή, υπάρχει όμως και το σκόπιμο που διαμορφώνει αποτέλεσμα σαν το «χέρι του Θεού» Ντιέγκο Μαραντόνα το 1986 στο Μουντιάλ του Μεξικού (Αργεντινή- Αγγλία 2-1) ή το «χέρι της ντροπής» του Τιερί Ανρί στον εφετινό προμουντιαλικό αγώνα μπαράζ Γαλλία – Εϊρε (1-1).
Πόσο δίκαιος και ορθός είναι σε τέτοιες περιπτώσεις ο κανονισμός του ποδοσφαιρικού παιχνιδιού που ταυτίζεται με το «μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου ουδέν λάθος αναγνωρίζεται» ; Δεν ακρωτηριάζονται έτσι η αξιοπιστία, η αξιοκρατία και εν τέλει η δημοκρατικότητα του αθλήματος; Ο μεσιέ Ανρί ισχυρίστηκε ότι δεν είναι απατεώνας όταν χρησιμοποιώντας τον βραχίονα και την παλάμη του πάσαρε την μπάλα στον Γουίλιαμ Γκαλάς για την ισοφάριση (1-1) της Γαλλίας με την Ιρλανδία που έστειλε τους Τρικολόρ στο Μουντιάλ 2010.
Αν όμως ο Ανρί δεν ήθελε- όπως εκ των υστέρων ισχυρίστηκε- να κλέψει τον αντίπαλο εξαπατώντας τον ρέφερι, γιατί χρησιμοποίησε το χέρι του, δηλώνοντας μάλιστα «το έκανα αλλά δεν είμαι διαιτητής για να το καταλογίσω» ; Εστω ότι του ξέφυγε και ήταν μια ενέργεια επάνω στην κεκτημένη ταχύτητα της στιγμής. Αφού είχε επίγνωση του τι έπραττε και δεν έκανε εκ προθέσεως απατεωνιά, γιατί δεν έσπευσε επί τόπου να το πει στον διαιτητή που (τυχόν) δεν το είδε; Υπενθυμίζω σχετικά ότι στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας το 2000 (ΑΕΚ- Ιωνικός 3-0) ο Ντέμης Νικολαΐδης σκόραρε χρησιμοποιώντας το χέρι (και ενώ το ματς ήταν στο 0-0) αλλά προς τιμήν του το (υπ)έδειξε στον διαιτητή και φυσικά το γκολ ακυρώθηκε.
Εν αντιθέσει, λοιπόν, προς όσους έσπευσαν να… βάλουν το χέρι τους στη φωτιά ότι το χέρι του Ανρί δεν ήταν απατεωνιά (μεταξύ άλλων οι πρώην συμπαίκτες του στην Εθνική Γαλλίας Ζινεντίν Ζιντάν και Ρομπέρ Πιρές, ο συμπατριώτης του πάλαι ποτέ «κόκκινος Ντάνι» και νυν ευρωβουλευτής των Πρασίνων Ντανιέλ Κον Μπεντίτ αλλά και οι άγγλοι ποδοσφαιριστές Ντέιβιντ Μπέκαμ και Γκάρι Νέβιλ, ο τζαμαϊκανός υπεραθλητής των σπριντ Γιουσέιν Μπολτ κ.ά.), ας μου επιτραπεί – ως απλός φίλαθλος και μόνο- να προσυπογράψω το «είμαστε όλοι Ιρλανδοί» κάποιων γάλλων διανοουμένων που καταδίκασαν την εξ αντικειμένου πράξη απατεωνιάς του Ανρί.
Θα μου πείτε, εντάξει, και τι να γίνει, δηλαδή; Να του πάρουν το κεφάλι του Ανρί ή μήπως αν τιμωρηθεί ο δράστης (που μπορεί και να γίνει) θα δικαιωθεί το θύμα, τουτέστιν οι Ιρλανδοί, που έχασαν κατ΄ αυτόν τον τρόπο την πρόκριση στο Μουντιάλ; Κατ΄ αρχάς η τιμωρία του (κάθε) Ανρί μπορεί τουλάχιστον να λειτουργήσει αποτρεπτικά για επίδοξους μιμητές του στο μέλλον. Επί της ουσίας όμως και για το δίκιο των Ιρλανδών η λύση θα ήταν ασφαλώς η συνέχιση του αγώνα Γαλλία- Εϊρε (με το σκορ στο 0-1) για τα 17 λεπτά της παράτασης που απέμεναν και, αν η κατάσταση έμενε αμετάβλητη, για τη διαδικασία των πέναλτι. Εκτός κι αν υιοθετήσουμε την άποψη του γάλλου δημοσιογράφου Κεντίν Ζιράρ ότι «το ποδόσφαιρο είναι άδικο όπως η ζωή και το fair play εφευρέθηκε από κάποιες ελίτ που θέλουν να κάνουν τις μάζες να πιστέψουν ότι μπορεί να υπάρχει δικαιοσύνη στο ποδόσφαιρο» . Είναι και αυτή μια εκδοχή που έχει την απήχησή της…
Αλλά είπαμε, FΙFΑ και UΕFΑ επιμένουν ότι «το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι λαθών και μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου…». Οταν όμως πλήττονται βάναυσα η αξιοπιστία, η αξιοκρατία, η δικαιοσύνη και εν τέλει η δημοκρατικότητα του αθλήματος και εφόσον δεν ευαισθητοποιούνται να τηρούν το fair play οι ίδιοι οι δράστες ενεργειών α λα Ανρί, μήπως τουλάχιστον οι ιθύνοντες της FΙFΑ και της UΕFΑ πρέπει να εισαγάγουν τη χρήση του βίντεο και άλλων ηλεκτρονικών βοηθημάτων της σύγχρονης τεχνολογίας (π.χ., «έξυπνη μπάλα» με μικροτσίπ για το αν η σφαίρα περνάει ή όχι τη νοητή γραμμή του τέρματος κτλ.) για να διορθώνεται σχεδόν πάραυτα το «ανθρώπινο λάθος»; Στο κάτω κάτω στο μπάσκετ που με τη χρήση βίντεο-ριπλέι έχουν αλλάξει τα αποτελέσματα αγώνων (ακόμη και εκ των υστέρων) ή έχει γίνει επανάληψη παιχνιδιού τι έπαθαν; Σε τι έχασε από τη συναρπαστικότητά του το άθλημα της καλαθόσφαιρας;
