Με ένα από τα πιο αγαπημένα θέματα όσων αρέσκονται να μαθαίνουν τα νέα της «πολιτικής κουζίνας» θέλω να ξεκινήσω σήμερα. Αναφέρομαι, όπως θα καταλάβατε, στον ανασχηματισμό της κυβέρνησης. Πηγή με πρόσβαση στα ενδότερα του Μαξίμου έλεγε σε συνεργάτη μου ότι βλέπει οι επόμενες αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα να γίνονται γύρω στο Πάσχα. Με ένα ζητούμενο: την παραμονή του Γιώργου Γεραπετρίτη στο ΥΠΕΞ ή την επιστροφή του στο Μέγαρο Μαξίμου και την ενασχόλησή του με το μείζον θέμα της συνταγματικής αναθεώρησης, στο οποίο η κυβέρνηση δίνει πολύ μεγάλη βαρύτητα. Αν ο Πρωθυπουργός πάρει τέτοια απόφαση, η πηγή του συνεργάτη μου εκτιμά ότι στο υπουργείο Εξωτερικών θα βρεθεί ο αντιπρόεδρος Κωστής Χατζηδάκης. Ο οποίος άλλωστε «το έχει» με τα διεθνή λόγω της θητείας του στην Ευρωβουλή. Τίποτε δεν έχει κλείσει και ουδείς μπορεί να αποκλείσει και τα απρόοπτα.

***

Βλέπουν τον Αντώνη στο πλάι της Μαρίας

Θα έχετε μάθει φαντάζομαι το ότι η κυβέρνηση απέφυγε (και ευλόγως ίσως) να σχολιάσει τα όσα περί «χάους» είπε ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς στη συνέντευξη που παραχώρησε «εντός έδρας», ήτοι στον τηλεοπτικό σταθμό Best της Καλαμάτας.

Συνεργάτης μου που έψαξε το θέμα και ρώτησε για το πώς υποδέχθηκαν τις κατά μέτωπο βολές προς τον Πρωθυπουργό από τον Μεσσήνιο στο Μέγαρο Μαξίμου, μου μετέφερε την εξής εικόνα από τη σύσκεψη του λεγόμενου «πρωινού καφέ» στο πρωθυπουργικό γραφείο: κοινή συνισταμένη των περισσότερων συμμετεχόντων ήταν ότι ο πρώην πρωθυπουργός θα στηρίξει το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού και πιθανότατα θα έχει την πρώτη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Το μεταφέρω όπως ακριβώς μου το μετέφεραν και… αμαρτίαν ουκ έχω!

***

«Ψήνεται» αναδίπλωση

Μπορεί το θέμα της Ολγας Κεφαλογιάννη με τη διάταξη για την επιμέλεια των παιδιών να μην οδήγησε σε παραίτηση την υπουργό Τουρισμού, ωστόσο στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν αντιληφθεί το πολιτικό κόστος από τη ρύθμιση και αναζητούν τρόπους να την επανεξετάσουν. Η απόσυρσή της κρίνεται πολιτικά ασύμφορη και για τον λόγο αυτόν σας έχω νέα για το τι ετοιμάζεται, ώστε και η επίμαχη διάταξη να αποσυρθεί αλλά και να μη φαίνεται πως αποσύρεται.

Προς τούτο έχει επιστρατευθεί ο υφυπουργός Δικαιοσύνης Ιωάννης Μπούγας, ο οποίος χειρίζεται νομοθετικές πρωτοβουλίες του υπουργείου. Και το σχέδιο είναι να τεθεί και η επίμαχη ρύθμιση σε επανέλεγχο μαζί με όλο το πακέτο διατάξεων που αφορούν την επιμέλεια των παιδιών. Εξυπνο, αλλά να δούμε αν θα πιάσει.

***

Επιμονή για τη σταυροδοσία

Διάχυτη απογοήτευση πληροφορούμαι ότι επικρατεί μεταξύ πολλών «γαλάζιων» βουλευτών οι οποίοι διαπίστωσαν ότι στο νομοσχέδιο Λιβάνιου για την επιστολική ψήφο των ομογενών και τη δημιουργία εκλογικής περιφέρειας αποδήμων δεν έχει συμπεριληφθεί το αίτημα που οκτώ εξ αυτών είχαν υποβάλει πέρυσι, ζητώντας την επέκταση και στις εθνικές εκλογές της αναγραφής του αριθμού των σταυρών προτίμησης στο ψηφοδέλτιο, όπως εφαρμόστηκε στις ευρωεκλογές του 2024.

Και δεν είναι μόνον οι συγκεκριμένοι οκτώ (Καιρίδης, Λαζαρίδης, Μαρκόπουλος, Καράογλου, Πέτσας, Κωτσός, Βούλτεψη, Μαντάς), αλλά πολύ περισσότεροι. Οι τακτικοί αναγνώστες της στήλης θυμάστε που σας έγραφα ότι υπάρχουν αρκετοί βουλευτές της ΝΔ που υποστηρίζουν πως στις τελευταίες εκλογές υπήρξαν εκτεταμένα φαινόμενα λαθροχειριών με ανεξέλεγκτη σταυροδοσία από εκλογικούς αντιπροσώπους, ακόμη και από δικαστικούς αντιπροσώπους.

***

Κάποιοι θα «τρέχουν»

Από αυτή τη στήλη το είχα προβλέψει από καιρό, όταν άρχισε στο Μονομελές η δίκη για τους τέσσερις για τις υποκλοπές. Οτι δηλαδή αυτή η ιστορία που έκλεισε, όπως έκλεισε, από τον Αρειο Πάγο, θα ξανανοίξει. Και με τον πλέον εμφατικό τρόπο ο εισαγγελέας αυτής της δίκης Δημήτρης Παυλίδης στην αγόρευσή του, που ήταν καταπέλτης για την παραβίαση των δικαιωμάτων με τις υποκλοπές, άφησε ορθάνοικτο το ενδεχόμενο να ανοίξει και πάλι η έρευνα. Να δούμε και την απόφαση του δικαστηρίου. «Κοντός ψαλμός» που λένε, γιατί η απόφαση δεν θα αργήσει, είναι θέμα των επόμενων εβδομάδων. Οπότε για τις υποκλοπές που κάποιοι – και δεν ήταν λίγοι – βιάστηκαν να πουν ότι έκλεισε η υπόθεση, τώρα θα τρέχουν πάλι…

***

«Business» για «μυημένους»

Με αφορμή την υπόθεση της δέσμευσης των λογαριασμών του προέδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου, σκάλισα ξανά κάτι παλαιότερες πληροφορίες που μου είχαν έρθει για τα προγράμματα κατάρτισης και τα μεγάλα «ψάρια» του χώρου. Πρόκειται για μία δουλειά που επί πολλά χρόνια περνούσε «κάτω από τα ραντάρ» καθώς είναι «business» για λίγους και «μυημένους».

Μόνο που τα τελευταία χρόνια, μαθαίνω ότι υπάρχουν δύο-τρεις εταιρείες που έχουν καταφέρει να κερδίσουν πάνω από το 85% των διαγωνισμών που έχουν γίνει από όλους τους φορείς. Το Ταμείο Ανάκαμψης και το ΕΣΠΑ έχουν εκατοντάδες εκατομμύρια για κατάρτιση, εκπαίδευση, συμβουλευτική κ.λπ. Αυτό είναι καλό. Το κακό είναι ότι όταν γίνονται προσκλήσεις στους θεσμικούς φορείς (όχι ιδιώτες) να πάρουν τα χρήματα, προκηρύσσονται διαγωνισμοί που παραδόξως καταλήγουν σε Ιδιωτικά Κέντρα Κατάρτισης, διά βίου μάθησης κ.λπ. Και εκεί αρχίζουν τα παιχνίδια.

***

Εκτός social media οι κάτω των 15

Ακόμη και μέσα στον Φεβρουάριο, όπως λένε καλά πληροφορημένες πηγές, η κυβέρνηση θα είναι έτοιμη να ανακοινώσει την οριστική πρότασή της για την «απαγόρευση» της πρόσβασης ανηλίκων κάτω των 15 ετών στα social media. Οπως μου έλεγε κυβερνητικός παράγοντας, η υπόθεση δεν είναι καθόλου εύκολη, ο Πρωθυπουργός το έχει πάρει προσωπικά. Και ο λόγος είναι ότι καθημερινά στο Μέγαρο Μαξίμου δεκάδες γονείς στέλνουν υπομνήματα και δηλώνουν υπέρ της απαγόρευσης. Γιατί, όπως μου ειπώθηκε, «καλό είναι το kids wallet, αλλά δεν είναι όλοι οι γονείς το ίδιο επιμελείς ούτε τα παιδιά τούς ακούν».

Υπάρχει άλλωστε και η διεθνής εμπειρία, αφού, εκτός από την Αυστραλία, στη μάχη μπήκαν η Γαλλία και η Ισπανία. Πάντως, η όποια οδηγία ή διάταξη επιλεγεί θα πρέπει να έχει στέρεη νομική βάση, γιατί σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ για την Ελλάδα.

***

Το Κογκρέσο ετοιμάζει… βαλίτσες για Αθήνα

Ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Τζέρι Μόραν (από το Κάνσας) θεωρείται εδώ και χρόνια ένθερμος φίλος της Ελλάδας στο Αμερικανικό Καπιτώλιο. Και, όπως πληροφορούμαι, στο περιθώριο της συνάντησης που είχε με τον έλληνα υπουργό Νίκο Δένδια, έκανε γνωστό ότι ετοιμάζει μέσα στον Φεβρουάριο διακομματική αποστολή γερουσιαστών στην Αθήνα. Οι ημερομηνίες, όπως μαθαίνουμε, παίζουν μεταξύ 16 και 20 του μηνός, μια περίοδος που θεωρείται βολική, καθώς η Γερουσία δεν συνεδριάζει.

Η ιδέα της επίσκεψης δεν είναι καινούργια. Είχε προγραμματιστεί για τον Οκτώβριο. Πήρε, όμως, αναγκαστικά αναβολή λόγω του ομοσπονδιακού «shutdown», το οποίο ήταν το μεγαλύτερο στην ιστορία των ΗΠΑ και είχε «παγώσει» τα πάντα. Μαθαίνω ότι στην Αθήνα υπολογίζουν στην επίσκεψη διότι τα τελευταία χρόνια έχει εμπεδωθεί ένα μάθημα: η εξωτερική πολιτική στην Ουάσιγκτον δεν γράφεται μόνο στον Λευκό Οίκο, γράφεται και στο Κογκρέσο και μάλιστα συχνά με ισχυρή εποπτεία στα αμυντικά. Γι’ αυτό και η καλλιέργεια σχέσεων με τα δύο Σώματα έχει γίνει πλέον συστηματική. Και αποδίδει.

Κάτι ανάλογο, όπως πληροφορούμαι, αναμένεται να συμβεί και με αντιπροσωπεία της Βουλής των ΗΠΑ. Ο ελληνοαμερικανός βουλευτής του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος Γκας Μπιλιράκης που εκλέγεται στη Φλόριντα ετοιμάζει για τον Απρίλιο διακομματική αποστολή συναδέλφων του στη χώρα μας. Δύο επισκέψεις σε δύο μήνες δεν είναι κάτι σύνηθες. Εκτός των άλλων, πάντως, δείχνει ότι η Ελλάδα έχει πλέον μάθει πώς παίζεται το παιχνίδι στην Ουάσιγκτον. Και προσπαθεί να το εκμεταλλευθεί.

***

Στις ΗΠΑ ήταν τις προηγούμενες ημέρες ο Νίκος Δένδιας, αλλά όπως μαθαίνω δεν είδε μόνο τον ομόλογό του, Πιτ Χέγκσεθ. Πέρασε και από τον Ελμπριτζ Κόλμπι, ο οποίος, όπως μου μεταφέρει υπερατλαντικός συνεργάτης μου, δεν είναι απλώς ένας ακόμη αξιωματούχος της διακυβέρνησης Τραμπ. Τύποις είναι υφυπουργός Αμυνας για θέματα Πολιτικής (Under Secretary of Defense for Policy), αλλά επί της ουσίας είναι από εκείνους που γράφουν τα «ευαγγέλια» της νέας αμερικανικής στρατηγικής και πέραν τούτου δεν φημίζεται για τη στοργή του προς τους Ευρωπαίους.

Πληροφορούμαι ότι το κλίμα στη συνάντηση των δύο ζεστάθηκε γρήγορα. Και όχι από χάρτες, εξοπλισμούς ή αριθμούς, αλλά από το παρελθόν. Ο Κόλμπι, άριστος γνώστης της Ιστορίας, έκανε αναφορά στην ιδιαίτερη πατρίδα του υπουργού, την Κέρκυρα, «τον τόπο απ’ όπου ξεκίνησε ο Πελοποννησιακός Πόλεμος», όπως έσπευσε να επισημάνει ο Κόλμπι. Εννοείται ότι από την κουβέντα δεν έλειψαν οι τόσο επίκαιρες στις μέρες μας αναφορές στον ιστοριογράφο Θουκυδίδη. Και κάπως έτσι, λίγο η Κέρκυρα, λίγο τα ιστορικά διδάγματα του Θουκυδίδη, η επαφή είχε, όπως μου λένε, θετικό αποτύπωμα.