Πρόσφατες εικόνες από δυο ελληνικά νησιά. Την Υδρα και την Κρήτη.
Στην Υδρα αυτές τις μέρες γυρίζεται μια ταινία με πρωταγωνιστή τον αμερικανό κινηματογραφικό αστέρα Μπραντ Πιτ. Το νησί είναι στο πόδι, λεφτά φέρνει η διεθνής κινηματογραφική παραγωγή αλλά τι είναι τα λεφτά μπροστά στη δόξα: φιλόδοξοι ρεπόρτερ καναλιών και σάιτ έχουν τσαντιρώσει στην Υδρα και προσπαθούν να μεταδώσουν εικόνες του ηθοποιού.
Και αν δεν έχουν πρόχειρες, προβάλλουν τον έλληνα σωσία του, τους κομπάρσους της ταινίας, τους εμπόρους υδραίικων αμυγδαλωτών, τους χασάπηδες και τους μανάβηδες του νησιού, το «βίντατζ» κίτρινο και μπλε ιπτάμενο δελφίνι της δεκαετίας του 1970.
Ολοι οι «ανταποκριτές από την Υδρα» είναι περιχαρείς για την τιμή που μας κάνει ο «Μπραντ» να γυρίσει ταινία στην Ελλάδα, αυτός ο τόσο καταδεχτικός και χαμογελαστός σταρ.
Οι εικόνες περνάνε παρόμοιες σαν σε λούπα, γεμίζοντας ώρες τηλεοπτικού αέρα με αέρα κοπανιστό και με θλίψη. Γιατί είναι σκέτη θλίψη να προκαλείται σιελόρροια στο πανελλήνιο από τα μακρινά χαμόγελα του Μπραντ Πιτ. Δεν είναι η ανάγκη του κοινού να ξαλεγράρει, να ξεφύγει από τη ζοφερή πραγματικότητα, είναι αγνός «πούρος» επαρχιωτισμός.
Εβδομήντα χρόνια πριν, όταν η Σοφία Λόρεν υποδυόταν την υδραία σφουγγαρού, στο «Παιδί και το Δελφίνι», ήταν ανθρώπινο να θαμπώνονται όλοι από μια ξένη ταινία που γυριζόταν στην Υδρα. Τι ωραιότερο από την καλλονή Λόρεν – άντε και τον Αλαν Λαντ, τον συμπρωταγωνιστή της –, να χαμογελάνε στη φτωχή Ελλάδα που είχε βγει από έναν σκληρό Εμφύλιο. Η Ελλάδα του 2026 όμως γιατί θαμπώνεται τόσο από μια διεθνή κινηματογραφική παραγωγή επί του εδάφους της;
Την απάντηση δίνει η εικόνα από το άλλο ελληνικό νησί, την Κρήτη. Μητέρα φοιτητού στο Πανεπιστήμιο Κρήτης ζήτησε τον λόγο από τον καθηγητή του γιου της, ο οποίος μηδένισε το γραπτό του φοιτητή επειδή είχε αντιγράψει τις απαντήσεις μέσω τεχνητής νοημοσύνης.
Μάθαμε το γεγονός από την καταγγελία του καθηγητή, ο οποίος δεν υπέκυψε στις πιέσεις της μητέρας για να μην ακυρωθεί η εξέταση επειδή «ο γιος της δεν μπορούσε να ξαναδιαβάσει».
Ο αθάνατος ελληνικός επαρχιωτισμός σε συνδυασμό με το σύνδρομο του εξυπνότερου και καλύτερου λαού του κόσμου είναι η εξήγηση για τα δυο περιστατικά, που προφανώς, δεν είναι μεμονωμένα. Το πνεύμα του ελληνικού επαρχιωτισμού αποδεικνύεται χαλκέντερο και, μην ξεχνάτε, αναδεικνύεται και στις εκλογικές αναμετρήσεις: όλοι όσοι εμφορούνται από αυτό, ψηφίζουν.
