Οι κύριες πολιτικές για την αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας είναι η ενθάρρυνση της υγιεινής διατροφής και της άσκησης. Κι όμως, παρά τις προσπάθειες δεκαετιών, το ποσοστό των υπέρβαρων ή παχύσαρκων παιδιών παραμένει υψηλό ή συνεχίζει να αυξάνεται.
Μια σημαντική παράμετρος που δεν έχει εξεταστεί ίσως κρύβεται στη συμπεριφορά των γονέων, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Pediatrics»: τα παιδιά εθελοντών οι οποίοι παρακολούθησαν μαθήματα μείωσης του στρες υιοθέτησαν πιο υγιεινές συνήθειες και διατήρησαν το βάρος τους σταθερό.
Προηγούμενες μελέτες, επισήμανε η ερευνητική ομάδα, έχουν δείξει ότι οι στρεσαρισμένοι γονείς είναι πιο πιθανό να εγκαταλείψουν τις υγιεινές επιλογές και να στραφούν στην εύκολη λύση του γρήγορου φαγητού – κάτι που επηρεάζει και τις προτιμήσεις των παιδιών τους.
Τι έδειξε νέα μελέτη για τη σχέση του στρες των γονιών με την παιδική παχυσαρκία
Για να εξετάσουν τον ρόλο του γονεϊκού στρες, αμερικανοί ερευνητές πραγματοποίησαν μελέτη όπου συμμετείχαν 114 γονείς με υπέρβαρα ή παχύσαρκα παιδιά 2-5 ετών. Τις 12 εβδομάδες που διήρκεσε το πείραμα, οι μισοί γονείς λάμβαναν σε εβδομαδιαία βάση συμβουλές υγιεινής διατροφής και παράλληλα συμμετείχαν σε πρόγραμμα μείωσης του στρες, στο οποίο διδάχθηκαν τεχνικές συμπεριφορικής αυτορρύθμισης. Η δεύτερη ομάδα έλαβε μόνο τις διατροφικές συμβουλές.
Γονείς και παιδιά προσέρχονταν στο εργαστήριο μία φορά την εβδομάδα για αξιολογήσεις του επιπέδου στρες και μετρήσεις βάρους. Οι ερευνητές παρακολούθησαν επίσης αλληλεπιδράσεις των γονιών με τα παιδιά τους και αξιολόγησαν συμπεριφορικές παραμέτρους όπως η ζεστασιά, η θετικότητα και η υπομονή.
Πράγματι, οι τεχνικές μείωσης του στρες έδειξαν να πιάνουν τόπο. Τα παιδιά της πρώτης ομάδας περιόρισαν τις ανθυγιεινές διατροφικές επιλογές και διατήρησαν σταθερό βάρος, κατά μέσο όρο, ενώ τα παιδιά της δεύτερης ομάδας ήταν έξι φορές πιθανότερο να παχύνουν.
Η διαφορά αυτή παρέμενε όταν γονείς και παιδιά επανεξετάστηκαν τρεις μήνες αργότερα, ένδειξη ότι η παρέμβαση προσέφερε μακροπρόθεσμα οφέλη.
