Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή

«Όσο πιο ψηλός ο φράχτης, τόσο καλύτεροι οι άλτες» λέει μια μεταφορά που περιγράφει την ικανότητα εφευρετικότητας που αναπτύσσουν οι άνθρωποι όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με υπέρμετρες δυσκολίες. Η αλήθεια της παραπάνω φράσης βρίσκει εφαρμογή και στο πεδίο του πολέμου, με τις ΗΠΑ να προσαρμόζονται στην πραγματικότητα που τους επέβαλε η αναμέτρηση με το Ιράν.

Όπλα κι όπλα

Τα τελευταία νέα αφορούν την πώληση οπλικών συστημάτων από τις ΗΠΑ σε Ισραήλ, ΗΑΕ, Κουβέϊτ και Κατάρ, σε μια εξαγορά το όφελός της οποίας για την Ουάσινγκτον υπολογίζεται σε 8,6 δισεκατομμύρια δολάρια.

Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ από αυτά τα τέσσερα δισ. αφορούν την πώληση πυραύλων Patriot στη Κατάρ και 2,5 δισ. την εξαγορά του συστήματος αεράμυνας Integrated Battle Command System (IBCS). Τα υπόλοιπα 2,1 δισ. σχετίζονται με ένα οπλικό κιτ που παράγεται σε μαζική κλίμακα και χρησιμοποιεί καθοδήγηση λέιζερ ώστε να μετατρέπει κοινές ρουκέτες σε πυρομαχικά ακριβείας, ικανά να καταστρέψουν τον εχθρικό στόχο, συμπεριλαμβανομένων των μη επανδρωμένων αεροροχημάτων (drones).

Το όνομα του συγκεκριμένου οπλικού συστήματος είναι Advanced Precision Kill Weapon Systems (APKWS) και στην ουσία πρόκειται για μικρούς πυραύλους διαμέτρου 70 χιλιοστόμετρων και βάρους περίπου 15 κιλών, οι οποίοι περιέχουν τέσσερα διαφορετικά πτερύγια που φέρουν αισθητήρες ικανούς να αλληλεπιδρούν μέσω δέσμης φωτός λέιζερ, «κλειδώνοντας» έτσι τον πύραυλο με μεγάλη ακρίβεια κατά του στόχου. Στο πλαίσιο της προαναφερθείσας συμφωνίας το Ισραήλ και Κατάρ προμηθεύτηκαν 10.000 μονάδες, ενώ τα ΗΑΕ 1.500. Πάντως η κατασκευάστρια βρετανική εταιρία BAE Systems εκτιμά ότι μπορεί να παράξει 20.000 τεμάχια ανά έτος, ενώ μέχρι τώρα έχει παραδώσει 100.000 στο Υπουργείο Άμυνας.

Από την Κορέα στον Κόλπο

Δεν πρόκειται για εντελώς νέο όπλο, αφού όπως αναφέρεται στον εξειδικευμένο γύρω από τα πυρομαχικά ιστότοπο Collective Awareness to Unexploded Ordnance (CAT-UXO), αποτελεί μετεξέλιξη του πυραύλου FFAR Mk 4 που χρησιμοποιήθηκε στον Πόλεμο της Κορέας (1950-53), κι έμεινε στην ιστορία με το προσωνύμιο Mighty Mouse, εξαιτίας της ωφέλιμης αναλογίας ανάμεσα σε μέγεθος και αποδοτικότητα. Σε εκείνη την εκδοχή του ο συγκεκριμένος τύπος πυραύλου χρησιμοποιήθηκε ευρέως και στον Πόλεμο του Βιετνάμ, όπου σύμφωνα με κυβερνητικά αρχεία η Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποίησε 6,2 εκατομμύρια από αυτούς. Η σημερινή του εκδοχή ονομάζεται Hydra-70 και μπορεί να εκτοξευτεί από αεροσκάφη, ελικόπτερα και κινητές μονάδες εδάφους, ενώ η ακτίνα δράσης του εκτείνεται ανάμεσα σε 1,5 με 5 χιλιόμετρα. Σημειωτέον ότι η επάρκειά του συστήματος δοκιμάστηκε πρώτη φορά από το Ναυτικό το 2011 σε επίπεδο ασκήσεων, ενώ το 2025 η αμερικανική Αεροπορία το χρησιμοποίησε επιτυχώς κατά drones των Χούθι στην Υεμένη.


Η ειδοποιός διαφορά με το σήμερα όμως δεν έγκειται μόνο στις βελτιώσεις που επιφέρει η τεχνολογική πρόοδος ούτε στη μαζική κλίμακα παραγωγής. Το μεγάλο ατού του συγκεκριμένου συστήματος είναι το κόστος του, το οποίο ανά μονάδα υπολογίζεται μόλις σε 40.000 δολάρια. Δεδομένου ότι το ιρανικής κατασκευής drone Shahed-136, που εξελίχθηκε σε οδυνηρό πονοκέφαλο για τις ΗΠΑ και τις μοναρχίες του Κόλπου, κοστίζει μεταξύ 20.000 και 50.000 δολάρια, εξάγεται εύκολα το συμπέρασμα ότι το Πεντάγωνο καταφέρνει σιγά-σιγά να γίνεται εφευρετικό, «βγάζοντας από το συρτάρι» του φθηνότερες εναλλακτικές, δίχως να χάνει σε επίπεδο επιχειρησιακής επιτυχίας στο πεδίο. «Η μεγάλη διαφορά κόστους στη χρήση πυραύλων αξίας εκατομμυρίων δολαρίων για την κατάρριψη μη επανδρωμένων αεροσκαφών αξίας 25.000 δολαρίων οδήγησε το Πεντάγωνο να καταλήξει σε μια λιγότερο δαπανηρή εναλλακτική λύση» τονίζει ο ανταποκριτής των New York Times στο Πεντάγωνο, Τζον Ισμέι.

Υπενθυμίζεται ότι στο φόντο του πολέμου που εξαπέλυσε ο συνασπισμός ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου τα drones έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην αντεπίθεση της Τεχεράνης, δοκιμάζοντας τις επιχειρησιακές και οικονομικές αντοχές των επιτιθέμενων και των συμμαχικών προς την Ουάσινγκτον μοναρχιών του Κόλπου. Ενδεικτικά, ένας πύραυλος ανάσχεσης Patriot, που συχνά χρησιμοποιείται για την κατάρριψη drones, κοστίζει τέσσερα εκατομμύρια δολάρια, ποσό ισοδύναμο με 80-115 drones. Το κόστος ανά πύραυλο αναχαίτισης του συστήματος THAAD εκτιμάται στα 13 έως 15,5 εκατομμύρια δολάρια, ποσό ισοδύναμο με 310-440 drones. Επηρεασμένοι από τις ιρανικές τακτικές οι ΗΠΑ έστρεψαν το ενδιαφέρον τους σε λιγότερο κοστοβόρες λύσεις, από τα drones LUCAS, της εταιρίας SpektreWorks έως τα καταδιωκτικά αεροχήματα DroneHunter F700 της Fortem και Coyote της Raytheon, το κόστος των οποίων κινείται από 35.000 μέχρι 100.000 δολάρια.