Τι ακριβώς κάνει η κυβέρνηση; Αγοράζει χρόνο για να αποφύγει για κάποιες μέρες τη συζήτηση για τις υποκλοπές; Και για ποιο λόγο; Θα πιει το ποτήρι ενός θέματος που δεν… πουλάει, μέχρι το τέλος. Για τον απλό λόγο ότι στην πολιτική δεν υπάρχει θέμα που δεν πουλάει. Ειδικά, όταν πρόκειται για μια υπόθεση το λιγότερο αμαρτωλή, που δε δείχνει να είναι μια υπόθεση κάποιων ιδιωτών, αλλά κάτι πολύ ευρύτερο.
Ακόμη χειρότερα. Ήδη η ευρωπαϊκή εισαγγελία ζητά την άρση ασυλίας για 11 βουλευτές, ανάμεσα τους, ενώ ελέγχονται επίσης ένας πρώην υπουργός και ένας υφυπουργός Ανάπτυξης και Τροφίμων. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν εξετάζει ευθύνες των προηγούμενων κυβερνήσεων, ούτε ζητά να μάθει πώς λειτουργούσε ο ΟΠΕΚΕΠΕ πριν από 10 ή πριν από 15 χρόνια. Το κυβερνητικό αφήγημα, «φταίμε όλοι μαζί», πήγε περίπατο.
Η κυβερνητική γραμμή άμυνας μπάζει. Και στο ένα σκάνδαλο και στο άλλο, μπάζει. Δεν μπορεί να πείσει. Αλλά υπάρχει ένα σοβαρότερο πρόβλημα. Με τι πρόσωπο θα πάει στη Βουλή ο Μητσοτάκης. Πού θα στηριχθεί η πλειοψηφία του; Πώς έχει σκοπό να κυβερνήσει; Με ελεγχόμενους και (πιθανόν) με υπόδικους; Με αυτούς θα νομοθετεί; Και πού θα συνεδριάζει το υπουργικό συμβούλιο; Στην Ευελπίδων;
Υπάρχει βέβαια και η λύση της «λογικής Γεωργιάδη». Πλειοψηφία έχουμε, εμείς αποφασίζουμε. Πόσο εύκολο όμως είναι για την κυβέρνηση, να μην προχωρήσει στην άρση της ασυλίας που ζητά η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία; Η ρήση «όσο είναι η ΝΔ στα πράγματα, μη φοβάσαι τίποτα», απλά δεν ισχύει, ήταν χθες. Σήμερα είναι μια άλλη μέρα.
Είναι προφανές, ότι σε αυτή τη φάση, οι εισηγήσεις που δέχεται ο Πρωθυπουργός, για επίσπευση των εκλογών, ενισχύονται. Παρά τις αμφιβολίες του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ναι, είναι στο χέρι του Πρωθυπουργού, το πότε θα γίνουν οι εκλογές αλλά είναι και στο χέρι των γεγονότων. Και τα γεγονότα στριμώχνουν την κυβέρνηση. Κάνουν το πολιτικό πλαίσιο που κινείται, πολύ ασφυκτικό.
Όταν τα σενάρια για πρόωρες εκλογές έρχονται και παρέρχονται, παρά τις διαβεβαιώσεις του κ. Μητσοτάκη, ότι οι εκλογές θα γίνουν στην ώρα τους, τι θα τα εμποδίσει τώρα να βρίσκονται καθημερινά στην πολιτική ατζέντα; Το επιχείρημα του Κ. Μητσοτάκη ότι η χώρα μπαίνοντας σε προεκλογική περίοδο θα δημιουργούνταν κλίμα αστάθειας και ανασφάλειας, είναι πλέον συζητήσιμο.
Υπάρχει κάτι πιο αποσταθεροποιητικό από το να στηρίζεις την πλειοψηφία σου σε υπόδικους; Να στηρίξεις την πλειοψηφία σου, σε περίπτωση κατάθεσης πρότασης μομφής της αντιπολίτευσης, σε άτομα που θα ελέγχονται για συμμετοχή σε ένα από τα μεγαλύτερα πάρτι διασπάθισης δημόσιου χρήματος στη Μεταπολίτευση;
Και δεν είναι μόνο τα σκάνδαλα. Υπάρχουν και άλλοι δύο παράγοντες, που προβληματίζουν την κυβέρνηση. Πρώτον, οι δυσοίωνες οικονομικές επιπτώσεις από την παρατεταμένη διάρκεια του πολέμου. Το κύμα ακρίβειας σαρώνει και δύσκολα θα συγκρατηθούν οι τιμές. Δεύτερον, η πιθανότητα να μην πάει, λόγω πολέμου, καλά η βαριά βιομηχανία της χώρας, ο τουρισμός.
Με λίγα λόγια. Η κυβέρνηση, το μόνο πρόβλημα που έχει, είναι η πορεία του πολέμου. Μόλις κάτσει η σκόνη στο πολεμικό μέτωπο, όλα τα σενάρια είναι ανοιχτά. Έτσι κι αλλιώς, η χώρα έχει εισέλθει σε προεκλογική περίοδο. Το πόσο θα διαρκέσει, θα το αποφασίσει ο κ. Μητσοτάκης. Αλλά ανάγκα και οι θεοί πείθονται.
