Ένοχοι, οριστικά και αμετάκλητα. Η σημερινή ιστορική απόφαση του Εφετείου για την καταδίκη και των 42 ναζιστών της Χρυσής Αυγής, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, κλείνει δια παντός την πόρτα που από μέσα της ξεπρόβαλλε μια θράκα θρασύδειλων φασιστών που δολοφονούσε, εγκληματούσε, βιαιοπραγούσε και στοχοποιούσε, απόλυτα εναρμονισμένη με όσα πρόσταζε η ιδεολογία της αλλά και οι εγνωσμένες μαφιόζικες πρακτικές.

Η Χρυσή Αυγή είναι εγκληματική οργάνωση και ως τέτοια θα μείνει στην ιστορία του τόπου . Το όνομά της θα είναι δίπλα στις δωσιλογικές οργανώσεις των ιδεολογικών και πολιτικών προγόνων της. Μένει φυσικά να βρεθούν ξανά στη φυλακή τα στελέχη της.

Προφανώς, οι ναζί δεν είδαν φως και μπήκαν. Η κανονικοποίηση του λόγου και της παρουσίας τους, από τις υποβαθμισμένες γειτονιές της Αθήνας μέχρι τα κοινοβουλευτικά έδρανα ήταν μια διαδικασία που εξελίχθηκε σταδιακά, Ξεκίνησε από περιθωριακές μεταμεσονύχτιες εκπομπές και δήθεν αυθόρμητες «ομάδες πολιτών» και έφτασε μέχρι τα εξώφυλλά εφημερίδων και τις «επιθέσεις φιλίας» από πολιτικούς που έκριναν ότι είναι γοητευτική η συγκυρία να ψαρέψουν ψήφους σε θολά νερά.

Παράλληλα, βρήκε το καταλληλότερο λίπασμα: τις τιμωρητικές πολιτικές λιτότητας, την βίαιη φτωχοποίηση του πληθυσμού και την απαξίωση του πολιτικού συστήματος προς όφελος των αγορών και της οικονομίας. Υπήρξαν και οι θεσμικές αβλεψίες που αν είχαν αποφευχθεί δεν θα φτάναμε στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα για να έχουμε τη σύλληψη της ηγεσίας.

Η σημερινή απόφαση του Εφετείου θέτει την τελεία σε εκείνη την περίοδο που είδε την χώρα να αναζητεί ανάσες και να αντιστέκεται μέσα στο σκοτάδι και το μίσος των Χρυσαγιτών. Είδε τους παθόντες και τις οικογένειες των θυμάτων να στέκονται στο ύψους του δημοκρατικού τους καθήκοντος. Είδε τους μάρτυρες της δίκης να μην λυγίζουν απέναντι στα ψεύδη και τις λοιδορίες. Είδε τη γενναία μορφή της Μάγδας Φύσσα να μετατρέπεται σε ένα σύμβολο δημοκρατικού αγώνα.

Η πόρτα έκλεισε για εκείνη την εποχή. Είναι ωστόσο μια εποχή πολύ διαφορετική από τη σημερινή. Ο φασισμός δεν χρειάζεται πλέον το θέαμα -η τύχη των τύπων με τα μαύρα t-shirts, τις εφιαλτικές κραυγές και τα μαχαίρια κρίθηκε. Οι συνεχιστές τους και ο δίχως προσχήματα λόγος τους όμως είναι εδώ –φορούν πλέον κοστούμι και βρίσκουν χώρο όχι στις περιθωριακές γειτονιές, αλλά στα κέντρα των αποφάσεων: από τα εθνικά κοινοβούλια και τις συνεδριάσεις υπουργικών συμβουλιών μέχρι την αίθουσα του Ευρωκοινοβουλίου, τους διαδρόμους του Λευκού Οίκου και το οβάλ γραφείο.

Καθώς ο πλανήτης διολισθαίνει στον αυταρχισμό, η Ευρώπη καλύπτεται από το μαύρο σύννεφο της ακροδεξιάς, το διεθνές δίκαιο μοιάζει με μια περιττή πολυτέλεια και οι κλεισμένες συζητήσεις περί δικαιωμάτων ανοίγουν ξανά, ο φασισμός και οι πρακτικές του διαβρώνουν τους θεσμούς και τους πυλώνες της Δημοκρατίας σε μια εποχή που οι τύχες του κόσμου βρίσκονται στα χέρια ημιπαραφρόνων και ανερμάστων ηγετών, που γιγαντώνουν το πολιτικό τους κεφάλαιο σε μια εποχή μόνιμης κρίσης, ανισοτήτων και πολεμικών συγκρούσεων.

Σήμερα στο Εφετείο μπήκε η τελεία για μερικούς κατάπτυστους εκφραστές του ναζισμού. Η επόμενη παράγραφος όμως ήδη γράφεται.