Ήταν μια δύσκολη δουλειά. Αλλά κάποιος έπρεπε να την κάνει.
Ακούσαμε –ξανά και ξανά και ξανά– τα 14 τραγούδια που διεκδικούν το χρίσμα της εκπροσώπησης της Ελλάδας στον επετειακό 70ο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision.
Κυρίως επιβιώσαμε και μεταφέρουμε εντυπώσεις, σχόλια και προβλέψεις λίγο πριν από τον αποψινό τελικό.
Η σειρά είναι αυτή με την οποία θα εμφανιστούν οι καλλιτέχνες στη σκηνή του Sing for Greece που θα μεταδοθεί στις 9.00 το βράδυ από τη δημόσια ραδιοτηλεόραση και τις ψηφιακές πλατφόρμες της.
1. «YOU & I», STYLIANOS
Αν καταφέρεις να πάρεις τα μάτια σου από τη φράντζα του Stylianos, η οποία αντλεί αναπολογητικά αναφορές από το μουστάκι του Σαλβαδόρ Νταλί, τότε μάλλον θα ακούσεις τις εκλεκτικές συγγένειες του τραγουδιού του με τη μεγάλη των Ρώσων σχολή.
Ασφαλής επική μπαλάντα ερμηνευμένη με τίμια φωνητικά και στεντόρεια κορύφωση, ένα στιλ τόσο κλασικό για τη Eurovision όσο το αβοκάντο για το κυριακάτικο brunch.
2. «Mad About it», D3lta
Θέε μου, πόσο eyeliner ξοδεύεις για να νιώσουμε και ‘μεις εδώ στις εσχατιές της Βαλκανικής πως έχουμε τον δικό μας Νταμιάνο Νταβίντ; Σε περίπτωση που το μυαλό σας δεν ήταν απασχολημένο προσπαθώντας να απαντήσει στην σπαζοκεφαλιά, θα παρατηρήσατε ότι η σκηνική παρουσία του D3lta αναβάθμισε το μάλλον αδιάφορο τραγούδι του.
Σίγουρα θα αντλήσει ψήφους από boomers που θα κάνουν τη σκέψη «ντύσου, πουλάκι μου, θα πουντιάσει η κοιλιά σου».
3. «Labyrinth», Mikay
Η Sailormoon, ο Λέγκολας και οι K-Pop Demon Hunters θα ήταν παραπάνω από περήφανοι για τα ενδυματολογικά και ψιμυθιολογικά στοιχεία στην εμφάνιση της Mikay.
Pop, λίγο αγωνιώδες, με δυνατότητα για σκηνικά ευρήματα και χορογραφίες. Αλλά καταδικασμένο για opening act μεσαίας πίστας των Αθηνών.
4. «Daughters of the Sun (A, E, I, O, U)», Μαρίκα
Η μαγεία της Ελλάδας, της χώρας του φωτός, που δόξασε η Καίτη Γαρμπή στη Eurovision του 1993, συναντά την ψυχολογία της Ελίνας Κωνσταντοπούλου που αναρωτήθηκε «Ποια Προσευχή;» στο γιουροβιζιονικό πάλκο δύο χρόνια αργότερα.
Λογικά ήδη το αγαπούν οι δωδεκαθεϊστές, οι παγανιστές και τα όπου γης ξωτικά. Την Μαρίκα ξέρουν, αυτήν εμπιστεύονται από τις πλαγιές του Ολύμπου ως τα νορβηγικά φιορδ.
5. «Χάνομαι», Marseaux
Αν ο D3lta προσπαθεί να μπει στα παπούτσια του αλλοτινού τραγουδιστή των Maneskin, η Marseaux κάνει φιλότιμη προσπάθεια να μεταφέρει το πνεύμα της Loreen από την παγωμένη Σουηδία στον ηλιόλουστο ευρωπαϊκό νότο.
Μόνο που στο δρόμο του Α’ ημιτελικού τα φωνητικά της κάπως λοξοδρόμησαν και παρολίγον να τα αναζητούμε στη ρωσική στέπα. Σε κάθε περίπτωση τίμια και καλαίσθητη παρουσία.
6. «Dark Side of the Moon», good job Nicky
Γενικά, καλό είναι να μην αντιγράφουμε. Ωστόσο, προσωπικά, δεν μπορώ να αντισταθώ και να μη δανειστώ την ατάκα «bad job Nicky» που γράφτηκε στην αενάως διαστελλόμενη χοάνη του διαδικτύου στον απόηχο της εμφάνισης του good job Nicky.
Παρότι το τραγούδι έχει δυναμική, ο ίδιος διαθέτει αυτό που κάποτε τα reality shows αναζητούσαν ως παράγοντα Χ, η φωνητική του απόδοση ήταν –για να το θέσουμε κομψά– εφάμιλλη hangover μετά από τριήμερο bachelor party στο Λος Άντζελες. Κοινώς στο πιάτο του την έδωσε τη νίκη του Akylas.
7. «Bulletproof», KOZA MOSTRA
Ακόμα πιο φιλόδοξη απόπειρα επιστροφής στο 2021 τότε που η Ιταλία απόλαυσε γιουροβιζιονικό κλέος με το τραγούδι «Zitti E Buoni».
Ενδιαφέρον –για κάποιους– και το συνοικέσιο ανάμεσα στον ηλεκτρικό ήχο και την υποψία ελληνικής παράδοσης και αναντίρρητα από τις αρτιότερες η φωνητική απόδοση του Ηλία Κόζα. Αλλά να σας πω και κάτι; Έχει συμμετάσχει ξανά στη Eurovision. Τόπο στα νιάτα.
8. «Europa», STEFI
Ωδή στον μύθο της Ευρώπης και φόρος τιμής στην ελληνική μυθολογία με μια υπόνοια μπουζουκιού να αχνοφαίνεται στο βάθος του ρεφρέν. Κυρίως βουτιά πίσω στο 1995 τότε που το τραγούδι της Stefi θα μπορούσε να έχει αξιώσεις και ελπίδες στον πανευρωπαϊκό διαγωνισμό τραγουδιού.
Οφείλει πάντως να της αναγνωρίσει κανείς πως συνδύασε άρτια λιλά φόρεμα και απαλή ροζ σκιά. Τι; Λίγο είναι;
9. «Άλμα», Rosanna Mailan
Φυσικά και δεν υπάρχει πιο επίκαιρο τραγούδι από εκείνο της Rosanna Mailan. Βρισκόμαστε άλλωστε ακριβώς στην καρδιά του Τριωδίου και το «Άλμα» (εις μήκος ή εις ύψος άραγε;) είναι η μουσική επένδυση που θα ήθελε κάθε καρναβάλι από την Ξάνθη ως το Μοσχάτο-Ρέντη (μα τι όνομα δήμου κι αυτό).
Θα μπορούσαμε να το κρατήσουμε κάβα για να συμμετάσχουμε σε κάποια ενδεχόμενη λατινοαμερικάνικη εκδοχή της Eurovision με έκτακτη guest εμφάνιση Μαδούρο. Καλύτερος δηλαδή είναι ο Πούτιν που αναβίωσε την Intervision;
10. «Paréa», Evangelia
Να και ένα τραγούδι-ύμνος στην οικιακή οικονομία. Ο τρόπος που δημιουργήθηκε (ναι, το λίγο απ’ όλα τα μουσικά είδη) θυμίζει εκείνες τις ημέρες που αποφασίζεις να σώσεις τον πλανήτη από το food waste και βάζεις σκοπό να χρησιμοποιήσεις και το τελευταίο μαρουλόφυλλο που έχει ξεμείνει στο ψυγείο.
Τότε που καταλήγεις με ένα πιάτο που όχι μόνο δεν καταπίνεται και δεν χωνεύεται αλλά ούτε καν τρώγεται. Να περάσει το επόμενο παρατράγουδο.
11. «ASTEIO», ZAF
Συγνώμη που θα στενοχωρήσω τους θιασώτες του Akylas και τους ορκισμένους groupies του good job Nicky, ωστόσο η αλήθεια είναι πως ο ZAF έκανε την πιο άρτια –φωνητικά και χορογραφικά– εμφάνιση στους ελληνικούς ημιτελικούς.
Κλασικό καψουροτράγουδο μεταμφιεσμένο –είπαμε, Απόκριες έχουμε– με μανδύα μοντερνιάς. Θα πάει καλύτερα απ’ όσο υπολογίζαμε πριν το δούμε και το ακούσουμε επί σκηνής – και είναι μάλλον το μόνο που μπορεί να απειλήσει το φαβορί (γνώμη μου).
Ως γνωστόν μπορείς να βγάλεις τον Έλληνα από τα μπουζούκια, αλλά όχι τα μπουζούκια από τον Έλληνα.
12. «Ferto», Akylas
Ναι, ο Akylas έχει αναπτύξει φρενήρες momentum. Ναι, το «Ferto» είναι το πιο ευρηματικό τραγούδι του φετινού εθνικού τελικού. Ναι, αν δεν το αγαπάς ήδη, τουλάχιστον λατρεύεις να το μισείς. Και, ναι, πιθανότατα θα είναι αυτό που θα ταξιδέψει στη Βιέννη για τον 70ο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision.
Αλλά, αγαπητέ Akylas, θέλουμε φωνητική δουλίτσα. Από την άλλη φανταστείτε τι έχουμε να ζήσουμε εάν το κοινό ψηφίσει μονοκούκι «Ferto», αλλά οι επιτροπές αποφασίσουν διαφορετικά. Αριστούργημα.
13. «SABOTAGE!», leroybroughtflowers
Από τις πιο ξεχωριστές συμμετοχές των φετινών εθνικών τελικών, η οποία στο κάτω-κάτω της γραφής μας δίδαξε και έναν διαφορετικό από εκείνον που μας έμαθε ο good job Nicky τρόπο να φοράμε το γάντι.
Αναντίρρητα πλουσιότεροι σε γνώση μετά την εμφάνιση του leroybroughtflowers, μπορούμε τώρα να αναρωτηθούμε ποιος έκανε σαμποτάζ στα φωνητικά του.
14. «The Other Side», Alexandra Sieti
Η Αλεξάνδρα Σιεττή τραγουδά ένα «κανονικό» τραγούδι, έχει σπουδαία φωνή και παραπάνω από τίμια ερμηνεία. Θα ήταν η επικρατέστερη για να εκπροσωπήσει τη χώρα στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό τραγουδιού, εάν ζούσαμε σε έναν «κανονικό» κόσμο.
Αλλά, μαντέψτε. Δεν ζούμε. Όπως θα ‘λεγε και ο Akyllas: Whatever.
