Επίσης να λέμε και τα άλλα, Θανάση Καρτερέ για τον «καταλύτη Τσίπρα» (βλ.”Εφσυν”31.1.). Ότι φερειπείν τους καταλύτες τους κλέβουν τα σαΐνια επειδή περιέχουν πολύτιμα μέταλλα.
Αυτόν τον καταλύτη όμως γιατί κανείς δεν θέλει να τον πάρει;
Ο Τσακαλώτος έδωσε προχθές την απάντηση: «Χαρισματικοί και πεφωτισμένοι ηγέτες αποπροσανατολίζουν τον κόσμο της Αριστεράς». Δεν θέλησε να πει ότι τον κατέλυσαν. Και δεν εννοώ τον κατακερματισμό της, αλλά τον λόγο ύπαρξής της που πήγε να “μαζέψει” όπως-όπως ο Γαβριήλ στο Συνέδριο.
Έτσι όμως συμβαίνει: όταν η ελπίδα προκύπτει από τους ιλλουμινάτι: αν δεν προκαλεί θλίψη καταλήγει σε γέλιο.
Για «αξιακή αφετηρία» μιλά ο Μαραντζίδης και οι υπόλοιποι πρόθυμοι της “ομάδας εργασίας” περί τον πρώην.
Ας μου πουν για μια αξία που να μην απαξιώνεται στην πορεία. Αλλά έτσι συμβαίνει με τον πολιτικό λόγο: μέσα σε ένα κόμμα, που υπόσχεται πράξεις στο καταστατικό του, το μόνο που επιζεί είναι η διατύπωση.
Να ήταν τουλάχιστον διεγερτική.
Να τα λέμε λοιπόν στους καλήν ημέρα άρχοντες.
Μας δημοσκοπούν. Η MRB, φερειπείν, η οποία εξαγοράστηκε από την ευνοούμενη από το Μαξίμου εταιρία επικοινωνίας, παροχής συμβουλών Choose.
Δεν μας λένε όμως οι ίδιοι οι δημοσκόποι τους πώς γίνεται η επιλογή των ερωτήσεων και τι είναι η λεγόμενη αναγωγή των αναποφάσιστων; Απο ποιά δεξαμενή θα ψαρέψει ο Τσίπρας; Στο γλυκό της, θολό νερό εκτός από τα χέλια κυκλοφορούν και γριβάδια; Θα πάει ο Χαρίτσης με το ΠαΣοΚ του Ανδρουλάκη ως πιο αριστερό από τον νυν Τσίπρα; Τα άλλα που δεν μας τα λένε είναι ποιός για όλα αυτά -και ‘μεις καλύτερα- βάζει τα λεφτά σε όλα γενικώς τα ιχθυοτροφία της επικράτειας;
Όμως αυτό δα το ξέρουμε. Το ξέραμε δηλαδή, ώστε να μην μας παραξενεύει ποιός τρώει με ποιόν όταν σβήσουν τα φώτα της ράμπας.
«Ασυνείδητο» εγώ αποκαλώ κάποιον που δεν τον τρώει όταν τρώει.
Η Αριστερά δεν επανεφευρίσκεται από τα κουρέλια της αλλά από συνειδήσεις.
ΥΓ. Επέμενε χθες ο Βενιζέλος ότι «πρέπει να γίνει η χώρα διακυβερνήσιμη». Εάν πιστεύει πως «ουσιαστικά» είναι, ας μου πει από ποιον.
