Αρχίζω να πιστεύω ότι οι άνθρωποι είναι ανισόρροποι.
Στο Ιράν θερίζουν τον κοσμάκη και μια ελληνική εκδοχή της Αριστεράς και της δημοσιογραφίας «που λέει ο λόγος» (χρήσιμη επιφύλαξη και για τις δυο όταν πάνε μαζί…) έχει μεγάλο θέμα μήπως αυτά είναι «ξένη συνωμοσία» των Αμερικανών και του Ισραήλ.
Υπό κανονικές συνθήκες θα αρκούσε ίσως μια ήπια ιατρική παρακολούθηση αλλά εδώ αγγίζουμε τα όρια της παράκρουσης.
Και για να μην έχουν καμία αμφιβολία στον προβληματισμό τους, μπορώ να τους διαβεβαιώσω πως αν είναι να απαλλαγεί το Ιράν από τους αγιατολάδες και τους παρακρατικούς δολοφόνους τους, δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να το αναλάβει ο γιος του σάχη ή ο μπατζανάκης του Τραμπ ή ο κουνιάδος του Νετανιάχου.
Αποκλείεται να αποδειχτούν χειρότεροι.
Αυτό φυσικά δεν βοηθάει να καταλάβω πώς ελληνες αριστεροί ή δημοσιογράφοι μπορεί να ανέχονται έστω και ανθρώπινα ένα τέτοιο καθεστώς και μια τέτοια σφαγή.
Οπως δεν καταλαβαίνω ούτε τους «ναιμεναλλάδες» που θυμήθηκαν τώρα ξαφνικά τον αδικημένο Μοσαντέχ, τον αιμοσταγή Παχλαβί και τη βουλιμία της Δύσης. Πάλι καλά που άφησαν απέξω τον Ξέρξη.
Μου θυμίζουν λίγο τη λογική που λέει ότι «ο Τσίπρας μπορεί να έκανε άνω-κάτω τη χώρα αλλά τουλάχιστον δεν έκλεψε». Καμία αντίρρηση. Απλώς η λογική ισχύει μόνο αν συμφωνήσουμε ότι καλοί πρωθυπουργοί θεωρούνται εκείνοι που δεν ληστεύουν τράπεζες.
Διαφορετικά τη διακυβέρνηση μιας χώρας (οιασδήποτε χώρας…) δεν την ασκούν φιλάνθρωποι, ούτε φιλόζωοι, ούτε φιλεύσπλαχνοι. Την ασκούν ικανοί άνθρωποι.
Και πάντως δεν την ασκούν όσοι όπως στο Ιράν εξοντώνουν τους πολίτες της χώρας τους επειδή (λέει) «κήρυξαν τον πόλεμο στον Θεό».
Δεν ξέρω κανέναν Θεό στον κόσμο που χρειάζεται γκάνγκστερ για να τον προστατεύουν.
Τελικά όμως αρχίζω να πιστεύω πως το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της Αριστεράς δεν είναι το ηθικό. Είναι η γαϊδουριά.
Ξεκληρίζουν οι άλλοι τους ανθρώπους κι ο ηθικός αριστερός προβληματίζεται μήπως οι Αμερικανοί συνωμοτούν με τους Ισραηλινούς.
Υποψιάζομαι επίσης ότι η γαϊδουριά είναι κάτι σαν πλεονέκτημα διαρκείας. Συμψηφίζει, παραβλέπει, εξομοιώνει, σχετικοποιεί, προσπερνάει πασχίζοντας να καταλήξει στο εκάστοτε βολικό συμπέρασμα.
Και καλά να μας τα ξεφουρνίζουν αυτά για τα «αγωνιστικά μπλόκα» (που λέει κι ο «Ριζοσπάστης») ή για τη διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Αλλά να κρύβουν λόγια και για τους αγιατολάδες;
Εκεί σηκώνει κανείς τα χέρια ψηλά.
Παρ’ όλο που είμαι βέβαιος ότι ξεκίνησε ήδη η «Φλοτίλα» (εκείνη της Γάζας, αν θυμάστε…) για την Τεχεράνη, αλλά μετά έμαθαν δυστυχώς ότι η Τεχεράνη δεν έχει θάλασσα.
