Όταν το παρόν συναντά την ιστορία. Μέσα σε αυτές τις λέξεις συνοψίζεται η ισυνάντηση της φρεγάτας «Κίμων» με το θωρηκτό «Αβέρωφ» και την τριήρη «Ολυμπιάς» στο Σαρωνικό.

Κατά τη διάρκεια του τελετουργικού για την άφιξη της πρώτης Belharra, το νέο υπερόπλο πέρασε ανάμεσα από τα δύο πλοία σε μία κίνηση υψηλού συμβολισμού.

Αβέρωφ, ο ζωντανός θρύλος του πολεμικού ναυτικού

Το θωρηκτό «Γεώργιος Αβέρωφ» δεν είναι απλώς ένα πλοίο, αλλά το ισχυρότερο σύμβολο της ελληνικής ναυτικής ισχύος του 20ού αιώνα. Είναι το μοναδικό επιζών «θωρακισμένο καταδρομικό»  στον κόσμο.

Το πλοίο ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία Ορλάντο στο Λιβόρνο της Ιταλίας. Η ελληνική κυβέρνηση το αγόρασε το 1909, καταβάλλοντας το 1/3 της αξίας του (περίπου 8.000.000 χρυσές δραχμές) από το κληροδότημα του Γεωργίου Αβέρωφ, ενώ το υπόλοιπο ποσό καλύφθηκε από το Ταμείο Εθνικού Στόλου. Καθελκύστηκε το 1910 και κατέπλευσε στο Φάληρο την 1η Σεπτεμβρίου 1911.

Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων (1912-1913) και υπό την ηγεσία του Ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη, ο «Αβέρωφ» υπήρξε ο πρωταγωνιστής των ναυμαχιών της Έλλης και της Λήμνου. Με την ταχύτητα και τον οπλισμό του, ανάγκασε τον οθωμανικό στόλο να κλειστεί στα Στενά των Δαρδανελίων, εξασφάλισε την κυριαρχία της Ελλάδας στο Αιγαίο, επιτρέποντας την απελευθέρωση των νησιών του Αρχιπελάγους. Το πλοίο απέκτησε τη φήμη του «αβύθιστου», με τους εχθρούς να το αποκαλούν «το διαβολοβάπορο».

Στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου συμμετείχε σε επιχειρήσεις στο Αιγαίο και τη Μαύρη Θάλασσα, ενώ το 1919 κατέπλευσε στην Κωνσταντινούπολη, υψώνοντας την ελληνική σημαία στον Βόσπορο. Παρά την παλαιότητά του, το 1941 διέφυγε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, αποφεύγοντας τη βύθιση από τους Γερμανούς. Εκεί εκτέλεσε αποστολές συνοδείας νηοπομπών στον Ινδικό Ωκεανό.

Το 1952 παροπλίστηκε και παρέμεινε για χρόνια στον Πόρο. Από το 1984 έχει μετατραπεί σε Πλωτό Ναυτικό Μουσείο και βρίσκεται μόνιμα ελλιμενισμένο στο Μαρίνα Φλοίσβου (Παλαιό Φάληρο).

Η τριήρης Ολυμπιάς

Κατά την δεκαετία του 1980 αποφασίστηκε από το Πολεμικό Ναυτικό η κατασκευή Αθηναϊκής Τριήρους η οποία ξεκίνησε στις 5 Μαΐου του 1985 στο ναυπηγείο του Δ. Τζακάκου στο Κερατσίνι από Έλληνες καραβομαραγκούς και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 1987. Στις 26 Αυγούστου του 1987 βαπτίστηκε «ΟΛΥΜΠΙΑΣ».

Τα σχέδια της Τριήρους βασίστηκαν σε συγγράμματα, απεικονίσεις, και ευρήματα από τους Νεώσοικους της Ζέας. Το ομοίωμα αρχαίας Αθηναϊκής Τριήρους, έπλευσε για πρώτη φορά στα νερά του Περάματος.

Για την κατασκευή χρησιμοποιήθηκε ξυλεία Iroko για την καρένα, πεύκο Oregon Pine για το περίβλημα και Δρυς Virginia για τους Νομείς. Δεν χρησιμοποιήθηκε ξυλεία Μεσογείου και ο βασικός λόγος ήταν η μακροβιότητα του πλοίου. Χρησιμοποιήθηκαν 20.000 ξύλινες σφήνες (αρμονίες), 17.000 ορυχάλκινα χειροποίητα καρφιά και η καλύπτρα του εμβόλου από χυτό ορύχαλκο είναι βάρους 200 κιλών.

Τα βασικά χαρακτηριστικά του σκάφους είναι το έμβολο της πλώρης (πανίσχυρο όπλο εμβολισμού), οι οπλίτες στο κατάστρωμα, η ταχύτητα, η ευελιξία του και το μικρό βύθισμα που το κάνει να πλέει σε ρηχά νερά με ασφάλεια,με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του το μήκος 36,90μ. , πλάτος 5,50μ. , βύθισμα 1,25μ. και εκτόπισμα 70 τόνοι.

Η Τριήρης «Ολυμπιάς», μοναδικό έκθεμα παγκοσμίως, από την ημέρα της καθέλκυσης της στελεχώνεται από Στρατιωτικό προσωπικό του Πολεμικού Ναυτικού, άνδρες και γυναίκες. Έχει κωπηλατηθεί από πληρώματα μαθητών Στρατιωτικών παραγωγικών σχολών, αλλά και Βρετανικά πληρώματα.

Τα τελευταία χρόνια ελλιμενίζεται στο Πάρκο Ναυτικής Παράδοσης και είναι επισκέψιμη από το κοινό. Συμμετέχει στον εορτασμό της Ναυμαχίας της Σαλαμίνας κάθε Σεπτέμβριο, στους εορτασμούς (Ημέρες Θάλασσας) στον Πειραιά και κάνει ταξίδια με πολίτες χωρίς ιδιαίτερη εμπειρία κωπηλασίας και τις οικογένειες αυτών, για γνωριμία του σκάφους και της ιστορίας του.