Πέθανε ο σπουδαίος ηθοποιός Χρήστος Πολίτης

Πέθανε ο σπουδαίος ηθοποιός Χρήστος Πολίτης, που ερμήνευσε, μεταξύ άλλων, τον χαρακτηριστικό και διάσημο ρόλο του «Γιάγκου Δράκου» στη «Λάμψη».

Ο Χρήστος Πολίτης εργάστηκε στο θέατρο από το 1966-1967 έως το 1997-1998, σε περισσότερες από 45 θεατρικές παραγωγές, ενώ στον κινηματογράφο, κυρίως, από το 1968 έως το 1974, συμμετέχοντας σε 18 ταινίες. Στην τηλεόραση εργάστηκε από το 1973 έως το 2005, πρωταγωνιστώντας σε 8 τηλεοπτικές σειρές.

Η διαδρομή του Χρήστου Πολίτη

Ο Χρήστος Πολίτης ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1965).

Πρωτοεμφανίστηκε στον θίασο Γιάννη Φέρτη – Ξένιας Καλογεροπούλου στο έργο Δέκα μικροί νέγροι (1965-1966). Έπειτα έπαιξε στον θίασο Τιτίκας Νικηφοράκη – Νίκου Χατζίσκου στα έργα Πολύ κακό για το τίποτα (1968) και Τσάι και συμπάθεια (1969).

Ακολούθησαν συνεργασίες με το θέατρο του Κώστα Μουσούρη και με το Εθνικό Θέατρο[4]. Στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το Εθνικό Θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην αρχαία τραγωδία, στα έργα Χοηφόροι – Ευμενίδες του Αισχύλου και Ιππόλυτος του Ευριπίδη. Παραστάσεις με τις οποίες συμμετείχε σε διεθνή φεστιβάλ στο εξωτερικό. Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Απλού Θεάτρου (1974-1990).

Παράλληλα με το έργο του στο Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με άλλους θεατρικούς δημιουργούς και θιάσους, όπως η Αντιγόνη Βαλάκου, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Αλέξης Μινωτής, ο Αλέξης Σολομός, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης, το Άρμα Θέσπιδος κ.ά.. Μετά την αποχώρηση του από το Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο αλλά και με αρκετούς θιάσους του ελεύθερου θεάτρου. Στο χώρο του αρχαίου δράματος επέστρεψε το 1986, στο πλάι του Αλ. Μινωτή με το Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή και το 1992 με την Αντιγόνη του Σοφοκλή. Τελευταία θεατρική παράσταση στην οποία συμμετείχε, υπήρξε Το λιοντάρι του χειμώνα του Τζ. Γκόλντμαν, κατά την θεατρική περίοδο 1997-98.

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά με ένα πολύ μικρό ρόλο το 1968, στην ταινία του Νίκου Φώσκολου Λεωφόρος του μίσους και με πρωταγωνιστικό ρόλο το 1969 στις ταινίες Άγιος Νεκτάριος: Ο προστάτης των φτωχών. Το 1969 κέρδισε και το βραβείο Β’ Αντρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία του στην ταινία Το κορίτσι του 17. Στη συνέχεια συνεργάστηκε κυρίως, με τον κινηματογραφικό παραγωγό Τζέιμς Πάρις. Επανεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 2022, έπειτα από πολλές δεκαετίες αποχής, συμμετέχοντας στην ταινία Broadway του Χρήστου Μασσαλά.

Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1973, στη σειρά Τα δίχτυα του τρόμου. Μεταξύ άλλων, συμμετείχε στις σειρές Βασίλισσα Αμαλία μαζί με την Αλ. Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ (1975) και Αφροδίτη με τη Νόρα Βαλσάμη (1977). Την δεκαετία του 1980 είχε ελάχιστες συμμετοχές σε τηλεοπτικά προγράμματα. Επιπλέον, κατά τις δεκαετίες 1970 και 1980, συμμετείχε σε αρκετές θεατρικές παραγωγές για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, καθώς και σε δύο παραγωγές για βίντεο, στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Κατά τη δεκαετία του 1990, υπήρξε για μια διετία, δάσκαλος στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γ. Θεοδοσιάδη.

Η «Λάμψη» και η πολιτική

Το 1991, επανεμφανίζεται στην τηλεόραση με την καθημερινή σειρά του Ν. Φώσκολου «Η Λάμψη», συνεργασία που τον καθιέρωσε στη συνείδηση του τηλεοπτικού κοινού ως «Γιάγκο Δράκο», ρόλο που ερμήνευσε για 14 χρόνια, έως το καλοκαίρι του 2005. Η συμμετοχή του στη «Λάμψη» υπήρξε μία από τις τελευταίες καλλιτεχνικές του δραστηριότητες.

Τέλος, περιστασιακά ασχολήθηκε και με την πολιτική. Το 1998, εκλέχθηκε νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών με τον συνδυασμό του Θεόδωρου Κατριβάνου. Θέση από την οποία αποχώρησε σε σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ συμμετείχε και ως υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Πολιτικής Άνοιξης για τις βουλευτικές εκλογές του 1996.

Το Απλό Θέατρο

Το Απλό Θέατρο υπήρξε θεατρική εταιρεία που δημιουργήθηκε από τον ηθοποιό Χρήστο Πολίτη και τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Αντώνη Αντύπα, το 1974. Αρχικά, μέσα από διάφορα εταιρικά σχήματα, προσανατολίστηκε στην παρουσίαση θεατρικών παραστάσεων, έργων κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου όπως το Ήταν όλοι τους παιδιά μου του Άρθουρ Μίλερ, Η ζωή είναι όνειρο” του Πέδρο Καλντερόν δε λα Μπάρκα, Γύπαρης του Γεωργίου Χορτάτση, Γυάλινος κόσμος του Τενεσί Ουίλιαμς κ.ά., σε περιοδείες ανά την Ελλάδα.

Το 1982, το Απλό Θέατρο αποκτά συγκεκριμένη εταιρική μορφή, ως ομόρρυθμη εταιρεία και σταθερή θεατρική στέγη στο ομώνυμο θέατρο στην Καλλιθέα, όπου παρουσιάζονται μια σειρά από παραστάσεις ξένου κυρίως ρεπερτορίου. Το Απλό Θέατρο ως θεατρική εταιρεία, διαλύεται το 1990 με την αποχώρηση του Χρ. Πολίτη. Υπήρξε επιχορηγούμενος θίασος από το Υπουργείο Πολιτισμού.

Ο Αν. Αντύπας, συνέχισε την καλλιτεχνική του δράση, στο ομώνυμο θέατρο από το 1990 έως το 2012, ιδρύοντας μαζί με την Ελένη Καραΐνδρου, τη μη κερδοσκοπική εταιρεία «Καλλιτεχνικός Οργανισμός Φάσμα». Ο Καλλιτεχνικός Οργανισμός Φάσμα στην πορεία του χρόνου, ταυτίστηκε με το όνομα Απλό Θέατρο, το οποίο και επικράτησε στις αναφορές για τις θεατρικές δράσεις του Οργανισμού. Παρουσίασε υπό την σκηνοθετική μπακέτα του Αν. Αντύπα, έργα κυρίως, σύγχρονου ξένου ρεπερτορίου, με ιδιαίτερη έμφαση στα αγγλική και αμερικανική δραματουργία (Χάρολντ Πίντερ, Ευγένιος Ο’ Νηλ κ.ά.).

Παράλληλα, δραστηριοποιήθηκε στον χώρο του αρχαίου δράματος, με παραστάσεις των τραγωδιών Εκάβη και Μήδεια. Από το 1994. λειτούργησε στο χώρο του Απλού Θεάτρου και δεύτερη σκηνή, όπου δόθηκε βήμα για πειραματικές θεατρικές αναζητήσεις σε νέους δημιουργούς (σκηνοθέτες, συγγραφείς, ηθοποιούς κ.ά.). Ο Καλλιτεχνικός Οργανισμός Φάσμα σταμάτησε τη δράση του 2012, ως απότοκο της οικονομικής κρίσης της περιόδου και της δραστικής μείωσης των επιχορηγήσεων από του Υπουργείου Πολιτισμού. Το κτίριο του Απλού θεάτρου παραχωρήθηκε στον σκηνοθέτη Νίκο Διαμαντή και μετονομάστηκε σε Θέατρο Σημείο.