• Αναζήτηση
  • Για μια Ανάσταση χωρίς αυταπάτες

    Δεν υπάρχει καμμία μα καμμία αμφιβολία για το ότι ο Ιησούς ο Ναζωραίος υπήρξε και εν πολλοίς έδρασε ως

    Για μια Ανάσταση χωρίς αυταπάτες | tovima.gr

    Δεν υπάρχει καμμία μα καμμία αμφιβολία για το ότι ο Ιησούς ο Ναζωραίος υπήρξε και εν πολλοίς έδρασε ως αδιαπραγμάτευτος κοινωνικός επαναστάτης, αλλά και μαρτυρικός ακτιβιστής της εν απολύτω ισονομία και ισοπολιτεία ειρηνικής συνύπαρξης και αδελφοσύνης.

    Όλα αυτά τα χαρίσματα που εξατομικεύουν την προσωπικότητα και τη συμπεριφορά του Ιησού Χριστού τον κατατάσσουν στις εξαιρέσεις των εξαιρέσεων. Ίσως και για τον λόγο αυτό η ζωή και η δράση του γίνονται παραδεκτές διεθνώς από κάθε καλόπιστο μελετητή των κοινωνικοπολιτικών εξελίξεων. Και φυσικά ανοήτως αποσιωπούνται από όλους τους ιδιοτελείς ψευδοεπαναστάτες των σαλονιών ή τους μηδενιστές κάθε λούμπεν «ανατρεπτικού» περιβάλλοντος.

    Αξίζει λοιπόν μια συνοπτική μεν, αλλά όσο γίνεται αντιπροσωπευτική αξιολόγηση κορυφαίων στιγμών από τη γέννησή του, ως και το μαρτυρικό του τέλος:

    – O Ιησούς Χριστός γεννιέται μια παγερή νύχτα στην ταπεινή φάτνη. Το βρέφος το ζεσταίνουν τα χνώτα των αλόγων. Επακολουθεί η προσκύνηση των μάγων. Διάχυτη είναι η φήμη ότι ο Ηρώδης έχει διατάξει τη σφαγή όλων των νηπίων της Παλαιστίνης, άρα και του Χριστού, που τον φοβάται ότι θα ανατρέψει την τυραννία του. Έτσι, η Μαρία και ο Ιωσήφ μαζί με το θείο βρέφος θα τραπούν σε φυγή προς την Αίγυπτο, που ανέκαθεν ήταν το καταφύγιο των υπό διωγμόν Παλαιστινίων.

    Το δε περιβάλλον της γέννησής του, τον αναδεικνύει σε σύμβολο της απλότητας, γιατί όχι και της απαξίας προς τις «τρέλες των μεγαλείων».

    – Ως προσκυνητής στο ναό του Σολομώντος στα Ιεροσόλυμα, θα εκδιώξει με το φραγγέλιο και το αλύπητο μαστίγωμα τους αργυραμοιβούς (σαράφηδες, χρηματιστές) που έχουν μετατρέψει το ναό σε «οίκο εμπορίου».

    Είναι περίεργο, γιατί την κορυφαία αυτή στιγμή ανατρεπτικής συμπεριφοράς του Ιησού, που την έχει ιστορίσει σε ανεπανάληπτο εικαστικό αριστούργημα ο Δομίνικος Θεοτοκόπουλος, γιατί λοιπόν αυτό το γεγονός, ή σπανιότατα ή και πουθενά, δεν θα το συναντήσουμε φιλοτεχνημένο σε νωπογραφίες χριστιανικών ναών.

    Για την παράλειψη αυτή, κατ’ επανάληψιν έχω θέσει ερωτήματα σε ιεράρχες, χωρίς ακόμη να λάβω απάντηση…
    – Όταν θα παρευρεθεί στον άγριο λιθοβολισμό της μοιχαλίδας από το εξαγριωμένο πλήθος… «άμωμων» ανδρών, ο Ιησούς θα μπει στη μέση του «πεδίου βολής» και θα σταματήσει τον λιθοβολισμό με την ανεπανάληπτη φράση:

    «Όστις αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω…». Τι θα είχε να μας απαντήσει επ’ αυτού, ο επίδοξος νέο-προφήτης Ερντογάν, που φιλοδοξεί να ηγηθεί ακόμα και σε κάποιες μισογυνικές κοινωνίες του ισλαμικού φονταμενταλισμού, οι οποίες δεν απαγορεύουν τους λιθοβολισμούς;

    – Στην Τιβεριάδα λίμνη θα προσηλυτίσει τους ταπεινούς ψαράδες στις αρχές του χριστιανισμού και θα τους εντάξει στη δύναμη των 12 μαθητών του και μετέπειτα αποστόλων. Μία από τις αμέτρητες επιβεβαιώσεις του «και οι έσχατοι έσονται πρώτοι».

    – Στον αντίποδα των λιθοβολισμών και της κοινωνικής περιθωριοποίησης των γυναικών από αλλόθρησκους, με το σκεπτικό της «ερωτικής ανηθικότητας», ο Ιησούς Χριστός θα κατευνάσει την κακοφημισμένη γυναίκα που του άλειψε με μύρο τα πόδια, ζητώντας του συγγνώμη, λέγοντάς της: «Γύναι αφέονται σοι αι αμαρτίαι ότι πολύ ηγάπησας». Οι λέξεις αυτές κατατάσσουν τον Ιησού στον πρώτο κορυφαίο ρομαντικό.

    – Όταν από τον σταυρό του μαρτυρίου εκφώνησε τη φράση συγχώρεσης των βασανιστών του: «Πάτερ αφές αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσιν». Η φράση αυτή είναι άλλη μια επιπρόσθετη επιβεβαίωση του «Αγαπήσεις τον εχθρόν σου».
    Η ερευνητική πείρα μας διδάσκει ότι σε πολλά κοινωνικά κινήματα, θρησκείες, δόγματα και αιρέσεις, διαφοροποιούνται οι αρχικές ιδέες από πολλούς μιμητές, που προσθέτουν στα αρχέτυπα την λεκτική κατάληξη «ισμός», π.χ. Χριστός-χριστιανισμός, Βούδας-βουδισμός, Λένιν-λενινισμός, Φρόυντ-φροϋδισμός, Τρότσκι-τροτσκισμός κ.ο.κ. Από την άποψη αυτή δεν πρέπει να μας εκπλήσσουν οι διαφοροποιήσεις αυτές εκτός εάν λειτουργούν ως σκόπιμη παραχάραξη των αρχικών ιδεών.

    Η διευκρίνιση αυτή κρίνεται αναγκαία για να ξεκαθαρισθούν ορισμένες σκόπιμες συγχύσεις και μάλιστα σε κορυφαίους εθνικούς ή θρησκευτικούς εορτασμούς όπως του χριστιανικού Πάσχα.

    Και κλείνουμε και το σημερινό μας σημείωμα με μια επίκαιρη επίκληση υπέρ του αφοπλισμού και της συναδέλφωσης των λαών, όπως αυτή καταγράφεται στα κείμενα δύο προφητών, του Ησαΐα και του Μιχαία: «Και κρινεί ανά μέσον λαών πολλών και εξελέγξει έθνη ισχυρά έως εις γην μακράν και κατακόψουσιν τας ρομφαίας αυτών εις άροτρα και τα δόρατα αυτών εις δρέπανα και ουκέτι μη αντάρη έθνος επ’ έθνος ρομφαίαν και ουκέτι μάθωσι πολεμείν».
    Καλό Πάσχα και ευχές για υλοποίηση του πολλαπλού και πανανθρώπινου μηνύματος της Ανάστασης.

    Γνώμες