Δεν έπρεπε να είμαστε μέλος της σαθρής Ευρωζώνης αλλά…κρατήστε μας!

Σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις του κου Βαρουφάκη, καμία χώρα δεν έπρεπε…

Δεν έπρεπε να είμαστε μέλος της σαθρής Ευρωζώνης αλλά…κρατήστε μας! | tovima.gr

Σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις του κου Βαρουφάκη, καμία χώρα δεν έπρεπε να εισέλθει σε ένα τόσο σαθρά δομημένο κοινό νόμισμα, ιδίως μια χώρα βαθιά ελλειμματική όπως η Ελλάδα. Στο σημείο αυτό καλό είναι να υπενθυμίσουμε ότι η Ελλάδα δεν κατάφερε να εισέλθει «με την πρώτη» (το 1999) στην Ευρωζώνη αλλά με καθυστέρηση δύο ετών (από την 1η Ιανουαρίου 2001). Μάλιστα, η έκθεση του Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδας (κου Παπαδήμου) για το έτος 2000 (η οποία υποβλήθηκε στην ετήσια γενική συνέλευση των μετόχων τον Απρίλιο του 2001) έκανε λόγο (α) για δημοσιονομικό έλλειμμα στο 1,8% του ΑΕΠ το 1999 και στο 0,9% του ΑΕΠ το 2000, και (β) δημόσιο χρέος στο 104,6% του ΑΕΠ το 1999 και στο 103,9% του ΑΕΠ το 2000. Σήμερα, βάσει των τελευταίων στατιστικών στοιχείων, γνωρίζουμε ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα του 1999 ανήλθε στο 3,1% του ΑΕΠ ενώ για το 2000, το δημοσιονομικό έλλειμμα αυξήθηκε στο 3,7% του ΑΕΠ. Για την ιστορία πάντα, σύμφωνα με τα σημερινά στοιχεία, το δημόσιο χρέος ανήλθε, το 2000, στο 103,4% του ΑΕΠ. Με άλλα λόγια, εαν ήταν γνωστό ότι το τότε δημοσιονομικό έλλειμμα (ως ποσοστό του ΑΕΠ) ήταν τέσσερις φορές μεγαλύτερο, ίσως η Ελλάδα να μην εξασφάλιζε την είσοδο της στην Ευρωζώνη ούτε «με την δεύτερη».

Για να είμαι ειλικρινής βέβαια, αδυνατώ να κατανοήσω τι νόημα έχουν οι παραπάνω δηλώσεις όταν (υποτίθεται) ότι απόλυτη προτεραιότητα της σημερινής κυβέρνησης αποτελεί η εξασφάλιση μιας «έντιμης» συμφωνίας με τους εταίρους μας. Πράγματι, ποιος ο λόγος να τους υπενθυμίζουμε, την κρίσιμη αυτή ώρα, ότι κακώς εισήλθαμε στην (σαθρή) Ευρωζώνη; Με ποιά λογική λοιπόν η παραπάνω δήλωση θα αποτελέσει «μοχλό πίεσης» έτσι ώστε «να τα βρούμε» μια ώρα αρχύτερα με τους (σαθρούς) εταίρους μας; Πόσο δε μάλλον όταν η όλη διαπραγμάτευση γίνεται υπό την απειλή δημοψηφίσματος. Εδώ λοιπόν τίθενται τα παρακάτω ερωτήματα:

1. Εαν δημοψήφισμα λάβει χώρα, τι είδους επίσημη θέση θα πάρει η κυβέρνηση; ΄Υπέρ ή κατά των (όποιων) μέτρων;

2. Μπορεί ο έλληνας (και δη o μη έχων άπταιστες οικονομικές γνώσεις) ψηφοφόρος να κατανοήσει και βέβαια να ψηφίσει υπέρ (ή κατά) των όποιων μέτρων σε διάστημα (για παράδειγμα) μιας εβδομάδας όταν χρειάστηκε στους κυβερνώντες πάνω από ένα τρίμηνο να καταλήξουν (έστω υπό ασφυκτική πίεση) στα «συγκεκριμένα» δημοσιονομικά μέτρα; Αναφέρομαι σε διάστημα μίας εβδομάδας έτσι ώστε η ζημία από την εκροή καταθέσεων να καταστεί η ελάχιστα δυνατή…

3. Εαν (και εφόσον) ενδεχόμενο δημοψήφισμα δώσει το «πράσινο φως» στα (όποια) δημοσιονομικά μέτρα, δεσμεύονται οι κυβερνώντες ότι θα τα εφαρμόσουν;

4. Στο βαθμό που τα (όποια) δημοσιονομικά μέτρα αποκλίνουν από τους στόχους (όπως πολλάκις συνέβη στο παρελθόν) κάτι το οποίο συνεπάγεται νέα μέτρα, τι σκέπτεται να πράξει η κυβέρνηση; Δεύτερο δημοψήφισμα;

Μπορεί να κάνω λάθος αλλά, μια και μιλάμε για σαθρές δομές, τα παραπάνω ερωτήματα μάλλον καταδεικνύουν τη σαθρά δομημένη ιδέα περί δημοψηφίσματος…

* Ο Κώστας Μήλας είναι Καθηγητής Χρηματοοικονομικών, University of Liverpool.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk