Ο Δημήτρης Γκοτσόπουλος αποτελεί αναμφισβήτητα έναν από τους πιο ταλαντούχους και αναγνωρίσιμους ηθοποιούς της γενιάς του, έχοντας κερδίσει την καθολική εκτίμηση κοινού και κριτικών. Με εφαλτήριο την εμβληματική του παρουσία στις «Άγριες Μέλισσες» και τη μετέπειτα επιτυχημένη πορεία του σε απαιτητικούς ρόλους, έχει αποδείξει πως διαθέτει μια σπάνια υποκριτική γκάμα. Μέσα από τον πρωταγωνιστικό ρόλο του του Πατέρα Νικόλαου στην καθηλωτική δραματική σειρά «Άγιος Έρωτας», αποδεικνύει διαρκώς το καλλιτεχνικό του βάθος. Παράλληλα, στο θέατρο σημείωσε μεγάλη επιτυχία τη φετινή σεζόν ενσαρκώνοντας τον εμβληματικό «Ρωμιό» στο θρυλικό έργο «Το Μεγάλο μας Τσίρκο» στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, επισφραγίζοντας τη θέση του ως μια ηγετική μορφή στο εγχώριο καλλιτεχνικό στερέωμα.
Πέρα όμως από το βιογραφικό του, ο Δημήτρης Γκοτσόπουλος έχει αυτό το «κάτι» στην αύρα του. Για να το θέσω απλά, ο άνθρωπος λειτουργεί σαν ένας σύγχρονος Μαγικός Αυλός που σε υπνωτίζει με το που ξεκινάει να μιλάει. Έχει έναν λόγο τόσο συγκροτημένο και μια τόσο καθηλωτική ενέργεια, που σε κάνει να σκέφτεσαι σοβαρά να πάρεις τον τατουατζή σου τηλέφωνο και να του ζητήσεις να σου χτυπήσει ό,τι λέει.
Πότε νιώθεις πιο αυθεντικός και τι ρόλο παίζει η Ελλάδα σε αυτή την αίσθηση;
Πιο αυθεντικός νιώθω όταν δεν χρειάζεται να αποδείξω τίποτα. Όταν στέκομαι μέσα σε μια στιγμή χωρίς να την ελέγχω. Η Ελλάδα για μένα είναι αυτός ο χώρος που σου θυμίζει διαρκώς ποιος είσαι. Όχι μόνο μέσα από το φως της, αλλά και μέσα από την επίγνωση της φθοράς. Εδώ γεννήθηκε ο στοχασμός ότι ο άνθρωπος είναι περαστικός. Ότι η ύπαρξη έχει βάθος αλλά και όριο. Αυτό σε φέρνει πιο κοντά στην αλήθεια σου, γιατί δεν μπορείς να κρυφτείς πίσω από ψευδαισθήσεις διάρκειας.
Αν η ελληνική αισθητική είχε τρεις λέξεις-κλειδιά σήμερα, ποιες θα ήταν και πού τις συναντάς στη δική σου ζωή;
