Electric Litany: Μουσική και με πολιτική άποψη στο Gagarin

Οι Electric Litany μπορεί να χρειάζονται κάποιες συστάσεις αλλά για τους μυημένους όταν τους ακούσεις μια φορά μετά δεν τους ξεχνάς.

Οι Electric Litany μπορεί να χρειάζονται κάποιες συστάσεις αλλά για τους μυημένους όταν τους ακούσεις μια φορά μετά δεν τους ξεχνάς. Το συγκρότημα από το 2007 ακολουθεί μια άκρως ενδιαφέρουσα καλλιτεχνική πορεία, κυκλοφόρησε φέτος το δεύτερο άλμπουμ του, με τίτλο «Enduring Days You Will Overcome», με παραγωγό τον διάσημο Alan Parsons, συνεργάτη των The Beatles και Pink Floyd. Κιθάρες και μουσικά τοπία εναλλάσσονται με την «ιδιότροπη» φωνή του Αλέξανδρου Μίαρη. Η κατά το ήμισυ ελληνική μπάντα, εμπνέεται από τον ήχο των Joy Division, The Cure και την απόκοσμη αισθητική της ανεξάρτητης δισκογραφικής εταιρείας 4AD παράγοντας έναν προσωπικό ήχο. Μετά την φετινή τους εμφάνιση στο δημοφιλές Eurosonic festival της Ολλανδίας, και το Τhe Finsbury του Λονδίνου, οι Electric Litany εμφανίζονται την Κυριακή στο Gagarin

– Από το 2007 έως σήμερα θεωρώ ότι έχετε μια άκρως ενδιαφέρουσα πορεία… Που οφείλεται;
«Δύσκολο να απαντήσουμε εμείς εάν είναι ενδιαφέρουσα διότι για εμάς αυτή είναι η πραγματικότητα. Ενδιαφέρουσα ίσως θα μπορούσε να είναι λόγω του ό,,τι κάναμε και κάνουμε πολλά πράγματα όχι με τον πιο συνηθισμένο τρόπο. Αυτό όχι για λόγους κουλτούρας, μα λόγω ανάγκης και τρόπου σκέψης. Από τα video clip, στους χώρους / κτίρια που βρίσκαμε στο Λονδίνο και κάναμε πρόβες και στήναμε συναυλίες μέχρι ίσως την στάση μας σε κάποια πράγματα. Σίγουρα είχαμε την ευκαιρία να ‘χουμε και άλλες ίσως πιο φανταχτερές πορείες άλλα αυτή μας ταιριάζει περισσότερο.»
– Πώς προέκυψε η συνεργασία με τον Alan Parsons αν θα συνεχιστεί τι κερδίσατε και τι … χάσατε από αυτήν;
«Η συνεργασία προέκυψε ουσιαστικά από ένα mail που στείλαμε στον John Regna και ο ίδιος έστειλε τη μουσική μας στον Alan. Η συνεργασία μαζί του ήταν υποδειγματικότατη. Καταρχήν στο μουσικό καθαρά μέρος όπου ενώ ήδη είχαμε σχηματίσει κάπως το ύφος του δίσκου, ο Alan λειτούργησε ως μια βάση σταθερότητας / παλαιότητας όπου επάνω της χτίζαμε ασφαλέστερα όλο το οικοδόμημα. Σε δεύτερο επίπεδο η συνεργασία με τον Alan ήρθε σε εμάς σαν μια επιβεβαίωση πως υπάρχουν ακόμη μερικά πράγματα που δεν υπόκεινται στην λογική της ανταγωνιστικότητας και του χρήματος. Ζούμε σε μια εποχή που περνάει ως νόρμα πως οτιδήποτε κάνουμε πρέπει κάπως να είναι ελκυστικό, ανταγωνιστικό να φέρνει πίσω κάποιο κέρδος κτλ. Γιατί όμως; Δεν μπορεί κάποιος να κάνει ένα δίσκο, ένα βιβλίο μια κίνηση επειδή έτσι; Επειδή γουστάρει έτσι, μια άφιλτρη ανάγκη άπλα να βγάλει κάτι από μέσα του. Ο Alan δούλεψε επίσημα μαζί μας δίχως φράγκα. Είναι μεγαλείο ανθρώπου αυτό. Τώρα τι χάσαμε δεν ξέρω να σου πω.»
– Ποια ήταν η γραμμή που ακολουθήσατε στο δεύτερο σας άλμπουμ. Τι θέλετε να πάρει ο ακροατής από αυτό (αλλά και ο θεατής από την συναυλία).
«Σίγουρα δεν είναι συνειδητή απόφαση τι ακριβώς θέλουμε να δώσουμε στον θεατή /ακροατή. Είναι τρομερά προβληματικές οι μουσικές που φτιάχνονται με κέντρο το τι μπορεί να θέλει ο ακροατής διότι ακρωτηριάζουν την ιδιομορφία του δημιουργού, τα τυχαία όμορφα λάθη της δημιουργίας και από την άλλη πατρονάρει τον ακροατή προσφέροντας του κάτι πάντα ‘ασφαλές’. Ξέρω πως δεν με ρωτάς ακριβώς αυτό μα είναι μια σημαντική σκέψη που μας τρώει, και για εμάς και για την εμπορευματοποιημένη τέχνη. Η γραμμή που ακολουθήσαμε με πολύ λίγα λόγια είναι απλά να αποτυπώσουμε τι είχαμε μέσα στο κεφάλι μας. Ο ακροατής και ο θεατής από τις συναυλίες μας νιώθουμε άπλα γεμάτοι όταν αφήνεται και βρίσκει τελικά κάτι απ’ τον εαυτό του μέσα από τη μουσική μας.»
– Θεωρώ ότι είστε ένα πολιτικοποιημένο συγκρότημα. Αν «διαβάζω» σωστά αυτό πώς προέκυψε σε μια περίοδο όπου θεωρώ ότι παρόλα τα προβλήματα είναι απολιτίκ;

«Θα στο απαντήσω απ’ την ανάποδη, δεν θα μπορούσαμε άπλα να γράφουμε τα τραγούδια μας και να παίζουμε συναυλίες δίχως να μας ενδιαφέρει τι συμβαίνει γύρω μας, ειδικά τώρα που ζούμε σε μια Ευρώπη όπου χρειάζεται όσο ποτέ να μην είμαστε λάσκοι και απολιτίκ. Δεν νομίζω πως μπορεί κάποιος πλέον να διαφωνήσει ή να μην βλέπει την προσπάθεια εξευτελισμού κάθε κοινωνικής και πολιτικής ελευθερίας από όλον αυτό το νεοφιλελευθερο/ακροδεξιό συρφετό που πονηρά περνάει πλέον και σε συνειδήσεις απλών ανθρώπων. Αρα σε αντιστοιχία με το πρώτο σου ερώτημα, θεωρούμε όχι μονό αυτονόητο αλλά και χρέος οποιουδήποτε έχει κάποιο βήμα όπως εμείς, να εκμεταλλεύεται το βήμα αυτό με το να μιλάει! Η μουσική ούτως η άλλως μιλάει από μονή της, έχει γλώσσα, άρα δεν χάθηκε κι ο κόσμος αν ένας μουσικός δεν αναφέρεται συνεχεία στη μουσική του.»
– Ποιες είναι οι μουσικές επιρροές;
«Οπως έλεγε και ο Ρένος Αποστολίδης απλοϊκά και μεστά , απλίκα ό,τι καλό και άξιο νομίζει ότι έχει ο καθένας μέσα του να το μοιράζεται. Όπως ανταλλάσσαμε κασέτες και βρίσκαμε διαμάντια έτσι νομίζω μπορεί να απαντηθεί μια τέτοια ερώτηση, μια τυχαία αράδα από μουσικές που κάπως κ εμείς κάποτε βρήκαμε κατά λάθος η κάποιοι μας έδωσαν και κάποιος μπορεί το ίδιο να τύχει να διαβάσει εδώ.

Λοιπόν :The Cure, Τρύπες, Arvo Part, Chameleons, Lubomyr Melnyk, Black Heart Procession, Χ Χάλαρης, Aphex Twin, W.A Mozart, E Sattie, Johan Johansson, Λενα Πλάτωνος, Black Sabbath, Sher Ali-Mehr Ali, Lift to Experience, Μ Χατζιδάκις, The Sound, Μ Καλεργης, Gridlock, Nino Rota, Ν Ξυλούρης (κρητικά μόνο), Radiohead, F Chopin, πρώιμοι Sepultura, Νούρος, Kraftwerk κ.α.»

– Πώς σας υποδέχεται στα live το κοινό εκτός των συνόρων;
«Δεν ξέρω, κάθε πόλη κάθε χώρα κάθε χώρος έχει τις δικές του δυναμικές και τη δική του ομορφιά όμως η αντιμετώπιση είναι σχεδόν πάντα κοινή. Είτε παίζουμε στα Γιάννενα είτε στο Kaunas είτε στο Βερολίνο ο κόσμος έρχεται για να ακούσει την μουσική μας σαν να ακούει ευλαβικά ένα δίσκο στο σπίτι είτε μένοντας ακίνητος με κλειστά τα μάτια είτε να χτυπιέται για 2 ώρες σαν το κατσίκι, είτε βαριέται και φεύγει. Ολα είναι ωραία.»

Ελλάδα και κρίση. Πολλά έχουν γραφτεί και πολλά περισσότερα έχουν λεχθεί. Ποια είναι η δική σας άποψη;
«Τι να πούμε εμείς σε 10 γραμμές εκεί που έχουν γραφτεί τόσες πολλές εύστοχες αναλύσεις και πολύ περισσότερο έχουν όλα γίνει κανονικό βίωμα από τους ανθρώπους στην Ελλάδα. Χωρίς ίχνος λαϊκισμού, έχουμε κανονική δικτατορία, ντόπια και ξένη. Μια γενική κρατική επίθεση σε οτιδήποτε κουνιέται και μια γενική παγωμάρα του κόσμου μετά από τέτοιο σοκ και αποπροσανατολισμό με διάφορα μέσα. Αν το 07′ η το 08′ ψηφιζόταν το 1/100 από ότι περνάει τώρα θα τους τρέχαμε, γιατί όμως τώρα όχι? Οι ίδιοι άνθρωποι είμαστε και την ίδια άποψη έχουμε απλά είναι τόσα τα απανωτά χτυπήματα που τα ποδιά λυγίζουν και η ψυχολογία βρίσκεται σε καταστολή. Δεν θα πούμε εξυπνάδες εκ του ασφαλούς πως είναι εύκολη μια γενική εξέγερση αλλά ενώ είναι δύσκολη από την άλλη σίγουρα δεν είναι ακατόρθωτη! Αρκεί να θυμηθούμε πως έμοιαζε η αξιοπρέπεια που κουτσοπερπατούσε. Δεν θέλει πολύ σκέψη και διχασμούς, το κράτος χρησιμοποιεί τόση μα τόση βια σε όλους που πρέπει, είμαστε υποχρεωμένοι να απαντήσουμε άμεσα. Μόνο οι γονείς των φοιτητών που τώρα τρώνε ξύλο να βγούνε να κάνουν κατάσταση είναι μια σπίθα. Τη βια δεν γίνεται να την τρώμε μόνο, η αντιβία είναι ένστικτο επιβίωσης και λείπει.. πάρα-γίναμε γίνει politically correct σε αυτό.»
– Ο καλλιτέχνης – δημιουργός είναι ελεύθερος όπως έχει η κατάσταση τόσο στη δισκογραφία όσο και στην κοινωνία;
«Όσον άφορα καθαρά την δημιουργία ναι φυσικά, μπορεί ο καλλιτέχνης να διαλέξει αν θέλει να είναι ελεύθερος, είναι μια συνειδητή επιλογή που έχει και τις ανάλογες επιπτώσεις. Όσον αφορά βέβαια το πως κινείται μετά για να επικοινωνήσει το έργο, εκεί τα όρια ελευθερίας στενεύουν τόσο που σε πολλές περιπτώσεις εάν δεν έχεις δημιουργήσει συνειδητά -ελευθέρα τότε σε περιμένει μια χορταστική ανελευθερία.
Από τη στιγμή ας πούμε που εμείς βγάλαμε ένα δίσκο, ξεκινά ένα αέναο παιχνίδι αξιοπρέπειας και λεπτής ισορροπίας πολλών Όχι και λίγων Ναι. Οσον αφορά τη δισκογραφία βέβαια είναι άπλα αστείο έτσι? Εκεί ισχύει ο κανονικός σκληρός καπιταλισμός όπως ακριβώς σε έναν εργάτη που δουλεύει για £5 την ώρα χαρίζοντας κέρδος £100 στο αφεντικό, έτσι και οι δισκογραφικές χρησιμοποιούν μια τέτοια αναλογία εκμετάλλευσης. Πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις άλλα ο γενικός κάνονας είναι αυτός άρα για τι ελευθερία να μιλάμε σε αυτό.»
Ισχύει η θέση σας για την άρνηση σας να εμφανιστείτε σε Βόλο και Πειραιά και αν ναι γιατί; Ισχύει η τότε ανακοίνωση σας; (σ.σ. λόγω των εκλογικών αποτελεσμάτων στις δημοτικές εκλογές)
«Τα 2 κείμενα μας τότε ήταν πολύ συγκεκριμένα και έχουν όλες τις απαντήσεις. Είναι δυνατόν να εννοούμε πως δεν θα ξαναπαίξουμε ποτέ σε 2 Χ τόπους έτσι αυθαίρετα, ενώ είχαμε ήδη πει πως με έναν γενικό αντιφασιστικό χαρακτήρα πάμε και αύριο εκεί? Είναι δυνατόν να στιγματίζουμε μια ολόκληρη πόλη ενώ αναφερόμαστε σε κάτι πολύ συγκεκριμένο, τους ψηφοφόρους των μπράβων αυτών?

Μια τέτοια ανακοίνωση είχε προφανώς συμβολικό χαρακτήρα και λειτούργησε σχεδόν όπως είχαμε ελπίσει, να ανοίξουν και πιο κομπλεξαριστείς κουβέντες τότε για το ζήτημα, ακόμα και συζητήσεις για το ποια και αν πρέπει να υπάρχουν όρια στην έκφραση ενός «καλλιτέχνη». Στην τελική παίζαμε δεν παίζαμε, ως καθαρά μουσικό γεγονός, δεν θα χάνε και ο κόσμος κάτι πέρα από μια συναυλία. Το θέμα ήταν και είναι πως στην βασική λογική μπορεί 2 διαφορετικά πράγματα (αν παίζαμε αντιφασιστικά η αν δεν παίζαμε εξηγώντας γιατί) μπορεί και οδηγούν στον ίδιο σκοπό αντιπληροφορησης και δεν αναιρεί το ένα το άλλο.»
Επόμενα σχέδια;
«Αρκετά ναι, δισκογραφικά και μη. Ενα single με 4 κομμάτια ετοιμάζουμε πολύ σύντομα, έπειτα μουσική μαζί με την London Sinfonietta σε ένα έργο του Γιάννη Χατζηκυριάκου «Πενθεσιλεια», προτάσεις για διάφορα soundtracks, 3 νέα video clip σε συνεργασία με ταλαντούχους σκηνοθέτες, τουρ, συναυλίες και μπόλικα άλλα.»
INFO
Οι Εlectric Litany είναι:
Αλέξανδρος Μίαρης (φωνή, κιθάρες, πιάνο, synths, τσέλο), Richard Simic (ντράμς, κρουστά), Παύλος Μαυρομματάκης (μπάσο), Benjamin Prince (synths).
Κυριακή 30 Νοεμβρίου, Αθήνα Gagarin
Προπώληση εισιτηρίων: 12 ευρώ προπώληση / 14 ευρώ πόρτα
Αθήνα: Viva.gr, Public, 7spots, Iανός, Παπασωτηρίου, Reload Stores
Δισκογραφία:
Enduring days you will overcome (2014)
How to be a Child & win the War (2010)
Enemy (single, 2012) www.electriclitany.com
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk