Πάνος Κατσιμίχας: Είμαι θυμωμένος και φοβάμαι

Τα χρόνια μπορεί να περνούν αλλά κάποια πράγματα δεν αλλάζουν. Η ανάγκη του μουσικού, του δημιουργού καλύτερα, να επικοινωνήσει με το κοινό του, να «ανακαλύψει»

Τα χρόνια μπορεί να περνούν αλλά κάποια πράγματα δεν αλλάζουν. Η ανάγκη του μουσικού, του δημιουργού καλύτερα, να επικοινωνήσει με το κοινό του, να «ανακαλύψει», αν είναι δυνατόν, και άλλο κοινό και κυριότερα να κάνει αυτό που του αρέσει και να συνεργαστεί πάνω και κάτω από τη σκηνή. Ο Πάνος Κατσιμίχας συναντά και συναντάται με τα Κίτρινα Ποδήλατα για τρία Σάββατα στη μουσική σκηνή Passport στον Πειραιά. Τίτλος αυτής της συνεργασίας «Nice n’ Εasy Tour 2014-2015». Αρα προκύπτει ότι δεν πρόκειται να σταματήσει σε αυτά τα τρία σαββατόβραδα. Και γιατί όχι; Ο Πάνος Κατσιμίχας γνωρίζει εδώ και καμιά σαρανταριά χρόνια την τέχνη του live (μαζί με τον Χάρη), το ντουέτο αυτό άνοιξε τον δρόμο σε αυτό που ονομάζουμε σήμερα έντεχνο ελληνικό τραγούδι, συνεχίζει ακόμη και σήμερα το έργο του (έργου τους) να συγκινεί και τις νεότερες γενιές, ενώ τα Κίτρινα Ποδήλατα αποτελούν εδώ και μια 15ετία από τις σταθερές του ελληνικού ροκ. Κοφτερός ήχος και στίχος, δυνατά live και άκρα καλλιτεχνική τιμιότητα απέναντι στους φίλους τους. Ο Πάνος Κατσιμίχας μιλώντας στο «Βήμα της Κυριακής» μεταξύ άλλων σημειώνει ότι του θυμίζουν τον εαυτό του και τον Χάρη όταν ήταν πιτσιρικάδες, ενώ εξηγεί γιατί ακόμη και στις ημέρες μας το κομμάτι τους «Για ένα κομμάτι ψωμί», παρότι γράφτηκε το 1983, παραμένει σήμερα τραγικά επίκαιρο.
Ποια ήταν η αιτία και η αφορμή για τη Nice n’ Εasy Tour;
«Βρήκα καλή παρέα. Το καλοκαίρι που πέρασε συναντήθηκα με τα Κίτρινα Ποδήλατα. Επαιξαν πριν από μένα στα Μάταλα και στο Φεστιβάλ του Αρδα. Η ανταπόκριση του κόσμου σε αυτή τη συνύπαρξη ήταν αναπάντεχα θερμή. Και έτσι αποφάσισα να τους προτείνω μια οργανωμένη συνεργασία, ήρεμα όμως, χωρίς άγχος και άσκοπο τρέξιμο, του στυλ «ό,τι να ‘ναι, όπου να ‘ναι… και βουρ στον πατσά». Ετσι προέκυψε η Nice n’ Εasy Τour, που θα κρατήσει όσο θα μπορεί να είναι… nice n’ easy».

Τι θα ακούσουμε στον Πειραιά;
«Oταν μοιράζομαι τον χρόνο μιας συναυλίας με ένα γκρουπ που έχει τον δικό του ήχο και στυλ, προτιμώ τα πράγματα να είναι ξεκάθαρα από την αρχή. Οπότε η συναυλία χωρίζεται σε δύο μέρη. Πρώτα βγαίνουν τα Κίτρινα Ποδήλατα και παίζουν σχεδόν μία ώρα, όπου έχουν όλη την άνεση και τον χρόνο να παρουσιάσουν αυτό που θέλουν χωρίς δικές μου παρεμβολές. Στο δεύτερο μέρος έρχομαι εγώ με το δικό μου γκρουπ και παίζω σχεδόν δύο ώρες. Σε αυτό το δεύτερο μέρος βγαίνουν ο Γιώργος και ο Αλέξης και τραγουδάνε (μόνοι τους αλλά και μαζί μου) τραγούδια των αδελφών Κατσιμίχα, που όμως επέλεξαν αυτοί. Τα τραγούδια που θα πούμε είναι κατ’ αρχάς εκείνα που ξεχώρισε και αγάπησε ο κόσμος όλα αυτά τα χρόνια. Πρώτα αυτά και, αν προκύψει και κάτι άλλο, θα το δούμε… επί τόπου».

Θεωρώ ότι τα Κίτρινα Ποδήλατα αποτελούν μία από τις πλέον συνεπείς μπάντες στον ελληνικό χώρο. Βλέπετε ότι κατά μία έννοια ακολουθούν τον δρόμο που χαράξατε εσείς με τον αδελφό σας και όλη αυτή η γενιά;
«Μου θυμίζουν εμένα και τον Χάρη όταν ήμασταν πιτσιρικάδες. Δουλεύουν σαν σκυλιά, νότα-νότα τα τραγούδια τους, έχουν πολύ καλές φωνές, παίζουν πολύ καλά τα όργανά τους, είναι επαγγελματίες, σεμνότατοι στη ζωή τους και θρασύτατοι πάνω στη σκηνή. Μ’ αρέσει αυτό. Επίσης είναι πολύ σοβαρό για μένα το ότι δεν είναι φραγκοφονιάδες. Εχουν αγνό πάθος για τη μουσική και μια ανιδιοτέλεια που με συγκινούν. Με πείθουν γιατί, πέρα από ερωτικά τραγούδια, έχουν μελοποιήσει ποιήματα, αλλά έχουν γράψει και κοινωνικά-πολιτικά κομμάτια και επιτέλους, ρε γαμώτο, γιατί βρήκα δύο τύπους που δεν φοβούνται την… πρόβα».
Γενικότερα πώς βλέπετε και κρίνετε τα νέα συγκροτήματα και κυρίως αυτά που ακολουθούν τον αγγλικό στίχο;
«Κοίταξε, ο καθένας στ’ όνειρό του βλέπει χρώματα, ήχους και καταστάσεις που μόνο αυτός μπορεί να ξέρει. Με αυτή την μπερδεμένη ουσία φτιάχνονται τα τραγούδια. Ας είναι ωραία και ας είναι σε ό,τι γλώσσα θέλει ο καθένας. Δεν ξέρεις ποτέ τι μπορεί να βγει. Πίστεψα βιωματικά σ’ αυτό όταν κάποτε άκουσα το «Reflections» του Μάνου Χατζιδάκι στα αγγλικά. Μ’ άρεσε στα ίσα όσο και το «Abbey Road» των Beatles. Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να προκύψει».

Από τους Μουσικούς Αγώνες της Κέρκυρας το 1982 αλλά και τα «Ζεστά ποτά» τρία χρόνια μετά ως σήμερα η διαδρομή είναι μεγάλη. Τι έχετε κρατήσει από αυτήν, τι έχετε διώξει και γενικότερα τι γεύση-αίσθηση σας έχει αφήσει;
«Τι να θυμηθώ, τι να ξεχάσω, που λέει και το τραγούδι. Αυτή η διαδρομή ήταν ένα διαρκές ταξίδι. Και είναι ακόμη. Φαντάζει στο μυαλό μου σαν ένα σίριαλ με 10.000 επεισόδια που στη διάρκειά του συνέβησαν όλα: λύπες, χαρές, ήττες, νίκες, όνειρα μεθυσμένα, σχέδια ματαιωμένα, αλλά στο τέλος θα ψιθύριζα στον εαυτό μου «γέλα, πουλί μου, γέλα, είναι η ζωή μια τρέλα». Ηταν ένα φωτεινό ταξίδι μέσα στις καρδιές των ανθρώπων και σίγουρα, αν μη τι άλλο, ένας πολύ ενδιαφέρων τρόπος για να ζήσεις τα νιάτα σου και γενικά τη ζωή σου. Είμαι ευγνώμων για όλα».

Ποια είναι η γνώμη σας για την κρίση των τελευταίων ετών; Τι έφταιξε, τι κάναμε ή κυρίως τι δεν κάναμε ως λαός αλλά και τι δεν έκανε ή έκανε η εκάστοτε εξουσία;
«Για την εξουσία τι να σου πω; Αυτή κάνει τη δουλειά της, χωρίς να νοιάζεται ποιος ζει, ποιος ψυχορραγεί, ποιος πηδάει από το μπαλκόνι… Χέστηκε η εξουσία για τα παιδιά, για τους γέρους γονείς μας, για μας τους ίδιους, για την πατρίδα, που τη λατρεύει κατά τα άλλα στέλνοντας συγχρόνως τα βρώμικα φράγκα της έξω. Στους φορολογικούς παραδείσους και στις σκοτεινές θυρίδες του φιλοτομαρισμού της. Ωραίοι τύποι. Σου ακούγομαι θυμωμένος; Ναι, είμαι, αλλά όχι μ’ αυτούς. Αυτούς τους ξέρουμε. ΟΚ. Μ’ εμάς τους πολλούς είμαι θυμωμένος και με τα λάθη που κάναμε και που είμαστε ίσως έτοιμοι να κάνουμε ξανά, φοβάμαι… Λες ο φαρμακόγλωσσος ο Τσόρτσιλ που είπε «oι λαοί έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν» να είχε δίκιο τελικά;».
«Το πολιτικό τραγούδι βρήκε καταφύγιο στο Hip-Hop»

H δουλειά σας όλα αυτά τα χρόνια διακατέχεται εντόνως από κοινωνικά – πολιτικά μηνύματα… Εννοώ στους στίχους. Θεωρείτε ότι κάτι τέτοιο λείπει σήμερα από τη μουσική και το τραγούδι;

«Από το ’90 και μετά (και εννοώ από την εμφάνιση της ιδιωτικής τηλεόρασης και του ιδιωτικού ραδιοφώνου) το τραγούδι και η κοινωνία γενικότερα δέχτηκαν την επίθεση του εύκολου, του χυδαίου και του ευτελούς, με αποτέλεσμα να καταντήσουμε στην κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα. Ετσι, σιγά-σιγά, το κοινωνικό – πολιτικό τραγούδι, από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 υποχώρησε και βρήκε καταφύγιο μέσα στο Hip-Hop, που υπήρχε, ήδη, σαν περιθωριακή κατάσταση. Και λέγοντας Hip-Hop, εννοώ φυσικά αυτό των πρωτοπόρων Terror X Crew, Razastarr, Active Member, Bαβυλώνα, και όχι εκείνο που βγαίνει σαν πρώτο πρόγραμμα στα μπουζουκομάγαζα της νύχτας».
Το «Για ένα κομμάτι ψωμί» γράφτηκε το 1985. Πιστεύατε τότε ότι θα ήταν τόσο τραγικά επίκαιρο σήμερα;
«Για την ακρίβεια γράφτηκε το καλοκαίρι του 1983 αλλά εκδόθηκε του 1985. Φυσικά και το ξέραμε ότι θα έρθει η στιγμή που θα ήταν τραγικά επίκαιρο. Τέτοιου είδους τραγούδια δεν γράφονται στην τύχη. Το καλοκαίρι που γράφτηκε το τραγούδι εγώ δούλευα γκαρσόνι στη Σαντορίνη και ο Χάρης πούλαγε αγαλματάκια και κιτς καρυάτιδες στα »τουριστάδικα» της Πανδρόσου. Αν έχεις δουλέψει για ένα κομμάτι ψωμί, δεν είναι ανάγκη να σ’ τα πει ο Μαρξ, γιατί τα ξέρεις ήδη όλα από μόνος σου. »Εχει τους νόμους της αυτή η ιστορία…»».

Η περιοδεία θα συνεχιστεί και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας; Υπάρχει η πιθανότητα να ηχογραφηθεί ώστε να κυκλοφορήσει στο μέλλον;
«Ναι. Εκτός από το Passport, λέμε να κάνουμε κάποιες συναυλίες έξω από την Αθήνα, αλλά και στην Κύπρο. Οσο για την ηχογράφηση που λες, δεν ξέρω, δεν το ‘χα σκεφτεί. Μη μου βάζεις ιδέες τώρα…».

πότε & πού:
Πάνος Κατσιμίχας – Κίτρινα Ποδήλατα, Σάββατο 15, 22 και 29 Νοεμβρίου Nice n΄ Εasy Tour 2014-2015. Οι πόρτες ανοίγουν στις 21.30. Τιμή εισιτηρίου: 12 ευρώ (μπαρ, με μπίρα ή κρασί), 20 ευρώ (σε τραπέζι με ποτό). Passport, Καραΐσκου 119, πλ. Κοραή, Πειραιάς, τηλ. 210 4296.401. Προπώληση εισιτηρίων: Public, 11876, καταστήματα Παπασωτηρίου, Seven Spots και online www.viva.gr. Ηλεκτρονική διεύθυνση www.pass-port.gr

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk