Απόστολος Καλτσάς: Εχθρός του Ελληνα είναι ο κακός και ξιπασμένος εαυτός του

Μια κασέτα ήταν αρκετή για να αλλάξει τη ζωή σε έναν έφηβο. Η κασέτα αυτή δεν ήταν άλλη από τους Beatles.

Μια κασέτα ήταν αρκετή για να αλλάξει τη ζωή σε έναν έφηβο. Η κασέτα αυτή δεν ήταν άλλη από τους Beatles. Η μουσική που άκουσε από τα θρυλικά Σκαθάρια ήταν η αιτία και η αφορμή ο Απόστολος Καλτσάς να μαγευτεί από τη μουσική και να ασχοληθεί με αυτή. Εφαγε λοιπόν την πετριά από τον Τζον Λένον και την παρέα του, ακολούθησαν κάποια γκρουπάκια στη Λαμία, στη συνέχεια ανακάλυψε τους Μικρούτσικο, Χάρη και Πάνο Κατσιμίχα, Βαγγέλη Γερμανό και κάπως έτσι το νερό μπήκε στ’ αυλάκι. Ανακάλυψε επίσης και κάτι ακόμη. «Οτι οι μουσικοί, επειδή ήμασταν οι «εναλλακτικοί», στο σχολείο είχαμε πέραση στα κορίτσια» σημειώνει στη συνέντευξή του στο «Βήμα της Κυριακής». Μετά τη Λαμία ήρθε η Αθήνα και ο μπασίστας Γιώργος Φακανάς. «Οταν τον είδα να παίζει μπάσο και να διευθύνει με αυτό όλο του το σχήμα κατάλαβα ότι είχα βρει το όργανο που μου ταίριαζε». Ο μπασίστας (συμμετείχε στα Υπόγεια Ρεύματα) και συνθέτης Απόστολος Καλτσάς μετά την πρώτη του δισκογραφική δουλειά επιστρέφει με τη «Μικρόγειο» με συνθέσεις από τη ροκ στην ποπ και από την τζαζ στο σύγχρονο έντεχνο τραγούδι. Ερμηνεύουν οι Γιάννης Κούτρας, Αδριανός Νόνης, Σοφία Κουρτίδου, Εύα Βόγλη.
Από τη «Μυθοτοπία» στη «Μικρόγειο», πόσο μεγάλη ή μικρή ήταν η διαδρομή;
«Πνευματικά και καλλιτεχνικά ελάχιστη, και οι δύο δουλειές φωτίζουν διαφορετικές πτυχές του ψυχισμού και του χαρακτήρα μου που πάντα υπήρχαν. Πρακτικά τεράστια, για τη «Μικρόγειο» εξαντλήθηκα οικονομικά και συναισθηματικά αφού και οι απολαβές μου ως μουσικού έχουν πλέον συρρικνωθεί και δεν είχα καμία βοήθεια από καμία δισκογραφική εταιρεία ή τα ΜΜΕ προκειμένου να φτάσει η δουλειά μου στο κοινό. Ειδικά μετά την κρίση οι μάσκες έχουν πέσει. Οι ραδιοσταθμοί που ευαγγελίζονται ότι υποστηρίζουν το καλό ελληνικό τραγούδι παίζουν αποκλειστικά playlist, αναλόγως δηλαδή με τη μίζα που θα καταβάλεις για να σε παίξουν…».
Στη δεδομένη εποχή που ζούμε η μουσική και το τραγούδι τι θέση έχουν;
«Φοβάμαι ότι το τραγούδι εξυπηρετεί πια εξ ολοκλήρου χρηστικές ανάγκες, η συντριπτική πλειονότητα του κόσμου ακούει τραγούδια για να ξεσκάσει, να χορέψει και να εκτονωθεί, να συνοδεύσει άλλες πεζές δραστηριότητες της καθημερινότητας, οπότε μια πιασάρικη μελωδία ή ένας σλογκανίστικος εύπεπτος στίχος αρκεί. Αυτό από μόνο του δεν είναι αφύσικο, πάντα το τραγούδι υπηρετούσε και τέτοιες ανάγκες. Εχει χαθεί όμως το ενδιαφέρον για ένα τραγούδι που θα είναι πιο εσωστρεφές και θα εκφράσει βαθύτερα συναισθήματα, που δεν θα έχει απαραίτητα beat, έχει εκλείψει σχεδόν εντελώς το πολιτικό τραγούδι και δεν εννοώ το στρατευμένο που με απωθεί αλλά αυτό που θα συσπειρώσει τον κόσμο κόντρα στα κοινωνικά του προβλήματα, έχει απαξιωθεί γενικά το έντεχνο τραγούδι. Φταίνε όμως και πολλοί εκπρόσωποι του έντεχνου καθώς με την επιτήδευσή τους και την ποινικοποίηση της χαράς που πέρασαν ως στάση ζωής κούρασαν πολύ και ενοχοποίησαν οτιδήποτε ποιοτικό».
Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για έναν συνθέτη να παραγάγει έργο στην Ελλάδα;
«Ο συνθέτης ως πνευματικός δημιουργός έχει αποκαθηλωθεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια από τη συνείδηση του κοινού. Εξοργίζομαι για παράδειγμα όταν ακόμα και τώρα, ύστερα από 20 χρόνια, οι περισσότεροι άνθρωποι αγνοούν τον Νίκο Ζούδιαρη ως δημιουργό της «Αγοράς του Αλ Χαλίλι» και πιστεύουν ότι είναι του Αλκίνοου Ιωαννίδη. Κάποτε ο κόσμος ήξερε και σεβόταν τους συνθέτες γιατί μπορούσαν να διδάξουν λόγο, είχαν όραμα και θέση στα πράγματα. Για εμένα προσωπικά είναι πολύ μοναχικός και δύσκολος δρόμος όσο επιμένω να δηλώνω συνθέτης και να κάνω ολοκληρωμένες δουλειές αντί να μοιράζω τραγούδια μου δεξιά κι αριστερά σε τραγουδιστές της μόδας που κολακεύουν τη ρηχότητα του κοινού. Η αναγνώριση αν έρθει θα έρθει αργά. Κοιτάξτε για παράδειγμα σύγχρονους συνθέτες όπως ο Γιώργος Ανδρέου ή ο Γιώργος Καζαντζής, η δημοτικότητα των οποίων είναι εντελώς δυσανάλογη του ταλέντου τους. Το κοινό θέλει να ταυτίζει τη φωνή με την εικόνα της, αν δεν τραγουδάς ο ίδιος λίγες πιθανότητες έχεις να αποκτήσεις τους υλικούς και ηθικούς πόρους που θα σε πάνε παρακάτω στη δουλειά σου».
Ολοι μιλούν – και μιλάμε – για την κρίση. Ολοι ψάχνουμε τα αίτια και τις αφορμές. Ποια είναι η δική σας τοποθέτηση;
«Η κρίση είναι πρωτίστως κρίση αξιακή και ηθική, όσο κλισέ κι αν ακούγεται αυτό. Μετά από έναν τόσο αλόγιστο καταναλωτικό ευδαιμονισμό με δανεικά λεφτά για τόσες δεκαετίες έπρεπε να περιμένουμε κάποια στιγμή ότι θα έρθει ο λογαριασμός και αυτός ήρθε. Εχθρός του Ελληνα δεν είναι ο Γερμανός και οποιαδήποτε τρόικα, εχθρός του είναι ο κακός, βαθιά αμόρφωτος και ξιπασμένος εαυτός του. Απ’ την άλλη σαφώς και ένας ολόκληρος λαός υπέστη μια απάνθρωπη αφαίμαξη με προκλητικά – τις περισσότερες φορές -, άδικα και οριζόντια μέτρα. Ας βαδίσουμε λοιπόν από εδώ και πέρα διεκδικώντας μια ομαλότερη και δίκαιη μετάβαση, ναι, αλλά πάντα χέρι-χέρι με την αυτοκριτική, μια έννοια που είναι σχεδόν άγνωστη στην Ελλάδα».

«Η μουσική και το παιχνίδι είναι πιο συναρπαστικά όταν είναι ομαδικά»

Η μουσική είναι μια μοναχική ή μία ομαδική «δουλειά»;

«Και τα δύο. Ακόμα κι όταν το όραμα γεννάται στο μυαλό του ενός, είναι ανίκανος αυτό να το κάνει πράξη αν δεν το μοιραστεί με τους κατάλληλους συνεργάτες. Εξάλλου όλες οι ομάδες έχουν έναν κόουτς ή έναν σκηνοθέτη που αποτελεί κι αυτός μέλος της ομάδας. Μελετάω μόνος, εμπνέομαι μόνος, «παίζω» όμως μουσική μαζί με άλλους γιατί παιχνίδι είναι και η μουσική και το παιχνίδι είναι πιο συναρπαστικό όταν είναι ομαδικό!».

Πώς ήταν τα χρόνια με τα Υπόγεια Ρεύματα και τι γεύση άφησαν;
«Πέρασα πολύ ωραία με τα παιδιά, έμαθα πολλά, ταξίδεψα απ’ άκρη σ’ άκρη στην Ελλάδα για δύο και τρεις ζωές, γνώρισα ωραίους ανθρώπους στις περιοδείες μας και ερωτεύτηκα όμορφα κορίτσια αλλά σταδιακά οι μουσικές μου αναζητήσεις πήραν άλλον δρόμο και ένιωθα βαθιά την ανάγκη να κάνω τα δικά μου πράγματα και να εξελιχθώ. Ηταν ένας ωραίος κύκλος που όπως όλοι οι κύκλοι έτσι κι αυτός έπρεπε να κλείσει».

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;
«Εχω πολλές ιδέες για μια τρίτη δισκογραφική δουλειά που μάλλον από κεκτημένη ταχύτητα θα βάλω σύντομα μπροστά! Αυτή τη φορά όμως θα είναι πιο ορχηστρική. Κατά τ’ άλλα απολαμβάνω τις συνεργασίες μου με σπουδαίους μουσικούς σε μικρά σχήματα και μικρούς χώρους και σκηνές της Αθήνας. Εύχομαι να μου δοθεί η ευκαιρία να παρουσιάσω τη δουλειά μου όσο πιο πολύ γίνεται για να συναντήσω τους ανθρώπους που αυτή ενδιαφέρει. Γιατί για αυτό κάνουμε τέχνη, για τη συνάντηση με τον Αλλον».

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk