ΚΡΗΤΙΚΟΣ
Hταν τον Mάρτιο του 2008 όταν το όνομα του Nίκου Aνδρουλάκη απασχόλησε για πρώτη φορά σοβαρά τα στελέχη του ΠαΣοΚ. Ο βραχύσωμος νεαρός, μόλις 29 χρόνων τότε, με το παλιομοδίτικο μούσι έκανε την έκπληξη στο 8ο Συνέδριο του κόμματος και εκλέχθηκε στη δεύτερη θέση του Εθνικού Συμβουλίου, πίσω από τη Φώφη Γεννηματά. Η μικρομέγαλου ύφους ομιλία του, μάλιστα, είχε προκαλέσει μεγάλη αίσθηση. Και ιδίως τη στιγμή που αναρωτήθηκε «Μπορεί να έχουμε 100 Τσίπρες στο ΠαΣοΚ, όπως είπε ο Μίμης Ανδρουλάκης, έχουμε όμως έναν Αλαβάνο;». Η φράση αυτή ορθώς είχε αποδοθεί ως μια ευθεία αιχμή στο πρόσωπο του Γιώργου Παπανδρέου, υπονοώντας ότι δεν δίνει στους νέους τον χώρο που τους ανήκει. Για τους γνώστες ήταν λογικό. Ο Νίκος Ανδρουλάκης ήταν δηλωμένος βενιζελικός.
Η εκλογή του, λοιπόν, το 2008 είχε αντιμετωπιστεί ως ένα τυχαίο γεγονός. Πολλοί, μάλιστα, υποστήριζαν ότι δεν ήταν παρά το αποτέλεσμα της συνωνυμίας του με τον Μίμη Ανδρουλάκη. Πέντε χρόνια μετά ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι ο νέος γραμματέας του ΠαΣοΚ. Ο πρώτος στόχος, να διαφοροποιήσει το όνομά του από εκείνο του διάσημου συμπολιτευτή του, έχει επιτευχθεί. Απομένουν αρκετοί ακόμη.
Γεννήθηκε το 1979 στο Ηράκλειο Κρήτης. Ο πατέρας του, Μαρίνος, υπήρξε υποστηρικτής του Κώστα Σημίτη στην Κρήτη. Το ενδιαφέρον του για την πολιτική εκδηλώθηκε από νωρίς, κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων, όταν παρακολούθησε τυχαία μια συνέλευση στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, όπου σπούδαζε πολιτικός μηχανικός. «Είδα τη ΔΑΠ και τα ΕΑΑΚ να έχουν βάλει στη μέση κάτι κακομοίρηδες της ΠΑΣΠ και επαναστάτησα» διηγείται. Ετσι, το 1997 αρχίζει να συμμετέχει ενεργά στην ΠΑΣΠ και δύο χρόνια αργότερα εκλέγεται γραμματέας της στην Ξάνθη. Το 2001 τον βρίσκει μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου Νεολαίας ΠαΣοΚ και από εκεί και πέρα ακολουθεί σταθερά καριέρα επαγγελματικού πολιτικού στελέχους. Ετσι, στις πρόσφατες εκλογές ήταν στην τρίτη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΠαΣοΚ.
Σήμερα, με την ανάδειξή του στην κομβική θέση του γραμματέα, πολλοί είναι αυτοί που αναρωτιούνται μελαγχολικά αν το ΠαΣοΚ αναζητεί απεγνωσμένα έναν «πράσινο Τσίπρα». Ο ίδιος αποδεικνύει ότι δεν του λείπει η έπαρση: «Ο Τσίπρας είναι επιλογή της ηγεσίας του κόμματός του. Εγώ βγήκα δεύτερος στο συνέδριο και ήμουν επιλογή της βάσης. Η δική μου προοπτική είναι πιο γνήσια» είχε πει ήδη από το 2008. Αυτή είναι η δική του εκδοχή της πραγματικότητας. Μέχρι να πείσει πως είναι κάτι διαφορετικό, για την κοινή γνώμη θα είναι ένα παιδί του κομματικού σωλήνα που αναζητεί μια θέση στο σύστημα.
ΤΑΛΙΜΠΑΝ
Η ανάδειξή του στη θέση του γραμματέα του ΠαΣοΚ με 109 ψήφους, σε σύνολο 168, ήταν αναμφισβήτητη. Ηδη τον συνοδεύει το παρατσούκλι «βοσκός», εξαιτίας της βαριάς κρητικής προφοράς του, αλλά και επειδή πιστεύει ότι είναι ποιμένας των νεότερων πασόκων. Βέβαια, οι δυνατοί πολιτικοί του αντίπαλοι σπεύδουν να του προσδώσουν και αυτόν του «Ταλιμπάν». Υποστηρίζουν ότι αγαπά τις ρήξεις και ότι επιβάλλει τις απόψεις του με όλα τα μέσα, εξολοθρεύοντας τους πολιτικούς αντιπάλους του.
Πρόσφατο θύμα του φαίνεται να είναι ο Στέλιος Αγγελούδης, πιστός συνεργάτης του Ευάγγελου Βενιζέλου και πρόεδρος του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης. Ο Ανδρουλάκης τον εξουδετέρωσε στο πρόσφατο συνέδριο με μια κίνηση άκρως πολιτική: έθεσε ζήτημα ασυμβίβαστου ανάμεσα στη συμμετοχή στη διακυβέρνηση και στη συμμετοχή στα όργανα του ΠαΣοΚ.
Είναι γεγονός, λοιπόν, ότι ο νυν γραμματέας έχει καταφέρει σε σύντομο διάστημα να διασπάσει το βενιζελικό μπλοκ. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που προειδοποιούν τον Ευάγγελο Βενιζέλο ότι με την απόφασή του να τον στηρίξει για τη θέση του γραμματέα τού «έδωσε ουσιαστικά τα κλειδιά του ΠαΣοΚ», προειδοποιώντας τον για μια επανάληψη του φαινομένου Αλαβάνου – Τσίπρα.
Μάλιστα, διατείνονται ότι η φιλοδοξία του είναι τόσο μεγάλη, που ήδη έχουν ακουστεί – δειλά δειλά βεβαίως – συνθήματα «για το ΠαΣοΚ της νέας εποχής με ηγέτη τον Νίκο Ανδρουλάκη». Γιατί όχι; Ολα μπορούν να συμβούν σε ένα κόμμα τού 5%.
Φυσικά, το μεγάλο ερώτημα είναι αν ο 34χρονος Νίκος Ανδρουλάκης, που διατηρεί τεχνικό γραφείο, διδάσκει ως ωρομίσθιος στην ΑΣΠΑΙΤΕ και έγινε πρόσφατα πατέρας, μπορεί να φέρει την ανανέωση σε ένα πληγωμένο και συρρικνωμένο ΠαΣοΚ. Οι εχθροί του κάνουν λόγο για άγουρους πολιτικούς τρόπους, αδύναμο βιογραφικό και, κυρίως, για έλλειψη γοητείας, κρίνοντας από τους μόλις 728 ακόλουθούς του στο Twitter, το οποίο μάλιστα φαίνεται ότι πασχίζει να μάθει, προκειμένου να αποδείξει τη «νεότητά» του, ανεβάζοντας φωτογραφίες του από το συνέδριο του ΠαΣοΚ. Οι φίλοι του, από την άλλη, κάνουν λόγο για μια μαχητική, αυτοδημιούργητη προσωπικότητα, που εκφράζει τη νέα γενιά του κόμματος και υποστηρίζεται από αυτή, χωρίς να προέρχεται από κομματικά τζάκια.
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος σε ανύποπτο χρόνο είχε προβλέψει ότι ο επόμενος αρχηγός του ΠαΣοΚ θα προέρχεται από τη γενιά των 30άρηδων. Ο Νίκος Ανδρουλάκης σε έξι χρόνια εγκαταλείπει αυτή τη δεκαετία. Θα προλάβει να επιβεβαιώσει την πρόβλεψη ή θα εξαφανιστεί στην πολιτική μαύρη τρύπα της Ελλάδας της κρίσης;
Αδέκαστη
*Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 31 Μαρτίου 2013
