«Εξαναγκάστηκα.
Χωρίς καμία επιδότηση πώς να αντέξω;». Λίγες ημέρες μετά την ανακοίνωση αναστολής της λειτουργίας του Αμφι-θεάτρου, ο Σπύρος Ευαγγελάτος, καθισμένος στο φουαγέ του θεάτρου στην Πλάκα, μιλάει στο «Βήμα»: «Εχω έναν ψυχικό κάματο τρομερό,πίκρα. Προτού στείλω στις εφημερίδες την ανακοίνωσηενημέρωσα τον υπουργό Πολιτισμού. Είχα την ελπίδα ότι θα με φώναζε να με ρωτήσει τι συμβαίνει.Δεν υπήρξε όμως καμία αντίδραση, παρά τις συγκινητικές αντιδράσεις συναδέλφων, σωματείων, κοινωνικών και πολιτικών παραγόντων καιθεατρόφιλων,τους οποίους και ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου».
Απογοητευμένος και αποφασισμένος να εξαντλήσει κάθε μέσο για τη διάσωση του θεάτρου, το οποίο ίδρυσε πριν από 36 χρόνια, προσπαθεί να ισορροπήσει. «Πού θα πάνε όλα αυτά;» αναρωτιέται και κοιτάζει γύρω του. Οι φωτογραφίες, τα κοστούμια της Λήδας Τασοπούλου, οι αφίσες, οι παραστάσεις, τα 50 χρόνια στο θέατρο… Ετοιμος να βουρκώσει, αντλεί δύναμη από την εφηβική του διάθεση για δημιουργία, όπως λέει. Γιατί για τον Σπύρο Ευαγγελάτο πολλά- αν όχι όλα- «είναι θέμα χαρακτήρος».
– Κύριε Ευαγγελάτε,έχετε βρει μια εξήγηση γι΄ αυτό που συμβαίνει στο Αμφι-θέατρο;
«Εχω την εντύπωση- και δεν είναι μόνο δική μου- ότι η στάση του υπουργού είναι θέμα χαρακτήρος. Δεν μπορώ να ερμηνεύσω αλλιώς το γεγονός ότι δεν καλεί για να συναντήσει έναν άνθρωπο που έχει προσφέρει επί 50 χρόνια στο ελληνικό θέατρο. Είναι πράγματι απορίας άξιον. Ο υπουργός δεν δείχνει κανένα ενδιαφέρον. Είναι θέμα χαρακτήρος ή και συμβούλων, οι οποίοι μπορεί να του λένε “μην κάνεις την αρχή, γιατί μετά τι θα γίνει;”».
– Επιχορηγείστε συστηματικά.Την τελευταία τριετία λάβατε 275.000 ευρώ.Μήπως το έργο που έχει παραχθεί εδώ δεν είναι ανάλογο;
«Στο Αμφι-θέατρο υπήρχε πάντα συνέπεια ρεπερτορίου και επιχορήγησης. Απλώς τα έξοδα είναι υψηλά. Το ενοίκιο έχει φθάσει τα 9.000 ευρώ μηνιαίως.
Υπάρχει απόλυτη αντιστοιχία.
Επιπλέον, στο μέτρο που μπορούσα, προσέφερα στο Αμφι-θέατρο και μέσα από άλλες δουλειές μου, όπως οι σκηνοθεσίες μου σε άλλα θέατρα αλλά και η σύνταξή μου ως ομότιμου καθηγητή. Οφείλω όμως να υπενθυμίσω ότι το ρεπερτόριό μας είναι επιπέδου Εθνικού Θεάτρου, με συνεχή παρουσία χειμώνα- καλοκαίρι, ενώ πρόσφατα η Κατερίνα Ευαγγελάτου δημιούργησε μια νέα πειραματική σκηνή, την Είσοδο Κινδύνου».
– Τα τελευταία χρόνια όμως το Αμφι-θέατρο βρίσκεται σε κάμψη.Είναι τυχαίο ότι αυτό συμπίπτει με κάποιες εξαιρετικά δύσκολες για εσάς προσωπικές καταστάσεις;
«Αν δεν δούλευα, θα είχα εκραγεί. Ιδιαίτερα μετά και το δεύτερο πλήγμα, της απώλειας και του γιου μου, που ήταν κάτι το φοβερό. Δεν θα μιλούσα όμως για κάμψη αλλά για καμπές οι οποίες συμβαίνουν σε όλα τα θέατρα του κόσμου. Ζωή και τέχνη προχωρούν με καμπύλες. Επί χρόνια βρίσκομαι στην πρώτη γραμμή, στη μάχιμη γραμμή. Εχω αποκτήσει πολλούς φίλους και φυσικό είναι να έχω δυσαρεστήσει διάφορους ανθρώπους χωρίς πρόθεση. Γιατί όταν μιλάμε για το υπουργείο ή το κράτος μιλάμε για κάποιες επιτροπές όπου υπάρχουν άνθρωποι, κάποιοι από τους οποίους μπορεί να πνέουν μένεα εναντίον μου- ξεκινώντας από το ότι δεν τους αρέσει η αισθητική ή το ρεπερτόριό μου».
– Είχατε τέτοια δείγματα;
«Σαφέστατα, τα τελευταία δέκα χρόνια περίπου. Το είχα πληροφορηθεί. Κάποτε έγραφα και επιστολές, έκανα πιο μαχητικά πράγματα».
– Μήπως η πολυσχιδής προσωπικότητα που διαθέτετε ενοχλεί κάποιους οι οποίοι πιστεύουν ότι ήρθε η ώρα να σταματήσετε;
«Ενδιαφέρουσα αυτή η διατύπωση. Ξέρετε, η πανεπιστημιακή μου καριέρα ξεκίνησε από τα πολύ νεανικά μου χρόνια και ανήκω σε αυτούς που συνεχίζουν την ερευνητική δουλειά. Αυτή με οδήγησε στο Πανεπιστήμιο, στην αρχή ως καθηγητή και μετά ως πρόεδρο του Τμήματος Θεατρολογίας εναλλάξ με τον Βάλτερ Πούχνερ. Και στη συνέχεια με οδήγησε στην Ακαδημία Αθηνών, την ύψιστη τιμή. Αυτό μπορεί να έχει ενοχλήσει κάποιους».
– Πιστεύετε ότι έχουν παίξει ρόλο κομματικοί παράγοντες;
«Οχι, όχι. Δεν μπορώ να το πω καθόλου. Δεν είχα δείγματα- ούτε σκανδαλώδη εύνοια είχα ποτέ ούτε κυνηγήθηκα. Τα τελευταία χρόνια έρχεται μια σταδιακή μείωση».
– Η οικογενειοκρατία στο Αμφι-θέατρο μήπως έχει επηρεάσει αρνητικά τα πράγματα;
«Οικογένειες καλλιτεχνών υπήρξαν ανά τους αιώνες πολλές. Και δεν βλάπτει αυτό. Το θέμα είναι αν είναι άξιοι. Κατά κανόνα σκηνοθετούσα εγώ. Τα τελευταία χρόνια η Λήδα στράφηκε στη σκηνοθεσία ενώ η Κατερίνα ήταν γεννημένη σκηνοθέτις- και ας ξεκίνησε παίζοντας σε δυο-τρεις παραστάσεις στο Εθνικό».
– Ελπίζετε ότι κάτι θα γίνει και τελικά δεν θα κλείσει το Αμφι-θέατρο;
«Δεν έχω βάλει την τελεία μέσα μου. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία».

ΤΟ «ΟΧΙ » ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ ΓΙΑ ΕΠΙΔΑΥΡΟ

– Η εφετινή σας πρόταση για την Επίδαυρο απορρίφθηκε από το Φεστιβάλ.Σας καλύπτει η απάντηση που δόθηκε,ότι δεν μπορεί το Αμφι-θέατρο να μπει δύο συναπτές χρονιές,ή τη θεωρείτε υπεκφυγή;
«Αν παραδεχθώ ότι είναι υπεκφυγή,θα είναι σαν να προσάπτω δόλο σε εκείνον που το είπε ενώ δεν έχω τέτοια πρόθεση.Πιθανότητα να ήταν ειλικρινής η άποψη αυτή,αλλά δεν με βρίσκει σύμφωνο.Το θέμα είναι ποιος είναι,τι θέλει να κάνει,τι έχει κάνει ως τώρα…Θέλουμε ή δεν θέλουμε; Δεν μου είπε κανείς κάτι για την αισθητική μου ή τους συντελεστές.Μου είπαν ότι δεν θέλουν να ξαναπάω δεύτερη χρονιά στη σειρά.Βέβαια,αυτό σηκώνει νερό.
Διότι και εφέτος είναι ένας παραγωγός που ήταν και πέρυσι και παλιότερα η “Αντιγόνη” του Βογιατζή παίχτηκε δύο χρονιές- και καλά έκανε.Δεν είναι ένας όρος που τηρείται απαρέγκλιτα.Γι΄ αυτό και στην επιστολή μου προς το ΥΠΠΟΤ το αναφέρω ως τρίτο λόγο της αναστολής λειτουργίας του Αμφι-θεάτρου.Θέλω να ελπίζω ότι δεν υπάρχει σύνδεση του ενός με το άλλο.Ζήτησα να συναντήσω τον Γιώργο Λούκο αλλά δεν έχει ευκαιρήσει να με δει…Το κλείσιμο του Αμφι-θεάτρου δεν είναι και το κέρδος της θεατρικής μας ζωής,θα έλεγα».

ΠΟΤΕ & ΠΟΥ

«Η διαβολογυναίκα» του Καρλ Σένχερ θα παίζεται στο Αμφι-θέατρο (Αδριανού 111, Πλάκα, τηλ. 210 3233.644) ως τις 17 Απριλίου.

ΕΡΑ/ ΡΑUL ΒUCΚ ,ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ