ΤΖΑΪΠΟΥΡ

«Ο,τι είσαι εσύ, είμαι και εγώ. Ο,τι είμαι εγώ, είσαι και εσύ. Εγώ είμαι ο Ουρανός και εσύ είσαι η Γη. Εγώ είμαι η στροφή του ποιήματος και εσύ η μελωδία του». Με αυτά τα λόγια ο ερωτευμένος πολεμιστής Ρατζπούτι, κρατώντας τα χέρια της αγαπημένης του μπροστά στην εστία του σπιτιού, ολοκληρώνει την τελετή του γάμου. Λίγο νωρίτερα την έχει «κλέψει» συμβολικά από τους δικούς της καβάλα στ΄ άλογό του… Μια ανείπωτη νοσταλγία με κατέλαβε καθώς ανέτρεχα σε σημειώσεις, βιβλία, φωτογραφίες από τα τριάντα δύο μου ταξίδια στην Ινδία για να συντάξω αυτό το κείμενο. Και εκεί που έλεγα ότι φτάνει τόσο, ένιωσα ένα μούδιασμα στο στομάχι, όπως κάθε φορά όταν έρχεται η ώρα να επισκεφθώ ξανά έναν αγαπημένο τόπο. Εβαλα στο πικάπ έναν παλιό δίσκο του Ραβί Σανκάρ με τον Γεχούντι Μενουχίν και άφησα τους αυτοσχεδιασμούς των ράγκας, σε μια συνομιλία μεταξύ του σιτάρ και του βιολιού, να με ταξιδέψουν για να ξεδιπλωθούν οι θύμισες από τη ρομαντική Τζαϊπούρ των πολεμιστών και των μαχαραγιάδων. Η γη των πολεμιστών Ρατζπούτι

Η Ρατζπουτάνα,η γη των πολεμιστών Ρατζπούτι, απογόνων του ήλιου,της σελήνης και της φωτιάς, με τους θρύλους,τις παραδόσεις και τα πριγκιπάτα των μαχαραγιάδων,έχει σήμερα πρωτεύουσα την Τζαϊπούρ,την «Πόλη της Νίκης».Ο μαχαραγιάς Τζάι Σινγκ Β΄ ήταν εκείνος που την έχτισε στα 1727, από ροζ ψαμμόλιθο,για να εναρμονίζεται με το ροδί χρώμα του ηλιοβασιλέματος.Πολύ μοντέρνα για την εποχή της,η μόνη με πολεοδομικό σχέδιο,με υπέροχα μυθικά παλάτια που σήμερα στέκουν αφρόντιστα με ξεφτισμένες τοιχογραφίες,ανάγλυφα μάρμαρα-έργα τέχνης,και θολούς βενετσιάνικους καθρέφτες που κάποτε λαμπύριζαν στο φως των κεριών,να διηγούνται πολεμικά κατορθώματα και ιστορίες πάθους με έρωτες και δολοπλοκίες,στα χαρέμια με τις μακρομαλλούσσες μελαχρινές καλλονές με τα αέρινα πολύχρωμα μεταξωτά σάρι.

Η πρώτη εικόνα της Τζαϊπούρ

Τα ψηλά τείχη προετοιμάζουν τον επισκέπτη ότι έφθασε στην πόλη, η οποία απέχει περίπου 300 χλμ. μέσω του καινούργιου ασφαλτοστρωμένου αυτοκινητοδρόμου από το Δελχί. Και μόλις εισέλθει, θα σαστίσει με το πολύχρωμο πλήθος που θα συναντήσει στους δρόμους. Ενα καλειδοσκόπιο χρωμάτων, από άντρες και γυναίκες με τα παραδοσιακά σάρι, νεαρές κοπέλες στολισμένες, με περήφανη περπατησιά, να κουβαλούν πολλά δοχεία νερού- το ένα επάνω στο άλλο- στο κεφάλι, ποδηλάτες με ρίκσο, τρίκυκλα, καμήλες, ελέφαντες στον δρόμο της επιστροφής από το φρούριο Αμπερ, φρούτα και λαχανικά, άλλα σε μεγάλα καλάθια και άλλα απλωμένα σε λινάτσες καταγής, μικροπωλητές με την πραμάτεια στα χέρια να ακολουθούν τουρίστες, και αγελάδες να περιφέρονται ανενόχλητες ψάχνοντας τροφή. Στο Τζοχάρι Μπαζάρ, το οποίο ξεκινά από το Παλάτι των Ανέμων και απλώνεται ακτινωτά στους γύρω δρόμους, με τα αμέτρητα μαγαζάκια, επικρατεί το αδιαχώρητο. Μπαχαρικά, βότανα (υπάρχει και ινστιτούτο αγιουβέρδας), λάδι καρύδας που χρησιμοποιείται για μασάζ στο σώμα και στα μαλλιά, ξυλόγλυπτα μικροέπιπλα, εξαιρετικά ολομέταξα χειροποίητα χαλιά, υφάσματα μεταξωτά, ασημικά, πολύτιμες ζωγραφιές-μινιατούρες που γίνονται με τρίχα, περίτεχνα σκαλιστά κοσμήματα ασημένια και χρυσά με πολύτιμες πέτρες:

σμαράγδια, ζαφείρια και ρουμπίνια που λέγεται ότι αφθονούσαν κάποτε στην περιοχή και εξακολουθούν να τα κόβουν οι τεχνίτες με τον παραδοσιακό τρόπο. Ομως ανεπανάληπτη εμπειρία αποτελεί ο Raj Μandir! Ισως ο διασημότερος κινηματογράφος της Ινδίας, με «ινδική» πολυτέλεια και μιλιούνια κόσμου να περιμένουν υπομονετικά στην ουρά για ένα εισιτήριο. Και όλοι τιμώντας την περίσταση, ντυμένοι με τα «καλά» τους, να παρακολουθούν για πολλοστή φορά την ταινία, να επαναλαμβάνουν μαζί με τους ηθοποιούς τα λόγια και να τραγουδούν εν χορώ τα αγαπημένα τραγούδια.

Χάουα Μαχάλ: το Παλάτι των Ανέμων

Το Παλάτι των Ανέμων είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα μνημεία της πόλης. Ο μαχαραγιάς Πράταπ Σινγκ έχτισε αυτό το πέντε ορόφων ροζ οικοδόμημα μοναδικής αρχιτεκτονικής στα 1799. Παράθυρα που μοιάζουν με κυψέλες και επέτρεπαν στις γυναίκες του χαρεμιού να χαζεύουν την κίνηση στον δρόμο καλύπτουν όλη την εντυπωσιακή πρόσοψη. Σήμερα λειτουργεί ως μουσείο, αν και το εσωτερικό του δεν παρουσιάζει κανένα ενδιαφέρον, όμως από τον πέμπτο όροφο θα έχετε μια πανοραμική άποψη της πόλης.

Τζαλ Μαχάλ: το Παλάτι της Λίμνης

Το ρομαντικό εγκαταλελειμμένο παλάτι του πρίγκιπα, στον δρόμο προς το φρούριο Αμπερ, αιχμαλωτίζει τα βλέμματα, καθώς βρίσκεται στο μέσον μιας μικρής λίμνης.

Σίτι Πέλις: το Παλάτι του Μαχαραγιά

Ροζ ψαμμόλιθος και λευκό μάρμαρο,αλάβαστρα στα παράθυρα, πολύτιμα έπιπλα, τοιχογραφίες, στοές που οδηγούν σε αυλές και κήπους, περίτεχνα περίπτερα, και κάποια τμήματα του συγκροτήματος που λειτουργούν ως μουσεία: με φορεσιές και υφάσματα, πολύτιμα διακοσμητικά αντικείμενα, συλλογές όπλων και στρατιωτικών στολών, έργα τέχνης, μινιατούρες, χαλιά. Εντύπωση προκαλούν τα δύο τεράστια ασημένια δοχεία που εκτίθενται στον χώρο των δημόσιων ακροάσεων.Οι ξεναγοί λένε χαριτολογώντας ότι ο μαχαραγιάς σε ταξίδι του στο Λονδίνο γέμισε τα δοχεία με νερό του ποταμού Γάγγη και τα πήρε μαζί του φοβούμενος μήπως τον πειράξει το νερό της Αγγλίας! Σε τμήμα του παλατιού που ανήκει πλέον στο κράτος κατοικούν οι απόγονοι του μαχαραγιά και όταν βρίσκονται στο παλάτι κυματίζει η σημαία.

Στο κεχριμπαρένιο φρούριο Αμπερ

Ο μαχαραγιάς Μαν Σινγκ, διοικητής των πολεμιστών Ρατζπούτι, στον στρατό του μεγάλου μογγόλου αυτοκράτορα Ακμπαρ, έχτισε αυτό το φρούριο με τα πολυτελή διαμερίσματα σε παραδοσιακή αρχιτεκτονική των Ρατζπούτ, ενώ διαμόρφωσε σε μογγόλικη αρχιτεκτονική τους κήπους, στην πλαγιά του λόφου στα 1592. Απέχοντας μόλις 11 χλμ. από την Τζαϊπούρ, μπορείτε να ανεβείτε στο φρούριο Αμπερ είτε με τα πόδια είτε από άλλον δρόμο με τζιπ είτε επάνω στην πλάτη ελεφάντων που περιμένουν με τους οδηγούς τους.

Τζαντάρ Μαντάρ: το αστρονομικό παρατηρητήριο

Σε μια προσπάθεια να αναθεωρήσει το ινδικό ημερολόγιο, ο μαχαραγιάς Τζάι Σινγκ Β΄, ο οποίος ήταν επίσης αστρονόμος και καυχιόταν ότι κατάγεται από τον θεό Ράμα, έχτισε το αστρονομικό παρατηρητήριο μεταξύ 1728-1733. Πέτρινα τεράστια όργανα που για αρκετά δεν γνωρίζουμε τη χρησιμότητά τους, ηλιακά ημερολόγια, παράξενα κτίσματα με σκάλες που αντιστοιχούν στα 12 ζώδια, ένας γιγαντιαίος γνώμοναςωροδείκτης ύψους 30 μέτρων, είναι κάποια από τα οικοδομήματα που θα δείτε.

ΠΡΟΣΒΑΣΗ

Από την Αθήνα για το Νέο Δελχί αρκετές είναι οι αεροπορικές εταιρείες που εκτελούν καθημερινά πτήσεις.Ανάλογα με την περίοδο θα βρείτε αρκετές προσφορές για να διαλέξετε εκείνη που σας συμφέρει.Από το Νέο Δελχί μπορείτε να πάτε στην Τζαϊπούρ με αεροπλάνο,με τρένο,με λεωφορείο της γραμμής,που είναι αρκετά αξιοπρεπές και διαθέτει κλιματισμό,αλλά και με ταξί,με το οποίο όμως θα έχετε συμφωνήσει την τιμή εκ των προτέρων.Μέσα στην πόλη μπορείτε να μετακινηθείτε εύκολα με ταξί,με τα μικρά τρίκυκλα-ταξί ή με τα ποδήλατα ρίκσο.Αν και τα ταξί και τα τρίκυκλα διαθέτουν ταξίμετρο,σπάνια και ύστερα από επιμονή του πελάτη το χρησιμοποιούν,οπότε και στις τρεις περιπτώσεις πρέπει να κάνετε συμφωνία εκ των προτέρων.

ΔΙΑΜΟΝΗ
Το πανέμορφο ανάκτορο Rambagh Ρalace (τηλ.0091-141-2211919) χτίστηκε το 1835,υπήρξε κατοικία της οικογένειας του μαχαραγιά Ραμ Σινγκ Β΄ και μετατράπηκε σε ξενοδοχείο το 1957. Το εξαιρετικό Rajputana Ρalace Sheraton (τηλ.0091-141-5100100),λίγο μακριά από το κέντρο,προσφέρει στους φιλοξενουμένους του καθημερινά ένα πρόγραμμα από χορούς του Ρατζαστάν και κάποιες φορές κουκλοθέατρο.Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε τα σιροπιαστά «gulub jamuns» στον μπουφέ του.Το Jaipur Trident (τηλ.0091-141- 2670101), νεότερο ξενοδοχείο στον δρόμο προς το Αμπερ,διαθέτει όμορφους χώρους και υπέροχη θέα στη λίμνη.Το Rajvilas (τηλ. 0091-141-2680101),υπερπολυτελές,με μοναδική διακόσμηση αντάξια μαχαραγιάδων,είναι και ο λόγος που επιλέγεται από τους αρχηγούς κρατών που επισκέπτονται την πόλη.Πάντως όποιο ξενοδοχείο και να επιλέξετε,μην παραλείψετε να απολαύσετε το ινδικό μασάζ.

ΦΑΓΗΤΟ

Τα καλύτερα εστιατόρια στεγάζονται στα πολυτελή ξενοδοχεία.Οι μπουφέδες για τους ξένους περιλαμβάνουν συνήθως ευρωπαϊκό φαγητό αλλά και κάποια ινδικά πιάτα λιγότερο καυτερά.

Αυθεντική ινδική κουζίνα θα βρείτε στα υπαίθρια μαγειριά,τα οποία όμως δεν τα συνιστούμε.Βασιλιάς στην ινδική κουζίνα είναι τα μπαχαρικά,και κυρίως το καυτερό κάρι,που πάει παντού και τόσο αγαπούν οι Ινδοί.Αυτό που σίγουρα θα απολαύσετε είναι οι πίτες «τσαπάτι»,που αποτελούν βασική τροφή για τους ντόπιους και υποκαθιστούν το ψωμί,και το «νταλ», που είναι πηχτή σούπα από φακές.

Ζητήστε ακόμη το δημοφιλές ταντόρι με κοτόπουλο,που μαγειρεύεται αργά σε πήλινο σκεύος,αφού πρώτα μαριναριστεί σε μείγμα γιαουρτιού και μπαχαρικών,και τα τηγανητά λαχανικά «σαμόσας».Το «τάλι» είναι φαγητό για χορτοφάγους.Σερβίρεται σε δίσκο με λαχανικά,ρύζι και διάφορες σάλτσες.

Αφού κάνετε μπαλίτσα λίγο ρύζι,το βυθίζετε στη σάλτσα για να πάρει γεύση. Για να δροσιστείτε,πιείτε μπίρα Κingfisher ή λάσι (ποτό γιαουρτιού),και γλυκαθείτε με παγωτό «κούλφι» με πράσινο φιστίκι.