Ο Γιώργος Κούβαρης είναι 103 ετών, ζει στο Καραβόσταμο της Ικαρίας και μας δίνει τα φώτα του για το lifestyle που κάνει έναν άντρα αιωνόβιο.
Οταν το National Geographic, το CNN και επιστήμονες από όλον τον κόσμο κατατάσσουν την Ικαρία ανάμεσα στα τέσσερα μέρη του πλανήτη με τους περισσότερους αιωνόβιους κατοίκους, εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε – αφού ακόμη δεν μπορούμε να ζήσουμε μόνιμα εκεί – είναι να ρωτήσουμε έναν αιωνόβιο και σοφό παππού πώς τα κατάφερε. Μήπως ξέρει το μυστικό και μπορέσουμε και εμείς να «κλέψουμε» μερικά χρόνια plus στο πεπρωμένο μας.
– Δούλεψα πολύ στη ζωή μου, στο εμπόριο, μεγάλωσα τα παιδιά μου και έχτισα μόνος μου το σπίτι μου, εδώ στο Καραβόσταμο Ικαρίας. Το έχτισα μάλιστα δύο φορές, γιατί κάποτε μου το πήραν ο αέρας και η θάλασσα. Και έφτιαξα ένα σπίτι για κάθε παιδί μου, να έρχονται στο νησί και να θυμούνται τον τόπο τους.
– Η δουλειά δίνει και ψωμί και ζωή στον άνθρωπο. Ανθρωπος που δεν δουλεύει δεν θα φτάσει ποτέ σε μεγάλη ηλικία. Θα πεθάνει από τη βαρεμάρα.
– Πολέμησα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, πήγα στη Μέση Ανατολή, πέρασα δύσκολα. Τα δύσκολα όμως έκαναν γερή αυτή τη γενιά. Τα εύκολα δεν σε βοηθούν σε τίποτε.
– Ποιο είναι το μυστικό για να φτάσεις τα 100 χρόνια; Το καλό φαγητό, το καλό κρασί και ο χορός. Να γελάς, να χορεύεις και να μη βασανίζεσαι στις σκέψεις και στο άγχος. Ο,τι είναι να έρθει θα έρθει. Εσύ να δουλεύεις και να σκέφτεσαι μόνο θετικά.
– Ετρωγα αρκετά λαχανικά, όσπρια, φρούτα, όλα φρέσκα και από το νησί μου. Επινα γάλα, και κρέας έτρωγα μία φορά την εβδομάδα, όπως και ψάρι. Δεν ξέρω αν αυτά με βοήθησαν να φτάσω τα 103, αλλά αυτά είχαμε και τρώγαμε εδώ. Δεν είχαμε κάτι άλλο.
– Και το σεξ χρειάζεται στον άνθρωπο. Αλλά όχι κάθε μέρα, να σπαταλάς ενέργεια και κόπο. Μία φορά την εβδομάδα, για να μην πω μια κάθε 15 μέρες.
– Η αγάπη χρειάζεται πολύ παραπάνω. Να αγαπάτε μία γυναίκα, όχι πολλές. Οι αγαπητικιές «σκοτώνουν». Μία και καλή γυναίκα πρέπει να έχουμε οι άντρες στη ζωή μας.
– Πέρασα καλά στη ζωή μου, δεν έχω παράπονο. Αν δεν έχανα τη γυναίκα μου, όλα θα ήταν καλύτερα. Τι να τα κάνεις όμως τα 103 χρόνια, αν δεν μπορείς να τρως ό,τι θέλεις, να πίνεις ό,τι θέλεις και να χορεύεις;
Δημοσιεύθηκε στο BHMAMEN, τεύχος 39, σελ. 72, Ιούνιος 2009.
