Το 1994 ήταν πολύ ενδιαφέρουσα χρονιά για το ελληνικό λιανεμπόριο, όπως και τα περισσότερα χρόνια της δεκαετίας του 1990. Τότε που ο ανταγωνισμός μεταξύ των λιανεμπόρων γνώριζε συνεχώς καινούργια «ιστορικά υψηλά» σε μια αγορά που άλλαζε με ταχείς ρυθμούς και από την παρατεταμένη «εφηβεία» των προηγούμενων δεκαετιών οδηγούνταν ταχύτατα στην ενηλικίωσή της. Και, φυσικά, η αδρεναλίνη των επιχειρηματιών του κλάδου παρέμενε σταθερά σε υψηλά επίπεδα. Οι δύο μεγάλοι ανταγωνιστές της εποχής, οι όμιλοι Μαρινόπουλου και Βερόπουλου, είχαν αποδυθεί σε έναν εντυπωσιακό «αγώνα δρόμου» ανά την Ελλάδα, για το ποιος θα αποκτήσει τα περισσότερα ακίνητα σε καλύτερες περιοχές έναντι του άλλου. Η ανάπτυξη ενός πανεθνικού δικτύου σημείων πώλησης ήταν το βασικό μέλημα, εκτός των άλλων, και των δύο ομίλων. Το 1994 φαίνεται όμως πως ήταν η χρονιά του ομίλου Βερόπουλου. Ξαφνικά ανακοινώνει δύο εντυπωσιακές κινήσεις: πρώτον, αποκτά την αλυσίδα καταστημάτων Αθηνά, που ανήκε σε συνεταιρισμό παντοπωλών- η αντιπαράθεση επί παντός επιστητού που αφορούσε τον κλάδο μεταξύ του προέδρου του συνεταιρισμού κ. Ι.Μαυρομάτη, ενός παραδοσιακού και πανέξυπνου μπακάλη της παλιάς εποχής στην Ακαδημία Πλάτωνος, και του Κ.Βερόπουλου είχε αφήσει εποχή- και δεύτερον, την εξαγορά της πανίσχυρης τοπικής αλυσίδας του κ. Γαλ.Λαουτάρη στην περιοχή της Εύβοιας. Λίγες εβδομάδες όμως αργότερα, ο όμιλος Βερόπουλου ακυρώνει σιωπηρά τη δεύτερη εξαγορά. Αρκετοί υπέθεσαν διάφορα, αλλά ο κ. Βερόπουλος αρνήθηκε τότε οποιαδήποτε δημόσια εξήγηση.
Μικρά και μεγάλα καταστήματα
Ο κ. Λαουτάρης, βλέποντας την ανάπτυξη των αθηναϊκών αλυσίδων και θεωρώντας θέμα χρόνου την είσοδό τους στην Εύβοια, φρόντισε και τα επόμενα χρόνια σε όλη τη νότια περιοχή του νησιού να δημιουργήσει μικρά ή μεγάλα καταστήματα. Στην πρόβλεψή του είχε δίκαιο. Σήμερα, εκτός από τα καταστήματα Ατλάντικ, υπάρχουν μεταξύ των άλλων καταστήματα Βασιλόπουλος και Champion, αλλά Lidl και Dia. Παράλληλα όμως φρόντισε να προστατευθεί κάτω από την «ομπρέλα» του προμηθευτικού συνεταιρισμού Κυψέλης ΣΠΕ και εν συνεχεία συμμετείχε στην ίδρυση του ΕΛΟΜΑΣ. Το 1997, τέσσερα χρόνια προτού συναντηθούν επιχειρηματικά οι δρόμοι των κκ. Λαουτάρη και Εμμ.Αποστόλου , σε ορισμένους κύκλους λιανεμπόρων κερδίζει έδαφος η ιδέα για τη δημιουργία ενός τεράστιου προμηθευτικού ομίλου, με εντυπωσιακό όγκο αγορών. Ο λόγος είναι προφανής. Οι μικρές και μεσαίου μεγέθους αλυσίδες αλλά και ορισμένες μεγάλες αντιμετώπιζαν τις συνέπειες ενός ξέφρενου ανταγωνισμού στην αγορά. Και η μόνη δυνατότητα επιβίωσης ήταν η ένταξή τους σε έναν θηριώδη προμηθευτικό συνεταιρισμό. Κάπως έτσι δημιουργήθηκε η Ελληνική Συνεργασία ΣΠΕ, με πρόεδρο τον κ. Αποστόλου. Βασικοί παράγοντες ήταν η Κυψέλη ΣΠΕ και ο ΕΛΟΜΑΣ. Προμηθευτές υποστηρίζουν πως αυτή η χρονιά ήταν για τους ίδιους τραγική εμπειρία. Ευτυχώς για τους ίδιους, κράτησε λίγο. Οι καβγάδες μεταξύ των εταίρων έγραψαν τη δική τους ιστορία.
Νεφελώδης σχέση
Η σχέση των κκ. Αποστόλου και Λαουτάρη σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ανέφελη. Ακριβώς το αντίθετο. Και επιβεβαιώθηκε τα τελευταία χρόνια από τη συγκατοίκησή τους στη διοίκηση της Ατλάντικ ΑΕ. Μια εταιρεία που δημιούργησε το 1980 ο κ. Π. Αποστόλου, ένας επιχειρηματίας ο οποίος ως τότε, αλλά και για αρκετά χρόνια αργότερα ασχολούνταν με οικοδομικές δραστηριότητες. Η Ατλάντικ είναι η νεότερη από τις μεγάλες αλυσίδες. Μόλις το 1985 είχε πέντε καταστήματα με τζίρο 16,7 εκατ. ευρώ. Αυτή τη χρονιά, στη διοίκηση της εταιρείας αναλαμβάνουν ρόλους και τα τρία παιδιά του κ. Π. Αποστόλου, Περικλής , Ελπίδα και Μανώλης. Το 1990, η εταιρεία διαθέτει 10 καταστήματα και η διοίκησή της αποφασίζει να αναπτυχθεί με γρήγορους ρυθμούς. Αμέσως ο αριθμός των καταστημάτων της διπλασιάζεται με την απορρόφηση μιας μικρής αλυσίδας στον Πειραιά. Από το 1992 ως και το 1996 οι επενδύσεις της ανήλθαν σε 44 εκατ. ευρώ, σε νέα καταστήματα, ανακαινίσεις παλαιών, όσο και στην εσωτερική αναδιοργάνωση της εταιρείας. Το ίδιο διάστημα εξαγοράζει τα καταστήματα Νικολαΐδης στη Φιλαδέλφεια, την εταιρεία Κυψέλη ΑΕΒΕ στη Βόρεια Πελοπόννησο με 11 καταστήματα. Το 1994 επίσης εξαγοράζει την εταιρεία Χριστόπουλος ΑΕΒΕ με 13 καταστήματα, και δύο μήνες αργότερα την εταιρεία Φάρμα Τετράς ΑΕΒΕ με 25 καταστήματα. Στο τέλος του 1994, η Ατλάντικ ΑΕ διαθέτει 85 καταστήματα. Το 2000 η εταιρεία διαθέτει 118 καταστήματα με συνολικές πωλήσεις 235 εκατ. ευρώ, χώρους πώλησης 130.000 τ.μ. και αποθηκευτικούς χώρους 83.953 τ.μ. Η εταιρεία εισάγεται στο Χρηματιστήριο.
Τον επόμενο χρόνο, το 2001, οι δρόμοι των κκ. Αποστόλου και Λαουτάρη συναντώνται και πάλι. Η είσοδος της Carrefour στην ελληνική αγορά σε συνεργασία με τον όμιλο Μαρινόπουλου, η απόκτηση της Τροφό από την ΑΒ Βασιλόπουλου και η απόκτηση της Πανεμπορικής ΑΕ από τον όμιλο Βερόπουλου, αλλά και η ταχύτατη ανάπτυξη των discount αλυσίδων έχουν δημιουργήσει ένα ασφυκτικό ανταγωνιστικό πλαίσιο. Ο κ. Λαουτάρης βλέπει τη συμμετοχή του στην Ατλάντικ ΑΕ ως μοναδική επιλογή. Αυτή τη φορά απορροφάται η εταιρεία Γαληνός Λαουτάρης ΑΕ και η ομώνυμη οικογένεια αποκτά σεβαστό αριθμό μετοχών στην Ατλάντικ ΑΕ. Είναι ίσως ενδεικτικό το γεγονός ότι ο ως τότε συνέταιρος του κ. Λαουτάρη, η αλυσίδα Μπαλής από τα Τρίκαλα «έριξε κανόνι». Μάλιστα στη συνέντευξη Τύπου που διοργανώθηκε για να ανακοινωθεί η μετοχική συνεργασία των δύο πλευρών, ο κ. Λαουτάρης, αφού αναφέρθηκε με κολακευτικά λόγια στον κ. Μ. Αποστόλου, έσπευσε να κάνει την «αυτοκριτική» του για τη διάλυση της Ελληνικής Συνεργασίας ΣΠΕ, το 1997.
Η αύξηση του αριθμού των σημείων πώλησης της εταιρείας είναι εντυπωσιακή. Το 2001 κατείχε τη δεύτερη θέση στον κλάδο, ενώ οι πωλήσεις της ανήλθαν σε 384 εκατ. ευρώ. Τα αμέσως επόμενα χρόνια δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη του franchising και, όπως λένε στελέχη της, στον τομέα της χονδρικής πώλησης. Τούτο συμβαίνει όταν συγχωνεύεται με απορρόφηση η εταιρεία Αριστα ΑΕ η οποία διέθετε 18 καταστήματα στη Βόρεια Ελλάδα και ισχυρό δίκτυο χονδρικής πώλησης. Το 2002 η εταιρεία διέθετε 188 καταστήματα με πωλήσεις 502 εκατ. ευρώ. Εχοντας πλέον περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες για να πρωταγωνιστήσει στον τομέα των εξαγορών, όπως είχε συμβεί στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η εταιρεία δίνει έμφαση στην ανάπτυξη του franchising μέσω του σήματος Αριστα. Η δραστηριότητα μάλιστα ξεκίνησε από τη Βόρεια Ελλάδα και σταδιακά επεκτείνεται και στη Νότια Ελλάδα, ενώ παράλληλα αναπτύσσει συνεχώς νέα καταστήματα. Οι πωλήσεις της το 2003 ανήλθαν σε 537 εκατ. ευρώ, το 2004 υπερέβη τα 570 εκατ. ευρώ, διαθέτοντας παράλληλα μερικές εκατοντάδες συνδεδεμένα καταστήματα μέσω της επωνυμίας Αριστα.
