«…Ο Ντον Ζουάν… Κατακτητής, βλάσφημος, υβριστής, απατεώνας, εγκληματίας, υποκριτής, εγωιστής, ταχυδακτυλουργός, ιππότης, δαίμονας, άγγελος καταστροφής-άγγελος ηδονής, μάρτυρας του πάθους… Τι είναι από όλα αυτά ο Ντον Ζουάν σήμερα;» αναφέρει χαρακτηριστικά στο σημείωμά του για το έργο του Μολιέρου ο σκηνοθέτης της παράστασης Νικίτα Μιλιβόγεβιτς. Ο ήρωας της ισπανικής μυθολογίας ενέπνευσε τον Τίρσο ντε Μολίνα, τον Μότσαρτ, τον Γκράμπε, τον Ροστάν, και πιο πρόσφατα τον Μαξ Φρις, ωστόσο η θεατρική παρουσία του σεβιλλιανού ξελογιαστή επιβίωσε πιο σταθερά στην εποχή μας μέσω της μολιερικής κωμωδίας. Τον μυθικό ήρωα του Μολιέρου θα ενσαρκώσει στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου ο ηθοποιός Λάζαρος Γεωργακόπουλος.
«Υπάρχουν πολλές αναλύσεις που προσπαθούν να εξηγήσουν τον Ντον Ζουάν με πάρα πολλούς τρόπους: ομοφυλόφιλος, ανίκανος, με περίεργη σχέση με τον πατέρα του. Προσπαθούν να εξηγήσουν ένα πρόσωπο σαν να έχει ζήσει κανονικά, σαν να είναι ιστορική μορφή, ενώ πρόκειται για έναν μύθο που μας παρουσιάζει στην καθαρότερη μορφή, κάτι που υπάρχει μέσα μας, που θα υπάρχει πάντα, παντού και για όλους…». Για τον ίδιο ο Ντον Ζουάν είναι κάτι διαφορετικό: «Ουσιαστικά δεν είναι γυναικοκατακτητής, αλλά κατακτητής. Αδιαφορεί παντελώς για την επιλογή των μέσων επίτευξης των στόχων. Είναι περίεργη η στάση του στο θέμα της αγάπης παρόλο που είναι ένας εραστής κι αυτό γιατί έχει έναν συναισθηματικό θάνατο. Οταν αγαπιέται εκνευρίζεται αφάνταστα κι αυτό σχετίζεται και με την έλλειψη πίστης που έχει. Τεστάρει συνεχώς τους ανθρώπους και την πίστη τους και ωθεί τα πράγματα στα άκρα προκειμένου να συνηγορήσει υπέρ της ιδέας του. Εναντιώνεται στο κατεστημένο και στους νόμους υποτέλειας, κατά συνέπεια είναι ένας επαναστάτης και μας γοητεύει. Θέλει να αναγνωριστεί σαν ο ακραίος, ο ελεύθερος, ο σκανδαλωδώς ελεύθερος…. Από την άλλη αυτή η υπέρμετρη ελευθερία είναι κάτι που μας τρομάζει εν όψει μιας τιμωρίας που ο θεατής διαισθάνεται», τονίζει.
Ποιες είναι οι δυσκολίες που συνάντησε; «Πάντοτε, το πρόβλημα με τους κλασικούς ρόλους είναι το ότι όλος ο κόσμος ξέρει ποιος είναι ο Αμλετ, ποιος είναι ο Φάουστ και έχει κάποια κλισέ μέσα στο κεφάλι του. Και ειδικά για πρόσωπα όπως είναι ο Φάουστ ή ο Οιδίποδας, είναι πολύ πιο έντονα τα κλισέ και σε εμάς του ηθοποιούς. Το ζητούμενο και για τους θεατές και για τους ηθοποιούς είναι μια τέλεια αθωότητα, κάτι που αποτελεί και το ζητούμενο στο θέατρο».
Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
Ο «Ντον Ζουάν» του Μολιέρου σηκώνει αυλαία στα τέλη Οκτωβρίου στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, σε σκηνοθεσία Νικίτα Μιλιβόγεβιτς και μετάφραση Δημήτρη Δημητριάδη. Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι του Γιώργου Πάτσα, η μουσική του Δημήτρη Καμαρωτού και οι φωτισμοί του Λευτέρη Παυλόπουλου. Πρωταγωνιστούν, εκτός από τον Λάζαρο Γεωργακόπουλο, οι Τάσος Περζικιανίδης, Μαρία Ναυπλιώτου, Χρήστος Πάρλας, Μυρτώ Αλικάκη, Σωτήρης Τζεβελέκος κ.ά.
