Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή

Ο Αλέξης Τσίπρας, έπειτα από μακρά περίοδο προπαρασκευής, οδεύει πλέον με βήμα ταχύ προς την ίδρυση νέου κόμματος, που κατά τα φαινόμενα θα στηρίζεται στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ, αν και η φιλοδοξία του είναι ευρύτερη και δεν κρύβει ότι θέλει να εκπροσωπήσει την πολυπληθέστερη Δημοκρατική Παράταξη.

Σε πρώτη φάση ωστόσο έχει εμφανώς επιλέξει να απευθυνθεί στο βασικό ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ, στα στελέχη και στους ψηφοφόρους που τον υποστήριξαν το 2015. Οπως λένε οι γνωρίζοντες, εκεί τον οδηγεί το πολιτικό του ένστικτο και οι διατηρούμενες επιρροές από το παπανδρεϊκό μοντέλο και του Περονισμού τις επιτυχίες.

Οι συνεχείς άλλωστε το τελευταίο διάστημα αναφορές στην «κυβερνώσα Αριστερά», στο «μεγάλο κόλπο της ΔΕΗ», στις ιστορικές, κατά μοναδικό τρόπο, «διευρυνόμενες ανισότητες» και στην «ανασύσταση του κοινωνικού κράτους» αυτό δηλώνουν.

Ο κύκλος του λαϊκισμού

Η αλήθεια είναι ότι η συγκεκριμένη επιλογή του προβληματίζει τον κύκλο των υποστηρικτών του. Ορισμένοι θεωρούν ότι διολισθαίνει προς λαϊκιστικές πολιτικές άλλων εποχών, κάποιοι μιλούν για υιοθέτηση σχημάτων «αριστερού λαϊκισμού» του ’80, αλλά εκείνος επιμένει ότι οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες επιβάλλουν άλλα σχήματα πολιτικής, πολύ πέρα από τα «μονοδρομικά» που εκφράζει η νεοδημοκρατική διακυβέρνηση και σε μεγάλο βαθμό υιοθετεί η «συμβιβασμένη Κεντροαριστερά».

Κατ’ αυτόν, τα πολλαπλασιαζόμενα κύματα φτώχειας και ανημπόριας, η απίστευτων διαστάσεων συγκέντρωση πλούτου σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων και η υποχώρηση του κοινωνικού κράτους απαιτούν ριζοσπαστικές αλλαγές και νέες πολιτικές, ικανές να αλλάξουν την πορεία των πραγμάτων υπέρ των συμφερόντων της λαϊκής πλειοψηφίας που διαρκώς υποχωρεί και δεν έχει τις ευκαιρίες κοινωνικής κινητικότητας που είχε στο παρελθόν.

Ολα τα στοιχεία και οι πληροφορίες δηλώνουν ότι ο κ. Τσίπρας πρόκειται να δημιουργήσει ένα κατά βάση αριστερό, λαϊκιστικών αποχρώσεων και συνθημάτων πολιτικό σχήμα, φιλοδοξώντας να κερδίσει κατ’ αρχήν τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ και τους περισσότερους των πολλών σχημάτων της Αριστεράς και εξελισσόμενο, σύμφωνα με τον εμπνευστή του, να διαμορφώσει συνθήκες λαϊκού ρεύματος που θα του προσέφεραν ηγεμονική θέση στον χώρο της αντιπολίτευσης και ισχυρή βάση διεκδίκησης της εξουσίας, αν όχι στις επόμενες, στις μεθεπόμενες εκλογές.

Οπως και να έχει, πολύ σύντομα αναμένεται να παρουσιάσει την ιδρυτική διακήρυξη του νέου κόμματος, το όνομα, καθώς και την οργανωτική του δομή. Θα ακολουθήσει σε ευθετότερο χρόνο η ολοκλήρωση και παρουσίαση του κυβερνητικού προγράμματος, όπου κεντρική θέση θα κατέχει «ένα αξιόπιστο, ρεαλιστικό, καλά σχεδιασμένο και υποστηριζόμενο από τους απαιτούμενους νέους πόρους οικονομικό σχέδιο», που ήδη τελεί υπό επεξεργασία.

Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, στον πυρήνα του θα περιλαμβάνει άλλο μείγμα οικονομικής πολιτικής από αυτό που εφαρμόζεται σήμερα. Οι επεξεργαστές του οικονομικού σχεδίου Τσίπρα θεωρούν ότι το σχήμα οικονομικής πολιτικής που εφαρμόζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι παρωχημένο και εξαντλημένο.

Ηταν χρήσιμο, όπως λένε, στην προηγούμενη φάση σταθεροποίησης των δημοσίων οικονομικών και ανάκτησης της θέσης της χώρας στις αγορές, αλλά πλέον ουδέν προσφέρει.

Τα πρόσωπα που είναι συνδεδεμένα με τον κ. Τσίπρα και ασκούνται στον σχεδιασμό της νέας οικονομικής πρότασης θεωρούν την εμμονή της κυβέρνησης στη γραμμή των υπερπλεονασμάτων προβληματική έως επικίνδυνη. «Η παραγωγή υπερπλεονασμάτων και ο διαμοιρασμός μέρους αυτών ως κομφετί επιδομάτων είναι αντιοικονομική και απολύτως αντιπαραγωγική» λένε χαρακτηριστικά, καθώς ειδικά στις παρούσες συνθήκες ενεργειακής κρίσης ενισχύει τον πληθωρισμό και περιορίζει την ανάπτυξη.

Το νέο μείγμα πολιτικής

Ειδικά για την ανάπτυξη πιστεύουν ότι με τους σημερινούς ρυθμούς μεταξύ 1,5% και 2% και πολύ χειρότερα με ακόμη χαμηλότερους στην περιοχή του 1% όπως προβλέπουν οι διεθνείς οργανισμοί μετά το τέλος του Ταμείου Ανάκαμψης, η ελληνική οικονομία θα βρει τοίχο, τα ελλείμματα θα επανακάμψουν, το Ασφαλιστικό δεν θα μπορεί να καλύψει τις υποχρεώσεις του και το κοινωνικό κράτος θα ξεμείνει από χρηματοδότηση.

Κατ’ αυτούς λοιπόν επείγει η υιοθέτηση μιας άλλης οικονομικής πολιτικής που θα στοχεύει σε ετήσιους ρυθμούς ανάπτυξης υψηλότερους του 2% και θα οδηγεί σε ανασυγκρότηση του παραγωγικού μοντέλου. Θεωρούν κατ’ αρχήν ότι επείγει η δημιουργία ενός μεικτού σχήματος παραγωγής δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων, που θα αντικαταστήσει το Ταμείο Ανάκαμψης, οι πόροι και οι προβλέψεις του οποίου εξαντλούνται στα τέλη του προσεχούς Αυγούστου.

Αντί αυτού προτείνουν τη δημιουργία ενός Ταμείου Σύγκλισης, όπως το αποκαλούν, στο οποίο το κράτος θα βάλει μια «μαγιά» 1,5-2 δισ. ευρώ από τα υπερπλεονάσματα, επί της οποίας θα μπορούν να προστεθούν ιδιωτικά κεφάλαια για να χρηματοδοτήσουν κρίσιμες επενδύσεις στις υποδομές και στα δίκτυα. Ουσιαστικά μιλούν για ένα επενδυτικό σχήμα που θα ευνοεί τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

Κάτι που όπως επισημαίνουν έχουν υιοθετήσει μεγάλες και ισχυρές χώρες όπως η Γερμανία, η Βρετανία και εσχάτως οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Περιττό να σημειώσουμε ότι οδηγός για αυτή τη στροφή αποτελεί το παράδειγμα χωρών της Νότιας Ασίας, όπως η Κίνα, η Κορέα, το Βιετνάμ και άλλες.

Κρίσιμο εργαλείο για την παραγωγική ανασυγκρότηση, πέρα από τις συνήθεις και επισφαλείς ζώνες του τουρισμού και των ακινήτων, μπορεί να αποτελέσει μια νέα βιομηχανική πολιτική, η οποία θα έλθει να κουμπώσει με το Ταμείο Σύγκλισης και να υποστηρίξει επιλεγμένους παραγωγικούς κλάδους, όπως αυτοί της ενέργειας, των κατασκευών, της μεταλλουργίας, των φαρμάκων, των τροφίμων, των νέων τεχνολογιών, της ανακύκλωσης, της διαχείρισης απορριμμάτων και του ανθρώπινου κεφαλαίου, στους οποίους θα δοθεί προτεραιότητα έπειτα από διάλογο και διαβούλευση με τους πραγματικούς ηγέτες, τις επιχειρήσεις και τις βιομηχανίες που έχουν δώσει δείγματα γραφής και διαχρονικής ανάπτυξης.

Οπως υπογραμμίζουν οι συνεργάτες του κ. Τσίπρα, η στροφή στη βιομηχανική παραγωγή και στην αναγέννησή της, αποτελεί διεθνή τάση πια και απασχολεί όλες τις δυτικές οικονομίες σε τούτους τους καιρούς των γεωπολιτικών και γεωοικονομικών ανακατατάξεων. Τονίζουν δε ότι μια τέτοια οργανωμένη στροφή στη βιομηχανική παραγωγή θα επαυξήσει την ανθεκτικότητα της οικονομίας και θα δημιουργήσει περιβάλλον για ασφαλέστερες και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας.

Υποστηρίζουν ότι το νέα μείγμα οικονομικής και αναπτυξιακής πολιτικής επιβάλλεται συνδυαστικά να στοχεύσει στις παρούσες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες στη μείωση της φορολογίας των μισθωτών και στην ανάταξη του κοινωνικού κράτους. Μέτρα και πολιτικές που θα μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν από την επιβολή μικρής ειδικής εισφοράς, για τέσσερα έως οκτώ χρόνια, στα υπερκέρδη των μεγάλων και ισχυρών ομίλων που δραστηριοποιούνται επιτυχώς τα πολλά τελευταία χρόνια στους τομείς των καυσίμων, της ηλεκτρικής ενέργειας, των σουπερμάρκετ, των τραπεζών, των τηλεπικοινωνιών και άλλων. Μιλούν ουσιαστικά γι’ αυτό που ο κ. Τσίπρας περιέγραψε στο τελευταίο Φόρουμ των Δελφών ως «πατριωτική εισφορά», ως μηχανισμό αναδιανομής και συνεισφοράς στην ανάπτυξη του τόπου.

Τα νέα πρόσωπα

Και βεβαίως το οικονομικό σχέδιο Τσίπρα θα πλαισιωθεί και από άλλες επιμέρους πολιτικές, που επεξεργάζονται ομάδες εργασίας του ομώνυμου ινστιτούτου υπό την ευθύνη και τον συντονισμό της κυρίας Ευγενίας Φωτονιάτα. Οι επεξεργασίες έτσι κι αλλιώς πυκνώνουν, όπως και η επικοινωνιακή διαχείριση της δημιουργίας του νέου σχήματος. Πρωτοστατεί η δικηγόρος κυρία Θεώνη Κουφονικολάκου, υπεύθυνη των δημοσίων σχέσεων του Ινστιτούτου Τσίπρα, που μαζί με την κυρία Φωτονιάτα αποτελούν παραδείγματα ανανέωσης του δυναμικού που κινητοποιεί ο κ. Τσίπρας. Τώρα πόσους θα πείσει και πόσους θα κινητοποιήσει είναι άλλης τάξεως θέμα. Ο καιρός θα δείξει.