Eτρεχε σε δουλειές όταν έλαβε μήνυμα στο κινητό του: «Το τεχνικό θέμα που μας αναφέρατε καταχωρήθηκε και δρομολογήθηκε προς επίλυση. Μπορείτε να παρακολουθείτε την πορεία του μέσω της ηλεκτρονικής διεύθυνσής μας». Δεν είχε αναφέρει κανένα θέμα. Eπειτα από δέκα λεπτά έλαβε δεύτερο μήνυμα: «Το εξειδικευμένο συνεργείο μας ασχολείται με το πρόβλημά σας». Eλεγξε το κινητό του, είδε ότι λειτουργούσε κανονικά, τηλεφώνησε και στο σπίτι και επιβεβαίωσε πως και το σταθερό λειτουργούσε.
Hρθε και τρίτο μήνυμα: «Για την επίλυση της βλάβης στη σύνδεσή σας, θα χρειαστεί επίσκεψη από το συνεργείο μας. Φροντίστε να βρίσκεται κάποιος στο σπίτι τις επόμενες ώρες». Δεν θα βρισκόταν κανένας εκτός από τη γάτα του – που δεν υπήρχε περίπτωση να ανοίξει την πόρτα. Αναγκάστηκε να σταματήσει ό,τι έκανε και να καλέσει την εταιρεία του. «Καλώς ήλθατε! Σας ενημερώνουμε πως η κλήση από κινητό για τα πρώτα τρία λεπτά (ή κάτι τέτοιο) χρεώνεται προς 0,70 ευρώ (ή κάτι τέτοιο)». Σε τρία λεπτά όλα θα έχουν διευθετηθεί, σκέφτηκε, αλλά η αυτοματοποιημένη φωνή συνέχισε: «Αν επιθυμείτε να μιλήσετε στα αγγλικά, πατήστε το ένα, αν επιθυμείτε να μιλήσετε στα γαλλικά, πατήστε το δύο, αν επιθυμείτε να μιλήσετε στα σουαχίλι, πατήστε το τρία…».
Μετά άρχισε να του εξηγεί πως θα τον κατέγραφαν «για λόγους ασφαλείας», πως αν δεν το επιθυμεί πρέπει να το δηλώσει και πως «μπορείτε να ελέγξετε τη γραμμή σας με τρία εύκολα βήματα. Θέλετε να σας βοηθήσω;». «Θέλω να μιλήσω με εκπρόσωπό σας». «Δεν κατάλαβα, παρακαλώ να επαναλάβετε». «Θέ-λω να μι-λή-σω με εκ-πρό-σω-πο!» άρχισε να συλλαβίζει δυνατά, με τους περαστικούς να κοιτάζουν απορημένοι. «Πείτε μου το θέμα που αντιμετωπίζετε». «Βλάβη στη σταθερή τηλεφωνία». «Δοκιμάσατε να επανεκκινήσετε το ρούτερ σας;». «Θέλω να μιλήσω με εκπρόσωπό σας!».
«Δεν κατάλαβα, παρακαλώ να επαναλάβετε καθαρά». Με αυτά και με εκείνα, και με τα νεύρα του τσατάλια, τα τρία δωρεάν λεπτά είχαν περάσει. Τουλάχιστον είχε καταφέρει να πάρει σειρά: «Εκτιμώμενος χρόνος αναμονής πέντε λεπτά». Στα τέσσερα λεπτά, η γραμμή έκλεισε. Ξανακάλεσε, για να υποστεί εκ νέου όλη τη διαδικασία. Αυτή τη φορά η αναμονή ήταν επτά λεπτά. Η γραμμή έκλεισε πάλι. Νέο μήνυμα: «Το συνεργείο μας θα σας επισκεφθεί μεταξύ 4-8 μ.μ.». Τηλεφώνησε ξανά. Στα δέκα λεπτά αναμονής απάντησαν, για να τον ενημερώσουν: «Εσείς ο ίδιος δηλώσατε βλάβη». «Εγώ;».
«Σας έχω καταχωρημένο, τηλεφωνήσατε χθες στις 5.17 το πρωί». Ακόμα και η γάτα εκείνη την ώρα κοιμόταν στα πόδια του. Ακύρωσαν το αίτημα (που δεν είχε κάνει ποτέ). Ο επόμενος λογαριασμός ήρθε αυξημένος κατά 2,80 ευρώ για «κλήσεις για παρεχόμενες υπηρεσίες εκτός παγίου». Τα είχαν κάνει σαλάτα και του ζητούσαν να πληρώσει κιόλας. Eπειτα από μερικές ημέρες μια αυτοματοποιημένη φωνή στο ακουστικό του τον ρώτησε: «Τώρα που επιλύθηκε το πρόβλημά σας, είστε ικανοποιημένος από την εξυπηρέτησή μας; Πατήστε ένα για “πολύ ικανοποιημένος”, δύο για “αρκετά ικανοποιημένος”», το τρία για “«καθόλου ικανοποιημένος”». Δεν πάτησε τίποτα. Είχε ήδη καταλάβει πως σε συστήματα όπως αυτό, ό,τι κι αν πατήσεις, στο τέλος πάλι εσύ θα πληρώσεις. Γιατί το μόνο που λειτουργεί άψογα είναι η χρέωση.
