Ο Ορμπαν υποτίθεται ότι εκπροσωπούσε την ανεξαρτησία της Ουγγαρίας, σωστά; Εχτισε μια ολόκληρη προεκλογική εκστρατεία γύρω από την ανυπόστατη κατηγορία ότι η Ουκρανία, μέσω των δολίων Ευρωπαίων, μεθόδευε την ανατροπή της κυβέρνησης στην Ουγγαρία. Ο ίδιος υποτίθεται ότι εκπροσωπούσε την ανεξάρτητη Ουγγαρία, που δεν ανεχόταν εξωτερικές παρεμβάσεις στην «πολυδιάστατη» εξωτερική πολιτική της.

Εν τούτοις, αμέσως μετά τη Διάσκεψη του Μονάχου, ο Ορμπαν υποδέχθηκε στη Βουδαπέστη τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, σε μια επίσκεψη η οποία μοναδικό σκοπό είχε να προβληθεί η υποστήριξη των ΗΠΑ, εν όψει εκλογών που πλησίαζαν. Για όσους δεν έπιασαν το υπονοούμενο, την τελευταία εβδομάδα της προεκλογικής εκστρατείας μπήκε στη μάχη και το βαρύ πυροβολικό. Κουβαλήθηκε αυτοπροσώπως ο αμερικανός αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς, ανέβηκε στην προεκλογική εξέδρα μαζί με τον Ορμπαν και στην ομιλία του κατηγόρησε και αυτός την ΕΕ ότι επιχειρεί να παρέμβει στα εσωτερικά της Ουγγαρίας. Ο ίδιος, όμως, τι έκανε; Παρέμβαση, ωμή, απροκάλυπτη και τελείως αναίσχυντη, δεν ήταν η δική του ανάμειξη στις εκλογές της Ουγγαρίας;

Δεν ήταν καθόλου τυχαίο ότι η παρουσία του αντιπροέδρου Βανς κόστισε τρεις μονάδες στον Ορμπαν, σύμφωνα με τις μετρήσεις εκείνων των ημερών. Λογικό ήταν, αφού η παρέμβασή του στις εκλογές ήταν η διάψευση του μύθου που πουλούσε επί είκοσι χρόνια στους Ούγγρους ο Ορμπαν. Η αντιπολίτευση, με επικεφαλής τον Πέτερ Μαγιάρ, το κατάλαβε και το εκμεταλλεύτηκε. Γι’ αυτό και υιοθέτησε το σύνθημα «αλλαγή συστήματος», το οποίο παρέπεμπε ευθέως στο σύνθημα της αντικομμουνιστικής αντιπολίτευσης το 1989. Και ο κόσμος ανταποκρίθηκε, γιατί αναβίωσαν το σύνθημα της εξέγερσης του 1956: «Ρώσοι, στα σπίτια σας».

Η περίπτωση του προέδρου Τραμπ είναι ακόμη πιο κραυγαλέα. Αυτός εξελέγη με την υπόσχεση ότι δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να ζει εις βάρος της Αμερικής, ότι θα σταματήσει να πληρώνει τον λογαριασμό για την άμυνα των άλλων και, φυσικά, ότι δεν θα ξαναμπλέξει την Αμερική σε «παντοτινούς πολέμους» (forever wars), όπως τους λένε. Και τι βλέπουμε; Τον Τραμπ να έχει μπλέξει την Αμερική σε έναν πόλεμο που δεν μπορεί να τον κερδίσει, οι επιπτώσεις του οποίου προκαλούν ύφεση στην παγκόσμια οικονομία. Επιπλέον, έχει προκαλέσει και έναν εμφύλιο στις τάξεις του MAGA, καθώς για πρώτη φορά τον επικρίνουν ανοιχτά οι πιο ένθερμοι και διάσημοι υποστηρικτές του.

Με απλά λόγια, όχι μόνο δεν κράτησε την Αμερική μέσα στον κύκλο των στενών συμφερόντων της, την έμπλεξε κιόλας σε μια παγκόσμια περιπέτεια με άγνωστες συνέπειες. Γιατί; Επειδή είναι ο Τραμπ και είναι ηλίθιος. Πράγματι, έτσι είναι. Είναι όμως και κάτι παραπάνω. Το έκανε επειδή μπορούσε, επειδή οι ΗΠΑ είναι υπερδύναμη, επειδή είναι η μόνη χώρα που έχει τη δυνατότητα να ασκήσει τη στρατιωτική ισχύ της στην άλλη άκρη του κόσμου.

Μπορεί να αντισταθεί ένα παιδί (και μάλιστα βαρέως βλαμμένο) στον πειρασμό να τραβήξει τη σκανδάλη, αν του δώσεις στα χέρια ένα πιστόλι; Αυτή η δυνατότητα όμως προϋπάρχει της ηλιθιότητας του Τραμπ και διαψεύδει τον μύθο μιας Αμερικής που αρνείται τον ρόλο της ηγέτιδας της Δύσης και ενδιαφέρεται μόνο για το άμεσο συμφέρον της. Απεμπλοκή από τον κόσμο θα σήμαινε για τις ΗΠΑ εκχώρηση της ισχύος τους σε κάθε ενδιαφερόμενο. Δεν γίνεται – ακόμη και ο Τραμπ το κατάλαβε.

Το συμπέρασμά μου από τις δύο παράλληλες περιπτώσεις, το οποίο και θέτω στην κρίση σας, είναι ότι όσοι βιάστηκαν να αναγγείλουν το τέλος της παγκοσμιοποίησης, εξαιτίας της κρίσης (αν όχι του τέλους) του διεθνούς συστήματος που βασιζόταν στο Διεθνές Δίκαιο, θα πρέπει μάλλον να το ξανασκεφτούν και να συγκρατήσουν τον ενθουσιασμό τους. Η παγκοσμιοποίηση εδώ είναι, γι’ αυτό και γίνεται άνω-κάτω η διεθνής οικονομία εξαιτίας του πολέμου στον Περσικό. Η ενοποίηση του κόσμου, η σμίκρυνσή του, την οποία έφερε η τεχνολογική επανάσταση, δεν υπάρχει τρόπος να γυρίσει πίσω. Ούτε νομίζω ότι συνέβη ποτέ στην ιστορία του είδους μας.

Διλήμματα

Το δίλημμα «Ορθοδοξία ή θάνατος» ήταν γραμμένο στη σημαία που άνοιξαν οι δύο έλληνες τουρίστες μέσα στην Αγία Σοφία, στην Κωνσταντινούπολη, με αποτέλεσμα να συλληφθούν από τις τουρκικές αρχές. Πρόκειται για το γνωστό σύνθημα που βλέπουμε στα συλλαλητήρια των θρησκευτικών οργανώσεων που ανησυχούν για τον 666, το χάραγμα του Διαβόλου, τους ψεκασμούς από αέρος και άλλα τινά.

Η σημαία ήταν του παλαιού τύπου, με τον σταυρό στο μέσον, χωρίς τις ρίγες, έφερε επίσης έναν δικέφαλο αετό, το έμβλημα του Βυζαντίου, όπως το περιέγραψαν οι δημοσιογράφοι ή το έμβλημα της ΑΕΚ, όπως το εξέλαβα προσωπικά. Το πρόβλημα με την περίπτωση των συλληφθέντων είναι ότι δεν απελάθηκαν αμέσως, όπως γινόταν κατά κανόνα μέχρι τώρα σε ανάλογα περιστατικά. Τους έβαλαν μέσα, τους πάνε για δικαστήριο και ενδέχεται να περάσουν μήνες στις τουρκικές φυλακές. Θάνατος, πάντως, δεν προβλέπεται και, επομένως, το δίλημμα πρέπει να μετατραπεί σε «Ορθοδοξία ή φυλακή». Προτιμότερο, οπωσδήποτε…