Για μία ακόμα φορά η ισραηλινοαμερικανική επίθεση στο Ιράν επιβεβαίωσε την αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ενωσης να εκφραστεί με μια ενιαία φωνή απέναντι σε εξαιρετικά επικίνδυνες διεθνείς κρίσεις, που απειλούν ευθέως όχι μόνο τα δικά της συμφέροντα, αλλά κυρίως την ασφάλειά της.
Και είναι ίσως η διαπίστωση αυτή που τελικά οδήγησε, με ενεργή μάλιστα συμμετοχή της Ελλάδας λόγω της κυπριακής εμπλοκής, σε ένα εντυπωσιακό πολυεθνικό πλέγμα άμεσης παρέμβασης για την προστασία μιας χώρας-μέλους. Ενώ είχε προηγηθεί η εντυπωσιακή εξαγγελία του Εμανουέλ Μακρόν για την ενίσχυση του γνωστού πυρηνικού δόγματος της Γαλλίας, τονίζοντας ότι η χώρα του εισέρχεται σε μια νέα φάση στρατηγικής πυρηνικής αποτροπής, η οποία θα συμπληρώνει την πυρηνική αποστολή του ΝΑΤΟ.
Προσπαθώντας έτσι να πείσει ότι με την απόφαση αυτή δεν αποδυναμώνεται αλλά, αντιθέτως, ενισχύεται η Βορειοατλαντική Συμμαχία στην ιδιαίτερα κρίσιμη αυτή περίοδο. Γι’ αυτό και κάλεσε τους ευρωπαίους ηγέτες να παραστούν στη Δεύτερη Σύνοδο για την πυρηνική ενέργεια που θα γίνει την ερχόμενη Τρίτη στο Παρίσι.
Διαμορφώνεται έτσι ένα νέο πλαίσιο ευρωπαϊκής συνεργασίας σε επίπεδο κορυφής που έρχεται να προστεθεί στην κίνηση για την προστασία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μια κίνηση που συμβάλλει στην αμυντική θωράκιση της νοτιοανατολικής πτέρυγας της ΕΕ, η οποία είναι και εκείνη που αντιμετωπίζει τον άμεσο κίνδυνο από τις ιρανικές επιθέσεις.
Ετσι, πέρα από τις γνωστές χώρες που συμμετέχουν στη Συμμαχία των Προθύμων, ακόμα και η Ισπανία, η οποία δήλωσε ξεκάθαρα την αντίθεσή της στην αμερικανική επίθεση στο Ιράν, θα αποστείλει στην περιοχή αυτή τη φρεγάτα «Χριστόφορος Κολόμβος», που θα συνεργαστεί με τα άλλα πλοία ευρωπαϊκών χωρών που βρίσκονται ήδη στην περιοχή αυτή.
Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι και η Βρετανία, η οποία δεν είναι μέλος της ΕΕ αλλά διατηρεί τις επίμαχες κυρίαρχες βάσεις της στην Κύπρο, αποφάσισε τελικά να στείλει, με μεγάλη καθυστέρηση, ένα αντιτορπιλικό και ελικόπτερα με αντι-drone συστήματα. Και να δούμε αν με όλα αυτά θα καταλαγιάσει ο θόρυβος που έχει προκληθεί για τον ευρύτερο κίνδυνο που παρουσιάζει η εγκατάσταση των βρετανικών βάσεων επί του ελληνοκυπριακού εδάφους.
Τη στιγμή μάλιστα που λόγω της συνεχιζόμενης απαράδεκτης τουρκικής στάσης η λύση του κυπριακού προβλήματος παραμένει πάντα ανοιχτή. Ενώ και η στρατιωτική ενίσχυση των ελληνικών νησιών του Αιγαίου έχει ήδη προκαλέσει την αντίδραση της Αγκυρας σε μια περίοδο που εξετάζει και εκείνη την αποστολή ναυτικών μονάδων στη Βόρεια Κύπρο.
Που αποτελεί μάλλον μια κίνηση εντυπωσιασμού, καθώς συνεχίζουν να παραμένουν στα τουρκοκυπριακά εδάφη 40.000 τούρκοι στρατιώτες. Ανεξάρτητα πάντως από το πώς θα επηρεαστούν τελικά οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, το βέβαιο είναι ότι η Τουρκία έχει περιέλθει σε δύσκολη θέση χάνοντας με το Ιράν έναν «σύμμαχο» στη γνωστή αντίθεσή της με το Ισραήλ για την ευρύτερη επιρροή στην ιδιαίτερα ασταθή αυτή περιοχή.
Καθώς μάλιστα οι Αμερικανοί επιδιώκουν τώρα και τη βοήθεια των Κούρδων (τους οποίους η Αγκυρα αντιμετωπίζει ως τρομοκρατική οργάνωση) για την αντιμετώπιση των Ιρανών.
