Γνώμες

Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο

Ξέρετε τι κατάλαβα από τη συζήτηση στη Βουλή; Πως δεν βγάζεις άκρη. Διότι όλοι πλακώθηκαν για ένα κράτος δικαίου που φαντάζονται αλλά δεν έδωσαν δεκάρα για τη φέτα που βάζουν στη σαλατούλα τους.

Σε αυτή την ηλικία, το παιχνίδι και η κατασκευή είναι ένα και το αυτό. Δεν ξεχωρίζει αν φτιάχνει ή αν ανακαλύπτει. Σαν να βρίσκει κάτι που υπήρχε ήδη και απλώς περίμενε τη δική του κίνηση για να φανερωθεί. Εκεί αρχίζει μια σχέση με τη μορφή που δεν περνά από κανόνες, αλλά από μια σχεδόν υπνοβατική διαισθητική παρόρμηση.

Σε αυτόν τον πλανήτη είμαστε όλοι άρρηκτα συνδεδεμένοι και για την κοινή μας προστασία απαιτείται αλλαγή θεώρησης και στάσης ζωής: απαιτείται πολιτική βούληση για γενναίες αποφάσεις εκ μέρους της Πολιτείας, και εκ μέρους ημών των κοινών θνητών ενσυναίσθηση και συμπερίληψη.

Ο Ρόθκο έχει πει ότι «η τέχνη μου δεν είναι αφηρημένη. Ζει και αναπνέει», σαν να επιδίωκε την αποδέσμευσή της από μια τυπική κριτική ταξινόμηση

Στην εποχή των social media ο πόλεμος δεν είναι μόνο γεγονός προς καταγραφή αλλά και εικόνα προς κατανάλωση. Ανάμεσα σε ερείπια, σειρήνες και νεκρούς, η ενημέρωση κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια «πορνογραφία της δυστυχίας» περασμένη με ινσταγκραμικό λούστρο.

Και αν μέσα στην κόπωση της μεγαλούπολης ονειρευόμαστε μια καθημερινότητα πιο «αυθεντική», στην πραγματικότητα δεν ζηλεύουμε τη γεωργία ή την κτηνοτροφία - ζηλεύουμε την αίσθηση ότι κάποιος πήρε τον έλεγχο της ζωής του.

Καθώς ο προβλεπόμενα απρόβλεπτος Τραμπ έχει περαιτέρω επεκτατικές βλέψεις (βλέπε, πχ, Κούβα και Γροιλανδία), καλό θα ήταν η Ευρώπη να λάβει σοβαρά υπόψιν τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ.

kοινό χαρακτηριστικό όλων των δεξιών κι αριστερών λαϊκιστών είναι το θράσος. Είτε στα Απαλάχια, είτε στα Σφακιά, τα ίδια άξεστα μυαλά προτρέπουν τον κάθε Πάπα να ασχοληθεί με την Καθολική Εκκλησία αντί να ανακατεύεται στα πόδια τους

Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο

Ποιος αντέχει στην ιδέα πως υπάρχουν συμπολίτες-μας που πάνε το πρωί να βγάλουν το ψωμί τους, και δέν γυρίζουν πίσω το βράδυ στα παιδιά τους – ενώ εμάς, με τα άσπρα κολλάρα, ούτε που μας περνάει κάν απ’ το μυαλό τέτοιο ενδεχόμενο

Σε ένα υπερσυγκεντρωτικό σύστημα, τα αντίβαρα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι όρος δημοκρατίας.

η Κίνα αποτελεί πλέον τον τρίτο πόλο στη διεθνή σκακιέρα τείνοντας με καλπασμό να διεκδικήσει τη δεύτερη μετά τις ΗΠΑ δύναμη. Ο τόμος αυτός συνιστά πολύτιμη ενημερωτική συμπύκνωση για έναν καλπάζοντα γίγαντα

Στη δημοσιονομική πολιτική χρειάζονται στοχευμένα και προσωρινά μέτρα στήριξης των ευάλωτων νοικοκυριών, αποφεύγοντας γενικευμένες παρεμβάσεις που επιβαρύνουν τα δημόσια οικονομικά

Συνολικά, η παγκόσμια οικονομία δεν καταρρέει – αλλά δεν μετασχηματίζεται αρκετά γρήγορα. Η πιο πιθανή τροχιά δεν είναι η κρίση, αλλά μια παρατεταμένη ισορροπία χαμηλότερης ποιότητας

Οι διεθνείς επενδυτές, η απειλή της πολιτικής αβεβαιότητας και το ιστορικό μάθημα του πρώτου Κυβερνήτη

Η ψηφιακή έξοδος δεν σημαίνει απλή αποχή από την τεχνολογία

O αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι ο Πάπας ανήκει γενικώς στη «ριζοσπαστική Αριστερά». Ομολογώ πως ούτε το ήξερα, ούτε το είχα υποψιαστεί. Παρ' όλο που ο πρόεδρος δεν διευκρίνισε σε ποια «ριζοσπαστική Αριστερά» ανήκει ο Πάπας

Η εκπαίδευση των πρώτων ελλήνων ιπταμένων με γαλλικά παιδαγωγικά πρότυπα

Η ελληνική κοινωνία απαιτεί εξηγήσεις για την άδικη απώλεια ανθρώπων στα Τέμπη, καθώς και για την αδικία που προκάλεσε το σκάνδαλο των αγροτικών επιδοτήσεων