Η EAPE και οι στόχοι των δραστηριοτήτων της όπως η προαγωγή της ακαδημαϊκής έρευνας, η υπεράσπιση της ακαδημαϊκής ελευθερίας...
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.
Ολοι λένε ότι έχουν μια λύση στην άκρη του μυαλού τους με την οποία θα αποτραπεί το χάος και θα διασφαλιστεί μια άλλη σταθερότητα. Φυσικά την κρατάνε κρυφή
Από πότε η αναφορά στην ελληνικότητα της αρχαίας Μακεδονίας θεωρείται αλυτρωτισμός;
Οταν ένας πρόεδρος κράτους αποφασίζει ποιοι παίκτες, παράγοντες και διαιτητές μπορούν να συμμετέχουν σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, τότε δεν είναι η πολιτική που εισβάλλει στον αθλητισμό. Είναι ο αθλητισμός που υποκλίνεται στην πολιτική ισχύ.
Οι πορείες του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και του κόμματος ΕΛ.Α.Σ απαγορεύεται να μετατραπούν σε πεδίο στείρας αντιπαράθεσης, η οποία θα άφηνε στο απυρόβλητο την καταστροφική δεξιά διακυβέρνηση.
Πρόκειται απλώς για ένα προσωποπαγές κόμμα και τίποτε περισσότερο...
Γιατί όπως στον μαραθώνιο έτσι και στις εκλογές η τακτική είναι αυτή που μετράει περισσότερο ακόμα και από την πολιτική. Την πολιτική μπορείς να τη θυμηθείς ξανά και τη Δευτέρα μετά την κάλπη.
Το παράδοξο με την τεχνητή νοημοσύνη είναι πως ενώ όλοι αναγνωρίζουν ότι αποτελεί τεράστια πρόκληση, ελάχιστα συζητάμε τον πυρήνα της
Το υπόβαθρο λοιπόν υπήρχε και ήταν ισχυρότερο απ' ό,τι φανταζόμασταν.
Μια κυβέρνηση ξέπνοη, χωρίς δυναμικό πάγκο, με τους βουλευτές να ομολογούν ότι «δεν πάει άλλο» και τους μισούς υπουργούς να εισηγούνται εκλογές το φθινόπωρο για να προλάβουν τα χειρότερα, πώς θα ολοκληρώσει τρίτη θητεία;
Ενας όχι μόνο αυτοαναφορικός αλλά και τοξικός πολιτικός διάλογος είναι η ασφαλέστερη μέθοδος για να καθίσουν οι πολλοί του καναπέ στο σπίτι τους.
Η φθορά της κυβέρνησης, ο κατακερματισμός της αντιπολίτευσης και η μάχη για τον καθορισμό του διλήμματος που θα κρίνει την επόμενη κάλπη
Γιατί η κυβερνητική συνεργασία με τη ΝΔ αποτελεί την «κυρίαρχη επιλογή» για το κόμμα του Νίκου Ανδρουλάκη και πώς το κυβερνητικό έργο επηρεάζει τις εξελίξεις.
Να μεταμφιέσεις μια προτροπή σε πολιτικό ζητούμενο. Και να προσποιείσαι ότι τα υπόλοιπα θα τα λύσουν ως διά μαγείας οι αυτοματισμοί ενός δικομματικού συστήματος που δεν υπάρχει πια. Σε αυτό ακριβώς συνίσταται η διαρκής απάτη
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο
H Ευρώπη διαθέτει ισχυρούς στρατούς, αλλά εξακολουθεί να βασίζεται στην Ουάσιγκτον για πολλές από τις κρίσιμες λειτουργίες που καθιστούν δυνατή τη διεξαγωγή ενός πολέμου υψηλής έντασης.
Η πλατεία έγινε τόπος συνάντησης, διαφωνίας, ελπίδας, θυμού.Ίσως γι' αυτό οι πλατείες είχαν τόσο μεγάλη ψυχολογική σημασία. Δεν ήταν απλώς χώροι διαμαρτυρίας. Μια κοινή αφήγηση για την οδύνη εξημέρωνε την οδύνη της προσωπικής αποτυχίας. Η πλατεία ήταν ο τόπος όπου η ατομική απόγνωση μετατρεπόταν σε συλλογική αφήγηση.
Η σκληρή κριτική για την κατάχρηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών, το ευρωπαϊκό παράδειγμα του Σαρκοζί και η ανάγκη να σπάσει το καθεστώς της «μόνιμης ασυλίας».
Εβλεπα προχθές τη συζήτηση στη Βουλή για τη συνταγματική αναθεώρηση και με έπιασε η ψυχή μου. Σαν να παρακολουθούσα διαδικασία σε φοιτητικό αμφιθέατρο.