Το ιδιωτικό χρέος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με όρους λογιστικής τακτοποίησης. Αφορά την κατοικία, την εργασία, την παραγωγή και την αξιοπρέπεια των πολιτών.
«Η συνεχιζόμενη αύξηση του ιδιωτικού χρέους λόγω της οικονομικής δυσπραγίας των περισσότερων νοικοκυριών αποτελεί μια βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια της οικονομίας»
Το ανησυχητικό φαινόμενο των «εργαζόμενων φτωχών»
«Περισσότερη διαφάνεια στην αγορά σημαίνει περισσότερη δύναμη στον καταναλωτή και περισσότερη πίεση στον ανταγωνισμό προς όφελος του καταναλωτή.»
Στο Μαξίμου με ψυχραιμία και πειθαρχία παίρνουν τα στοιχεία των ειδικών και τα μετατρέπουν σε γραμμή
Ο Ανδρέας Παπανδρέου έπαιζε με λέξεις και ενίοτε με πεποιθήσεις, για να είναι πρωταγωνιστής και νικητής, όχι για να βρίσκει ευκαιρίες να μπει ξανά από κάποια πλαϊνή ή πίσω πόρτα στη Βουλή.
Να αρχίσει να μετράει κανείς εδώ τα μέλη της πολιτικής και επιχειρηματικής τάξης που προέρχονται από το «Κάβιο» ή τα «σχολεία της ελίτ», μόνο για να περιγράψει το χάλι της χώρας;
Η σημαντικότερη συμβολή του Μνημονίου δεν είναι ότι επιλύει τις νομικές διαφορές που ανέκυψαν από τη σύγκρουση, αλλά ότι τις επανεντάσσει σε ένα θεσμικό και κανονιστικό πλαίσιο βασισμένο στο διεθνές δίκαιο
Προσπάθησε να επιλέξεις τη σχολή που ταιριάζει περισσότερο σε εσένα. Η καλύτερη επιλογή δεν είναι πάντοτε η πιο γνωστή, ή η πιο δημοφιλής σχολή, αλλά εκείνη που μπορεί να σου δώσει γνώσεις, προοπτικές και προσωπική ικανοποίηση για πολλά χρόνια
Σιγά σιγά, κυρίως την περίοδο της γαλλικής Παλινόρθωσης (1815-1830), η Δεξιά και η Αριστερά αρχίζουν και αποκτούν πολιτικά και ιδεολογικά χαρακτηριστικά
Οι ανιστόρητες συγκρίσεις με τον πρώην πρωθυπουργό κ. Τσίπρα
Ο Ανδρέα Παπανδρέου αντιλαμβανόταν ότι οι εποχές αλλάζουν.
Επί του παρόντος ουδεμία πρόβλεψη είναι ασφαλής. Το μεγάλο στοίχημα είναι τι αποφάσεις έχουν πάρει οι ΗΠΑ, αποφάσεις που θα ανακοινώσουν στις 7 και 9 Ιουλίου στην Άγκυρα και ενδεχομένως να επαναοριοθετήσουν τον αμυντικό χάρτη της Ευρώπης για δεκαετίες.
Υπάρχουν στιγμές που η πολιτική αγγίζει τα όρια της τραγωδίας. Και υπάρχουν στιγμές που καταλήγει σε καθαρή κωμωδία.
Σήμερα -30 χρόνια μετά- μετέχουμε στην προσπάθεια του ΠαΣοΚ να φέρει και πάλι την Πολιτική Αλλαγή στην χώρα.
Στη σημερινή λογοτεχνία κυριαρχούν δύο μεγάλες τάσεις. Η αυτομυθοπλασία, όπου ο συγγραφέας στέκεται μπροστά στον καθρέφτη και προσπαθεί να καταλάβει ποιος είναι, και η δυστοπία, όπου κοιτάζει το μέλλον και προσπαθεί να καταλάβει με τι θα τρακάρουμε.
Η έξοδος από το αλγοριθμικό «δεσμωτήριο» προϋποθέτει αντικειμενική ενημέρωση, ενίσχυση της αυτοκυριαρχίας του ατόμου και καλλιέργεια γνήσιων ενδιαφερόντων
Η τέχνη μπορεί να μην καταφέρει να μεταδώσει το νόημά της ή μπορεί να απογυμνωθεί από αυτό, αλλά το σώμα της είναι προσβάσιμο σαν ανοιχτός μπουφές για ονειροπαρμένους
Πολύ φοβούμαι πως οι υποσχέσεις της κ. Καρυστιανού δεν θα γίνουν εύκολα πραγματικότητα. No problem. Νομίζω πως θα το αντέξουμε.
Το πραγματικό διακύβευμα είναι αν η Ελλάδα διαθέτει ένα σχέδιο για τη διαχείριση μιας περιφερειακής πραγματικότητας στην οποία οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις αναβαθμίζονται και η Τουρκία παραμένει ένας κρίσιμος παράγοντας για τη δυτική στρατηγική.