Γνώμες

Μέσα σε ένα περιβάλλον ασύμμετρων και υβριδικών απειλών, όπως εκείνο που ανέδειξε η υπόθεση της Λευκάδας, η Συνορεύουσα Ζώνη δεν συνιστά πανάκεια.

Πρέπει να εξοπλίσουμε παιδιά και εφήβους με τα εργαλεία που χρειάζονται για να παραμείνουν ανθεκτικοί σε έναν κόσμο που τους προκαλεί εντεινόμενη ανασφάλεια

Αυξάνουμε διαρκώς τη διδακτέα ύλη, εισάγουμε όλο και περισσότερες αξιολογήσεις, εξετάσεις και ανταγωνισμό

Μέχρι την επόμενη συνάντηση Τραμπ - Σι θα κριθούν πολλά. Θα φανεί αν οι δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν αποτελούν πραγματική στρατηγική βούληση ή απλώς μια προσωρινή ανακωχή τακτικού χαρακτήρα.

Θα αντέξει η ΝΔ την πίεση των γεγονότων; Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι τα καταφέρνει πώς θα βγάλει ένα ολόκληρο δύσκολο χειμώνα; Ας ετοιμαζόμαστε για κάλπες πολύ νωρίτερα, πιθανότατα μέσα στο 2026. Η προσδοκία ότι το κακό κλίμα μπορεί να αλλάξει, είναι μια αυταπάτη. 

Ο συνταγματικός λαϊκισμός και η συγκυριακή προσέγγιση θα αδικήσουν και την προσπάθεια και τη δημοκρατία.

Είναι εύκολος αντίπαλος ο κ. Τσίπρας λοιπόν; Το ερώτημα δεν πρόκειται να βρει την απάντησή του προτού ανοίξουν οι κάλπες των εκλογών, όποτε και αν αυτές στηθούν.

Εγραψαν «σας αγαπάμε πολύ». Ισως αυτή να είναι και η πιο συγκλονιστική λεπτομέρεια. Δεν έφυγαν προδομένες ή απογοητευμένες από τους δικούς τους ανθρώπους. Δεν έφυγαν χωρίς να νοιάζονται. Αγαπούσαν. Απλώς δεν έβρισκαν κάποιον λόγο να μείνουν

Ο νέος διπολισμός που διαμορφώνει τα «στρατόπεδα» παγκοσμίως έχει στη μία πλευρά του τον τραμπισμό και στην άλλη τον αυταρχισμό. Ο ενδιάμεσος χώρος συμπιέζεται και αλληλοεξοντώνεται, απορώντας γιατί το εκλογικό σώμα δεν συγκινείται από τους κινδύνους της αστάθειας και της ακυβερνησίας.

Πότε θα γίνουν οι εκλογές, ποιος θα είναι ο επόμενος. Μια χαρά ύλη για δημόσιες αναλύσεις και συζήτηση για ιδιωτικό κουτσομπολιό, αλλά με τις αναλύσεις και το κουτσομπολιό δεν χτίζεται η επόμενη μέρα.

Πλεονεκτήματα και αδυναμίες των βασικών «παικτών» στην αντιπολίτευση

Επειδή τα διλήμματα είναι στα γονίδια της παράταξης (και της παράστασης) από τότε με το «Καραμανλής ή τανκς», ας αφήσουμε τον Μητσοτάκη ανά τετραετία, δημοκρατικά να τα εξαγγέλλει -αφήνοντας τον Δένδια στο δίλημμα που έθεσε ο Άδωνις στον εαυτό του, πριν την εμφύτευση

Οσοι περιμένουν τις δημοσκοπήσεις για να μετρήσουν τα κόμματα του Τσίπρα, της Καρυστιανού ή του Σαμαρά κινδυνεύουν να απογοητευτούν ή έστω να διαψευστούν.

Ένα καινούργιο πρόσωπο στο χώρο της πολιτικής

Το κοινό που κατευθύνεται στα σινεμά, πηγαίνει γιατί ξέρει πως θα δει τον ήρωα που θα ήθελε να έχει: όχι έναν πραγματικό άνθρωπο (με τις μεγάλες του αρετές και τα ελαττώματά του), αλλά το είδωλό του.

«Σε τρία λεπτά όλα θα έχουν διευθετηθεί», σκέφτηκε, αλλά η αυτοματοποιημένη φωνή συνέχισε.

ΗΠΑ και Κίνα είχαν μια Σύνοδο Κορυφής. Μόνο αυτό είναι είδηση. Αλλά τι κρύβεται πίσω από τις αβρότητες και τα χαμόγελα, τι κρύβεται πίσω από αυτά που ειπώθηκαν και - πιο σημαντικό - δεν ειπώθηκαν;

Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι διοικητικό. Δεν αφορά μόνο το «σε ποιο υπουργείο θα υπάγονται» οι θεσμοί. Αφορά κυρίως το περιεχόμενο των πολιτικών: τη στρατηγική, τη χρηματοδότηση και τους κανόνες συνεργασίας.

Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο

Βασικό πρόβλημα του Μητσοτάκη δεν είναι οι αντίπαλοι ή ο αντίπαλος. Είναι να εξηγήσει στον κόσμο γιατί επιδιώκει μια τρίτη θητεία.