Σωτήρης Ριζάς, Τζούντιθ Μπρετ, Αντώνης Κλάψης, Κωνσταντίνος Τσουκαλάς
Το ερώτημα του τίτλου είναι εν μέρει ρητορικό. Τα γεγονότα δεν αλλάζουν. Oμως, η ιστορία δεν είναι γεγονοτολογία. Σημαντικό μέρος της δουλειάς του ιστορικού είναι η ερμηνεία, η τεκμηριωμένη ερμηνεία. Αυτή αλλάζει. Aνάλογα με τα νέα στοιχεία που προκύπτουν και τα ερωτήματα που θέτει κάθε εποχή. Γιατί στην ιστοριογραφία αναπλάθουμε το παρελθόν ή, σωστότερα, ένα […]
Γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1975 και ζει στην Αθήνα. Η πιο πρόσφατη ποιητική συλλογή της με τίτλο «Αστικό ελάφι» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μελάνι
Είτε κολυμπώντας στο παραλιακό μέτωπο είτε ατενίζοντας την πόλη μέσα από τα αυτόνομα αυτοκίνητα είτε περπατώντας στην κοίτη του νέου Ιλισού, οι κάτοικοι της Αθήνας του 2050 ατενίζουν πλέον το μέλλον με αισιοδοξία.
Ποια θα μπορούσε να είναι η εικόνα της Αθήνας ένα τέταρτο του αιώνα μετά;
Δεν είναι εύκολο, ούτε μπορεί να υλοποιηθεί χωρίς σύγκρουση και κόστος. Είναι όμως αναγκαίο.
Το βαφτιστήρι μου ζει στη Σουηδία. Με τις δυο της μαμάδες. Και οι δυο Ελληνίδες. Είναι ένα παιδάκι χαρούμενο, πλήρως ενταγμένο στην τοπική του κοινωνία, πλήρως απαλλαγμένο από οποιαδήποτε ανησυχία για το «τι θα πουν τα παιδιά (και κυρίως οι γονείς τους) στο σχολείο». Πολλές φορές συζητούμε με τις μαμάδες της αν πρέπει να γυρίσουν […]
Μεναχέμ Πρέσλερ(16 Δεκεμβρίου 1923 – 6 Μαΐου 2023) Από το Μαγδεμβούργο στην Τεργέστη, από την Τεργέστη στη Χάιφα, από τη Χάιφα στο Σαν Φρανσίσκο, η ζωή του Μέναχεμ Πρέσλερ ήταν μια διαρκής μετάβαση από προορισμό σε προορισμό. Εφυγε με την οικογένειά του από τη ναζιστική Γερμανία το 1939, αφού επέζησαν κρυμμένοι από την καταστροφή της […]
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1983 και σπούδασε Κοινωνική Θεολογία στην Αθήνα. Το πιο πρόσφατο βιβλίο του με τίτλο «Κάποιοι άλλοι» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη
Αλέν Τουρέν(3 Αυγούστου 1925 – 9 Ιουνίου 2023) Είναι κοινός τόπος σήμερα να αναφερόμαστε στην κοινωνία μας ως «μεταβιομηχανική» – όταν, φυσικά, δεν την περιγράφουμε απλώς ως «ψηφιακή» εννοώντας το ίδιο πράγμα. Ο Αλέν Τουρέν (την ίδια εποχή περίπου με τους Ντάνιελ Μπελ και Ντέιβιντ Ρίσμαν) υπήρξε από τους πρώτους κοινωνιολόγους που διέγνωσαν τα όρια της […]
Φρανσουάζ Ζιλό(26 Νοεμβρίου 1921 – 6 Ιουνίου 2023) Ο πατέρας της την ανάγκαζε να γράφει με το δεξί, αν και εκείνη ήταν αριστερόχειρας. Παρά την κλίση της στις καλές τέχνες, την υποχρέωσε να σπουδάσει νομικά. Κρυφά, με τη συνδρομή της μητέρας της, εκείνη έγινε μαθήτρια του σουρεαλιστή ζωγράφου Εντρε Ρόζντα. Το 1943, όντας εβραϊκής καταγωγής, […]
Τρίτη και δεκατρείς Δεν συνιστούσαν «ασύμμετρη απειλή», δεν τους έστειλαν οι εξ Ανατολών «προαιώνιοι εχθροί» τους 600 μετανάστες και πρόσφυγες που κατάπιε το ήμερο Ιόνιο· από το Τομπρούκ του «συμμάχου» μας, στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ ξεκίνησε το φέρετρο. Δεν ήθελαν καν να έρθουν εδώ, κανείς από όσους διαβαίνουν τα σύνορά μας ή περνούν δεν θέλει να […]
Η αφετηρία της σύγχρονης ιστορίας της Αθήνας όπως τη σηματοδοτεί ο ορισμός της ως πρωτεύουσας του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους το 1834 συμπίπτει με τη στιγμή του νεοκλασικισμού και του ρομαντισμού. Το συμβολικό φορτίο της επιλογής θα εκφραστεί φιλόδοξα τόσο με τη μνημειακή (η «τριλογία» Ακαδημίας, Πανεπιστημίου, Βιβλιοθήκης) όσο και με τη θεσμική πλαισίωσή της (από […]
Η συζήτηση για την Αθήνα προκαλεί συνήθως δυσφορία, γιατί η ανάλυση αυτής της πόλης δεν μπορεί να ακολουθήσει μια πάγια μεθοδολογία αντίστοιχη αυτής των ευρωπαϊκών πόλεων. Η εξέλιξη των οποίων βασίζεται σε παλαιότερα και νεότερα προγράμματα δημόσιου πολεοδομικού σχεδιασμού, τα οποία έχουν συνήθως εφαρμοστεί σύμφωνα με τους ισχύοντες νόμους και για πολίτες που συνήθως αντιλαμβάνονται […]
Οπως μας έχει δείξει η σύγχρονη ιστορική επιστήμη, η παιδική ηλικία δεν υπήρξε πάντα ίδια. Με εξαίρεση ίσως τη βρεφική ζωή και την πρώτη παιδική ηλικία, όπου η μητρική κατά κύριο λόγο φροντίδα, παρότι και αυτή υπόκειται στον κανόνα των ιστορικών διαφοροποιήσεων, δείχνει να αναπαράγεται αμείωτη μέσα στους αιώνες, οι αναπτυξιακές και κοινωνικές φάσεις του […]
Η χαρισματική ηγεσία αποκτά ιδιαίτερη σημασία στις συνθήκες της μεταμοντέρνας πολιτικής της εποχής μας.
Πέρα από την απλή μαρτυρία των αριθμητικών δεδομένων, η κυριαρχία σε ένα κομματικό σύστημα εξαρτάται από μια σειρά προϋποθέσεων.
Η έννοια της ηγεμονίας εστιάζει στην ικανότητα της αστικής τάξης να επεκτείνει την ιδεολογία της και στις υπόλοιπες (ανταγωνιστικές) κοινωνικές τάξεις και έτσι να αναδεικνύεται ως ηγεμονική.
Με χαρά διαβάσαμε πρόσφατα στα διαδικτυακά νέα του Δήμου Αθηναίων την είδηση για την «προκήρυξη επτά αρχιτεκτονικών διαγωνισμών για τις πλατείες Κολωνακίου, Εξαρχείων και Κυψέλης και τους νέους σταθμούς του μετρό, “Ακαδημίας”, “Ευαγγελισμού”, “Αλεξάνδρας” και “Δικαστήρια”». Ωστόσο η διατύπωση μάλλον πάσχει: δεν πρόκειται για «νέους σταθμούς» αλλά για την ανάπλαση/σχεδιασμό επτά υπέργειων περιοχών που αντιστοιχούν […]
Η μεγάλη ιστορική αδικία σε βάρος των γυναικών, με την παραδοσιακή ένταξή τους στον ιδιωτικό χώρο, με σκοπό την εξυπηρέτηση των αναπαραγωγικών και σεξουαλικών αναγκών της κοινωνίας και των ανδρών αντίστοιχα, έχει συζητηθεί εκτενέστατα. Η άδικη αυτή ανισότητα επιμένει, ακόμη και σήμερα, λιγότερο στην Ευρώπη, πιο δραματικά σε άλλες, ιδίως μουσουλμανικές, χώρες. Ωστόσο, και στην […]