Με την τελευταία ταινία του που έκανε πρεμιέρα πριν από λίγο καιρό στο φεστιβάλ των Καννών, ο Πέδρο Αλμοδόβαρ βρίσκεται στην κορυφή του ενδιαφέροντος σε ότι αφορά τις νέες ταινίες της εβδομάδας που και πάλι είναι αρκετές
Βαθμολογία
5: εξαιρετική
4: πολύ καλή
3: καλή
2: ενδιαφέρουσα
1: μέτρια
0: απαράδεκτη
«Πικρές γιορτές» (Amarga navidad)
- Παραγωγή: Ισπανία, 2026
- Σκηνοθεσία: Πέδρο Αλμοδόβαρ
- Ηθοποιοί: Λεονάρντο Σμπαράλια, Μπάρμπαρα Λένι κ.α.
Ο προβληματισμός γύρω από την παράξενη σχέση που «συνδέει» την ζωή και την Τέχνη αλλά και το πως η ζωή αντιγράφει την Τέχνη ή το αντίθετο, δεν είναι πρωτόγνωρος σε ταινία του Πέδρο Αλμοδόβαρ, όπως δεν είναι για αρκετούς σκηνοθέτες που την έχουν «μελετήσει» σε δικά τους έργα – από τον Φεντερίκο Φελίνι (Οκτώμιση) ως τον Γούντι Αλεν (Ζωντανές αναμνήσεις) και προσφάτως τον Αλεχάντρο Γκονζάλεθ Ινιαρίτου (Μπάρντο, το ψευδές χρονικό ενός σωρού αλήθειες).
Πράγματι, στις «Πικρές γιορτές» ο Αλμοδόβαρ πλάθει δύο κόσμους, τον πραγματικό, όπου ένας σεναριογράφος -–σκηνοθέτης σε κρίση (Λεονάρντο Σμπαράλια) προσπαθεί να ολοκληρώσει ένα σενάριο που θα σημάνει την μεγάλη επιστροφή του στα πράγματα και τον ψεύτικο, την ιστορία που ο εν λόγω καλλιτέχνης φαντάζεται, η οποία έχει δραματουργικό χρόνο το 2004 και στην οποία ο Αλμοδόβαρ επίσης δίνει σάρκα και οστά (ο σκηνοθέτης του Σμπαράλια είναι προφανώς alter ego του Αλμοδόβαρ).
Αρα μιλάμε για δύο ταινίες στην μορφή της μίας, δύο ταινίες όμως δεμένες τόσο δεξιοτεχνικά μεταξύ τους που περιέργως νομίζεις ότι παρακολουθείς την ίδια ιστορία. Το ενδιαφέρον εδώ βρίσκεται στο ότι ο κεντρικός ήρωας «δανείζεται» ιδέες προσώπων που τον περιστοιχίζουν για να τις μεταπλάσει με τον δικό του τρόπο στο έργο του. Αναπόφευκτα, αυτό θα βάλει τις «Πικρές γιορτές» μέσα σε ένα πλαίσιο ηθικής – τι επιτρέπεται και τι όχι στην Τέχνη;
Ο Αλμοδόβαρ ευχαριστιέται αυτή την συνθήκη «παίζοντας» με τον δικό του, μοναδικό τρόπο σε δυο ταμπλό. Στη μια πλευρά λοιπόν, το υπαρξιακό δράμα, ο συγγραφέας με τις αγωνίες αλλά και τις πονηριές του ενώ προσπαθεί να γράψει το σενάριο και να τα βρει με τον εαυτό του. Στην άλλη ξεδιπλώνεται η «ψεύτικη» ιστορία, της φαντασίας, οπότε έχουμε ένα κλασικό «αλμοδοβαρικό» μελόδραμα γυναικών, όπου μια κινηματογραφίστρια (Μπάρμπαρα Λένι) αποφασίζει να αποτραβηχτεί από την δουλειά και τα οικεία της πρόσωπα προκειμένου να φροντίσει μια άρρωστη φίλη της.
Αλλά αν κάτι δίνει στις «Πικρές γιορτές» χρώμα ξεχωριστό είναι η απολύτως προσγειωμένη σκηνοθεσία. Διακριτή στην ταινία μια σκηνοθετική αυστηρότητα κάπως ασυνήθιστη για έργο του Αλμοδόβαρ, όχι όμως πρωτόγνωρη – αρκεί μα θυμηθείς στιγμές του όπως το «Μυστικό μου λουλούδι», το «Μίλα της» ή και το προπέρσινο «Διπλανό δωμάτιο». Ενδεχομένως να ξενίζει που από τις «Πικρές αλήθειες» απουσιάζουν οι εντάσεις όπως και το χιούμορ – εδώ, σαφώς περιορισμένο. Παραμένει όμως ταινία ενός πολύ σημαντικού δημιουργού ο οποίος δεν έχει πάψει να ωριμάζει, αργά -αργά και ήσυχα, κάτι που διακρίνεται στο ίδιο του το πραγματικά μοναδικό έργο. Είδα δύο φορές την ταινία και σε αρκετά κοντινό διάστημα. Την δεύτερη την απόλαυσα περισσότερο.
- Βαθμολογία: 3
- Πού προβάλεται; ΑΘΗΝΑ: ΔΕΞΑΜΕΝΗ – CINE ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ – ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ – CINE PARIS – ΑΘΗΝΑΙΟΝ – ΑΝΕΣΙΣ – ΔΑΝΑΟΣ – CINE ΨΥΧΙΚΟ – ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ – ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ – ΣΙΝΕ ΠΑΛΛΗΝΗ – ΔΙΑΝΑ – ΚΗΦΙΣΙΑ – VILLAGE THE MALL – ΧΛΟΗ – ΑΕΛΛΩ – ΛΙΛΑ – ΤΡΙΑΝΟΝ – ΛΑΟΥΡΑ – ΣΙΝΕ ΚΗΠΟΣ – ΦΛΕΡΥ – ΒΑΡΚΙΖΑ – CINE ΒΟΤΣΑΛΑΚΙΑ – VILLAGE ΤΥΜΒΟΣ κ.α. ΘΕΣ/ΚΗ: ΝΑΤΑΛΙ – VILLAGE COSMOS – ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ κ.α.
***
«Μικρές ανάσες»
- Παραγωγή: διεθνής συμπαραγωγή με βάση την Ελλάδα, 2025
- Σκηνοθεσία: Αμέρισσα Μπάστα
- Ηθοποιοί: Ελίνα Τσιορμπατζή , Λούλι Μπίτρι, Αντώνης Τσιοτσιόπουλος κ.α.
Όπως πολύ σύντομα γίνεται αντιληπτό από τον ξένο τίτλο της, «Life in a beat» (με τον οποίο πρωτοπαίχτηκε στο περσινό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης), η ζωή είναι ένας ασταμάτητος ρυθμός και επιφυλάσσει άσχημες εκπλήξεις για την εικοσάχρονη Λένα (Ελίνα Τσιορμπατζή), το κεντρικό πρόσωπο αυτής της ιστορίας.
Η Λένα βάλλεται από παντού (οικογένεια, δουλειά, σχέση) αλλά όπως πολλά κορίτσια στην ηλικία της, τι άλλο μπορεί να κάνει από τον επιμένει να παλεύει; Χάος στο σπίτι όπου η Αλβανίδα θετή μητέρα (Λούλι Μπίτρι) εργάζεται κατ’ οίκον κομμώτρια και ο Ελληνας πατέρας (Αντώνης Τσιοτσιόπουλος) αραχτός όλη μέρα στον καναπέ ζεί από το επίδομα ανεργίας και απαιτεί από την κόρης του μερίδιο. Δύσκολα και στην δουλειά στο σουπερμάρκετ, την οποία η Λένα χάνει λόγω περικοπών και ας μην μπούμε καλύτερα στην σχέση της με έναν ωραιοπαθή θρασύδειλο (Δημήτρης Κίτσος) που την αφήνει και έγκυο.
Εν ολίγοις χειρότερα δεν γίνεται σε αυτή την ωμά ρεαλιστική και πολύ δυσάρεστη ταινία «ελληνικής μιζέριας» που προσπαθεί να αφουγκραστεί την πιο άσχημη πλευρά της εργατικής τάξης στην σύγχρονη αθηναϊκή κοινωνία και λέει ότι τώρα πια, ο σώζων εαυτόν σωθήτω είναι το μόνο σύνθημα που έχει σημασία. Και αυτό κάνει η Λένα που περισσότερο επιβιώνει παρά ζει. Είναι μαχήτρια και η Αμέρισσα Μπάστα, στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της την υπερασπίζεται χρησιμοποιώντας την εγκυμοσύνη ως δραματουργικό βαρόμετρο της ιστορίας (θα κρατήσει ή όχι το παιδί είναι ως το τέλος το βασικό ερώτημα). Επίσης η σκηνοθέτις δίνει χώρο στους ηθοποιούς να δουλέψουν με όρεξη τους ρόλους τους – και πράγματι τόσο η Τσιορμπατζή όσο και ο Τσιοτσιόπουλος είναι θαυμάσιοι (οι καλύτερες σκηνές της ταινίας είναι οι αναμεταξύ τους κόντρες).
- Βαθμολογία: 2 ½
- Πού προβάλεται; ΑΘΗΝΑ: ΒΟΞ – ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ – ΔΑΝΑΟΣ – ΕΛΛΗΝΙΣ – ΑΜΙΚΟ – VILLAGE MALL – ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ – ΦΛΕΡΥ κ.α. ΘΕΣ/ΚΗ: ΑΠΟΛΛΩΝ – ΕΛΛΗΝΙΣ
***
«Η ετυμηγορία» (Re creation)
- Παραγωγή: Ιρλανδία/ Λουξεμβούργο, 2025
- Σκηνοθεσία:Τζιμ Σέρινταν, Ντέιβιντ Μέριμαν
- Ηθοποιοί: Βίκι Κριπς, Τζιμ Σέρινταν κ.α.
Ένα κλασικό δικαστικό δράμα το οποίο όμως ταυτόχρονα μετατρέπεται σε detective story και που κυρίως επιδιώκει να λειτουργήσει σε ένα πιο φιλοσοφικό πλαίσιο εξετάζοντας το βαθύτερο νόημα εννοιών όπως η δικαιοσύνη και η αλήθεια, η «Ετυμηγορία» επιστρέφει με μυθοπλαστικό τρόπο στην υπόθεση φόνου της σκηνοθέτριας Σοφί Τοσκάν Ντε Πλαντέρ για την οποία κατηγορήθηκε ο δημοσιογράφος Ιαν Μπέιλι (τον υποδύεται ο Ιρλανδός ηθοποιός Κόλεμ Μίνι).
Το αν είναι ή όχι ένοχος θα γίνει η αφορμή για την δημιουργία μιας ακαδημαϊκά φτιαγμένης ταινίας που χωροταξικά είναι περιορισμένη στο δωμάτιο όπου δώδεκα ένορκοι καλούνται να πάρουν μια απόφαση. Ολα τα στοιχεία δείχνουν εναντίον του Μπέιλι αλλά μια ένορκος, η ν. 8 (Βίκι Κριπς) έχει αντίθετη γνώμη. Περισσότερο από ένστικτο αλλά και επειδή κάτι μέσα της την «τρώει».
Οπότε η ταινία δεν κρύβει την βαθιά επιρροή της από το αριστούργημα του Σίντνεϊ Λουμέτ «Οι δώδεκα ένορκοι» (1958), όπου μια άλλη υπόθεση φόνου προκάλεσε αναταραχή στο δωμάτιο των ενόρκων με τον Χένρι Φόντα στην θέση της Κριπς (και μάλιστα επίσης ένορκο με το ν. 8). Μαζί με τον Ντέιβιντ Μέριμαν, συν σεναριογράφο και συν σκηνοθέτη, ο Σέρινταν (που υποδύεται ο ίδιος τον ένορκο που συντονίζει την διαδικασία), έμπειρος σκηνοθέτης εξαιρετικών ταινιών όπως οι «Εις το όνομα του πατρός και «Το αριστερό μου πόδι», δημιουργεί χυμώδεις ήρωες με διαφορετικούς χαρακτήρες που πλάθουν έναν μικρόκοσμο άξιο παρατήρησης, κυρίως σε ότι αφορά την συμπεριφορά του καθενός.
Ισως το πιο ενδιαφέρον σημείο της ταινίας του Σέρινταν είναι ότι τελικά, ελάχιστα έχουν αλλάξει από την εποχή των «Δώδεκα ενόρκων» αφού η ανθρώπινη φύση παραμένει η ίδια: η ίδια η έννοια της αμφιβολίας που υπερασπίζεται η ένορκος 8, τίθεται υπό αμφισβήτηση από εκείνους που προτιμούν την επιλογή του «εύκολου», βολικού στόχου, ο οποίος στους καιρούς μας είναι (συνήθως) κατασκεύασμα των media. Ενδεχομένως η υπόθεση της «Ετυμηγορίας» να είναι λίγο πιο περίπλοκη απ’όσο τελικά χρειαζόταν με τον θεατή να χάνεται μέσα σε διάφορες λεπτομέρειες που παρά την σημασία τους μπερδεύουν την παρακολούθηση. Ομως όλο το κλίμα της έχει ουσία και δυναμική σε αυτό που τελικά η ταινία πρεσβεύει.
- Βαθμολογία: 2 ½
- Πού προβάλεται; ΑΘΗΝΑ: ΨΥΧΙΚΟ – ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ – ΚΗΦΙΣΙΑ – VILLAGE THE MALL – ΛΙΛΑ – ΑΜΥΝΤΑΣ – ΝΑΝΑ – ΟΛΑ ΤΑ OPTIONS – ΦΙΛΙΠ – ΜARIEL κ.α. ΘΕΣ/ΚΗ: ΑΛΕΞ – OPTIONS ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ κ.α.
***
«Κυρίαρχοι του σύμπαντος» (Masters of the Universe)
- Παραγωγή: ΗΠΑ, 2026
- Σκηνοθεσία: Τράβις Νάιτ
- Ηθοποιοί: Νίκολας Γκάλιτζιν, Ιντρις Ελμπα κ.α.
Παίρνεις αυτό ακριβώς που περιμένεις και αυτό που περίπου φαντάζεσαι από την παιδική περιπέτεια φαντασίας που υποτίθεται ότι επαναφέρει στην κινηματογραφική οθόνη την ιστορία με πρωταγωνιστή τον Ντολφ Λούντγκρεν που είδαμε προ πολλών δεκαετιών (όπως και των σειρών που την ακολούθησαν) αλλά στην ουσία βλέπεις μια απ’ τα ίδια, απλώς με πιο εξελιγμένη τεχνολογία. Τι άλλο θα μπορούσε να γίνει αλήθεια;
Ένα σπαθί που προσφέρει στον κάτοχό του υπερφυσικές ικανότητες βρίσκεται στο επίκεντρο της ιστορίας κατά την διάρκεια της οποίας καλοί ηθοποιοί όπως ο Ιντρις Ελμπα και ο Τζάρεντ Λέτο κάνουν περίπατο φορώντας γελοίες πανοπλίες, ουρλιάζοντας και παλεύοντας μεταξύ τους.
Τα όμορφα χρώματα του φυσικού τοπίου που κάποια στιγμή παίρνει την θέση του αστικού γίνονται φόντο για μονομαχίες τερατομορφων πλασματων και ανθρώπων με κουκλίστικα πρόσωπα και το μεγαλύτερο βάρος πέφτει στον πρωταγωνιστή Νίκολας Γκάλιτζιν που θυμίζει τον Μπραντ Πιτ στα νιάτα του με μια ιδέα από τον «ξύλινο» Σαμ Τζόουνς, πρωταγωνιστή στην eighties πανομοιότυπη περιπέτεια φαντασίας. «Flash Gordon».
Στον ρόλο του γαλαξιακού πρίγκιπα Ανταμ, εκπροσώπου των «καλών» του πλανήτη Ετέρνια από τον οποίο εξορίστηκε για καταλήξει στην Γη απ’ όπου το ταξίδι της επιστροφής του αρχίζει, ο Γκάλιτζιν μας άφησε πέρα για πέρα αδιάφορους σε αυτό το b movie που απευθύνεται σε παιδιά κάτω των 12 ετών τα οποία ενδεχομένως θα περάσουν καλά παρακολουθώντας κάτι που εδώ που τα λεμε έχουμε δει σε πολύ καλύτερη μορφή, σε πολλές άλλες ταινίες…
- Βαθμολογία: 1 ½
- Πού προβάλεται; ΑΘΗΝΑ: VILLAGE THE MALL – VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ – ΝΑΝΑ – ΟΛΑ ΤΑ OPTIONS – ΣΙΣΣΥ κ.α. ΘΕΣ/ΚΗ: VILLAGE COSMOS – ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ κ.α.
***
Τρεις ταινίες μικρού μήκους στο «πακέτο» της μιας μεγάλου – Ελλάδα 3 0
Εχει ενδιαφέρον να δει κανείς τα αποτελέσματα του πειράματος της κινηματογραφικής εταιρείας Tanweer στην «Ελλάδα 3 0» (Ελλάδα, 2026) που είναι μια συρραφή τριών μικρού μήκους ταινιών στο πακέτο της μίας μεγάλου μήκους, με κανονική είσοδο στα σινεμά.
Οι τρεις αυτές ταινίες είναι οι «Χους ει και εις χουν απελεύσει» του Δημήτρη Παπαθανάση, «100 χρονια μπροστά» του Μιχάλη Γιγιντή και «Planet balcony» της Ιωάννας Κρυωνά.
Σεναριακά δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους, αλλά κοινό χαρακτηριστικό και των τριών είναι ότι μιλούν για μια Ελλάδα σε κρίση, κάτι βεβαίως που συμβαίνει με το 90 % των ανεξάρτητων ελληνικών ταινιών, μικρού ή μεγάλου μήκους. Όλες πάντως οι ιστορίες παρουσιάζουν ενδιαφέρον, όλες ξεκινούν με πολύ καλές προθέσεις αν και στην περίπτωση των δύο, σου μένει η αίσθηση του ανεκπλήρωτου.
Η πιο ολοκληρωμένη είναι σίγουρα η πρώτη, «Χους ει και εις χουν απελεύσει», μια «μαύρη» ιστορία εκμετάλλευσης και εγκλήματος με φόντο ένα νεκροταφείο όπου κυριαρχεί η διαφθορά. Από τον υπεύθυνο του Δήμου που ορίζει την χωροταξία των τάφων (με τις ανάλογες μίζες), μέχρι τον ιερέα του κοιμητηρίου τον οποίο ο πρώτος εκβιάζει. Η θρίλερ διάσταση που ο Παπαθανάσης δίνει στην ταινία, ταιριάζει καλά και όταν το φιλμ τελειώνει, το σκέφτεσαι (παίζουν: Δημήτρης Δρόσος, Αλίκη Αλεξανδράκη, Θάνος Τοκάκης κ.α.)
Στη δεύτερη ταινία, το «Planet balcony» μια όμορφη γυναίκα στο διαμέρισμα μιας πολυκατοικίας θα γίνει εμμονή του απέναντι γείτονα (Γιώργος Χρυσοστόμου), ενός συνεσταλμενου ανθρώπου ο οποίος δεν κάνει τίποτ’ άλλο από το να την παρακολουθεί από το μπαλκόνι, να την σκέφτεται διαρκώς και να το κουβεντιάζει με γνωστούς του. Χαβαλές κυρίως σε μια ταινία που παρακολουθείται ευχάριστα αλλά τελικά δεν έχει κάτι ιδιαίτερο να πει.
Η τρίτη ταινία «100 χρόνια μπροστά» είναι κάτι σαν χρονολόγιο των πιο χαρακτηριστικών ημερομηνιών στην ιστορία του ΠαΣοΚ οι οποίες ταυτίζονται με σημαντικούς σταθμούς στην ζωή ενός ανθρώπου (Αντώνης Τσιοτσιόπουλος), που προφανώς έχει ψυχολογικά τραύματα όπως αντιλαμβανόμαστε ενώ τις αφηγείται σε έναν καφετζή (Kώστας Φυτίλης). Η αφήγηση του Τσιοτσιόπουλου σε κερδίζει λόγω της ερμηνείας του (είναι ένας πραγματικά πολύ καλός ηθοποιός) αλλά το ίδιο το φιλμ σε αφήνει με την αίσθηση του «ε και;».
- Βαθμολογία: 2 ½
- Πού προβάλεται; ΑΘΗΝΑ: ΑΘΗΝΑΙΑ – AΘΗΝΑΙΟΝ – ΕΛΛΗΝΙΣ – ΑΡΤΕΜΙΣ – ΣΙΝΕ ΓΕΡΑΚΑΣ – VILLAGE THE MALL – ΑΤΤΙΚΟΝ ΑΛΣΟΣ – ΣΠΟΡΤΙΓΚ – ΒΑΡΚΙΖΑ – ΜΑΡΙΛΕΝΑ – ΣΙΣΣΥ κ.α ΘΕΣ/ΚΗ: ΒΑΚΟΥΡΑ – OPTIONS ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ – VILLAGE COSMOS κ.α.
***
Επανεκδόσεις
Ένα τρελό, τρελό θηριοτροφείο (National Lampoon’s Animal House, ΗΠΑ, 1976)
Αποκλειστικά στο ΘΗΣΕΙΟ προβάλλεται σε επανέκδοση η τρελή κωμωδία του Τζον Λάντις, γύρω από τις περιπέτειες μιας αδελφότητας σε αμερικανικό κολλέγιο όπου γίνεται, κυριολεκτικά της παλαβής. Πρόκειται για την κινηματογραφική ταινία που έκανε για πρώτη φορά γνωστό τον σπουδαίο Αμερικάνο κωμικό Τζον Μπελούσι (1949-1982) ο οποίος με την ασυγκράτητη συμπεριφορά του (η οποία τον χαρακτήριζε τόσο εντός όσο και εκτός οθόνης) είναι ο πυρήνας του «κακού» στην ιστορία και η απόλυτη φλόγα της ταινίας.
Βαθμολογία: 3
Thesis (Tesis, Ισπανία, 1996)
Eχοντας ανακαλύψει ένα snuff movie (οι «ταινίες» όπου γίνονται πραγματικοί φόνοι) κατά την διάρκειά της έρευνάς της για την οπτικοποιημένη βία, μια φοιτήτρια (Άνα Τόρεντ) έρχεται σε επαφή με τον νοσηρό κόσμο των snuff movies σε αυτό το άκρως ενοχλητικό αλλά υποβλητικό θρίλερ που υπήρξε το εντυπωσιακό κινηματογραφικό ντεμπούτο στην μεγάλου μήκους σκηνοθεσία του Αλεχάντρο Αμενάμπαρ που αργότερα θα διέπρεπε με ταινίες όπως «Η θάλασσα μέσα μου», «Οι άλλοι».
Βαθμολογία: 3
ΑΘΗΝΑ: ΡΙΒΙΕΡΑ – ΖΕΦΥΡΟΣ – ΑΜΙΚΟ κ.α.
***
Επίσης στις αίθουσες
Η Ζόι και τα ζωάκια της (Evolution, Ισπανία, 2026) των Χούλιο Σότο Γκούρπιδε, Ζάιρα Μουνιόθ Ντομίνγκεθ. Η εξωγήινη απειλή που είναι και της μόδας τώρα τελευταία, δίνει την έμπνευση για μια ταινία κινουμένων σχεδίων στην οποία η κόρη μιας επιστήμονα μαζί τα αγαπημένα της ζώα έρχονται σε επαφή με μια μυστηριώδη ουσία που κάποια σχέση έχει με τον έξω κόσμο οπότε τα ζώα αρχίζουν να συμπεριφέρονται αλλόκοτα μιλώντας μαζί της και όλοι μαζί θα προσπαθήσουν να σώσουν τον κόσμο.
Η φάρμα των ζώων (Animal farm, 2026). Πολύ θα θέλαμε να έχουμε δει τι προέκυψε από την τελευταία animation αναπαράσταση του αριστουργήματος του Τζορτζ Οργουελ αλλά δυστυχώς η εταιρία διανομής της ταινίας δεν την παρουσίασε στους δημοσιογράφους. Σύμφωνα με το δελτίο τύπου είναι «μια παιδική, διασκεδαστική και χαρούμενη προσέγγιση — μια περιπέτεια για την αξία της συνεργασίας, της δικαιοσύνης και της αληθινής ηγεσίας, που μιλάει στα παιδιά… και θυμίζει πολλά και στους μεγάλους.»
Προβάλλεται τέλος και η ταινία «Scary movie» (ΗΠΑ, 2026) του Μάικλ Τάιντς, συνέχεια της παρωδίας των ταινιών τρόμου «Scary movie» που γυρίστηκε πριν από 26 χρόνια. Πρωταγωνιστούν οι πρωταγωνιστές της παλιάς ταινίας, Μάρλον και Σον Γουέιανς, Ανα Φάρις, Ρετζίνα Χολ, Τζον Εϊμπραμς. Το «Scary movie» δεν παρουσιάστηκε στους δημοσιογράφους και δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς τον λόγο.
