Δεκαπέντε μήνες μετά την παράδοση του πορίσματος για το πολύνεκρο ναυάγιο του «Adriana» ανοιχτά της Πύλου, η διοικητική απόδοση ευθυνών παραμένει σε πλήρη στασιμότητα, σύμφωνα με τον Συνήγορο του Πολίτη.

Η αυτεπάγγελτη έρευνα της Ανεξάρτητης Αρχής είχε καταγράψει πράξεις και παραλείψεις ανώτερων και ανώτατων στελεχών του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής για το ναυάγιο της 14ης Ιουνίου 2023, ωστόσο μέχρι σήμερα δεν έχουν κινηθεί οι προβλεπόμενες πειθαρχικές διαδικασίες, την ώρα που η ηγεσία του Σώματος έχει ήδη αλλάξει δύο φορές.

Η καθυστέρηση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς σε ποινικό επίπεδο η υπόθεση έχει ήδη προχωρήσει. Μετά το πόρισμα του Εθνικού Μηχανισμού Διερεύνησης Περιστατικών Αυθαιρεσίας, η Εισαγγελία του Ναυτοδικείου Πειραιά και το Αναθεωρητικό Δικαστήριο άσκησαν διώξεις σε βαθμό κακουργήματος κατά στελεχών του Λιμενικού. Αντίθετα, στο διοικητικό πεδίο, οι επανειλημμένες παρεμβάσεις του Συνηγόρου προς το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής για την άσκηση πειθαρχικού ελέγχου παραμένουν χωρίς αποτέλεσμα.

Το χρονικό της υπόθεσης χαρακτηρίζεται από παρατεταμένες γραφειοκρατικές καθυστερήσεις. Τον Απρίλιο του 2025, το Υπουργείο υπέβαλε ερώτημα προς το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους σχετικά με τη διαδικασία και τα αρμόδια πειθαρχικά όργανα. Η γνωμοδότηση 84/2025, που εκδόθηκε τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, επιβεβαίωσε ότι η πειθαρχική αρμοδιότητα υφίσταται. Παρά την αποδοχή της από τον αρμόδιο υπουργό και τη δεσμευτικότητά της για τη Διοίκηση εδώ και τρεις μήνες, δεν έχει υπάρξει καμία εξέλιξη.

Η τελευταία επιστολή του Συνηγόρου, στις 27 Μαρτίου 2026, με αίτημα ενημέρωσης για την πορεία των πειθαρχικών διαδικασιών, παραμένει επίσης αναπάντητη, εντείνοντας τις ανησυχίες για την απουσία διοικητικής ανταπόκρισης.

Σε δημόσια τοποθέτησή του, ο Συνήγορος του Πολίτη, Ανδρέας Ποττάκης, είχε ήδη επισημάνει ότι η κωλυσιεργία «ελάχιστα εισφέρει στην τόνωση του ηθικού των στελεχών του ΛΣ-ΕΛΑΚΤ που επιτελούν το καθήκον τους με ευσυνειδησία», ενώ παράλληλα «δεν θωρακίζει το κύρος του Σώματος και την υπόληψή του διεθνώς».

Η παρατεταμένη αυτή «σιωπή» της Διοίκησης, όπως επισημαίνεται, εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα των μηχανισμών λογοδοσίας σε μια υπόθεση μείζονος δημόσιου ενδιαφέροντος.