Tο 1962 με το «Μανιφέστο του Ομπερχάουζεν» που συνυπέγραψε με τους Πέτερ Σαμόνι και Έντγκαρ Ράιτς, ο Αλεξάντερ Κλούγκε -που την Τετάρτη 25 Μαρτίου πέθανε σε ηλικία 93 ετών στο Μόναχο- όρισε επί τοις ουσίας το πρόσωπο του Νέου Γερμανικού Κινηματογράφου.
Σπουδαία μορφή των οπτικοακουστικών μέσων της χώρας του, ο Κλούγκε έχοντας σπουδάσει νομικά, ιστορία και εκκλησιαστική μουσική, ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την κινηματογραφική δημιουργία το 1956 όταν συνεργάστηκε εθελοντικά με τον σκηνοθέτη Φριτς Λανγκ, ο οποίος εκείνη την περίοδο γύριζε την ταινία «Ο τάφος του Ινδού».
Δύο χρόνια αργότερα, ως δικηγόρος στο Μόναχο και το Βερολίνο, ο Κλούγκε ανέλαβε υποθέσεις με νόμους χρηματοδότησης ταινιών και τελικά το 1960, μαζί με τον Πέτερ Σαμόνι, παρουσίασε την πρώτη ταινία μικρού μήκους της καριέρας του, με τίτλο «Brutality in Stone».
Στην εποχή του το «Μανιφέστο Ομπερχάουζεν» είχε κάνει τεράστια αίσθηση. Προτείνοντας φωνές νέων δημιουργών, το «Μανιφέστο Ομπερχάουζεν» που ιδρύθηκε στην εν λόγω πόλη κατά την διάρκεια του εκεί κινηματογραφικού φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους, «απέρριπτε», ουσιαστικά, τις γερμανικές μελοδραματικές ταινίες που εκείνη την εποχή κυριαρχούσαν στους κινηματογράφους. Θα μπορούσες να πεις ότι αυτό το Μανιφέστο είναι κάτι σαν το γερμανικό αντίστοιχο του Γαλλικού Νέου Κύματος.
Ο ίδιος ο Κλούγκε, το 1963, ίδρυσε τη δική του εταιρεία παραγωγής, «Kairos-Film» και λίγο αργότερα έκανε τις επιτυχίες «Abschied von gestern – (Anita G.)» (Αποχαιρετισμός στο Χθες (Ανίτα Γκ), 1966) και «Die Artisten in der Zirkuskuppel: ratlos» (Οι Καλλιτέχνες στον Θόλο του Τσίρκου: Χαμένοι, 1968).
Η Αλεξάντρα Κλούγκε, αδελφή του Αλεξάντερ Κλούγκε υπήρξε πρωταγωνίστρια σε αρκετές από τις πρώτες ταινίες του όπως, εδώ η «Αποχαιρετισμός στο Χθες (Ανίτα Γκ)» το 1966
Το 1972 μαζί με τον κοινωνιολόγο Όσκαρ Νεγκτ, ο Κλούγκε παρουσίασε το έργο «Δημοσιότητα και Εμπειρία» στο οποίο ασχολείται με το πραγματικό μέλημα του έργου του, δηλαδή τη δημιουργία δημοσιότητας και τη μετάδοση αυθεντικών εμπειριών. Έναν χρόνο αργότερα ακολούθησε το ργο «Κινηματογραφική Βιομηχανία στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και την Ευρώπη», το οποίο ασχολείται με ζητήματα θεωρίας των Μέσων Ενημέρωσης.
Από το 1978 ως το 1982, ο Κλούγκε συμμετείχε στην δημιουργία ταινιών που συνυπέγραψαν αρκετοί σκηνοθέτες, ανάμεσα στους οποίους ο Φόλκερ Σλέντορφ και ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ.
Πρόκειται για ταινίες όπως οι «Deutschland im Herbst» (Η Γερμανία το Φθινόπωρο, 1978) για το κύμα τρομοκρατίας στη Γερμανία, «Der Kandidat» (Ο υποψήφιος, 1980) για τον Φραντς-Γιόζεφ Στράους και την πολιτική διαμάχη του με τον Χέλμουτ Σμιτ και «Kieg Und Frieden» (Πόλεμος και Ειρήνη, 1982/1983) για τη συζήτηση για τους πυραύλους στη Γερμανία.
Σκηνή από την ταινία «Η Γερμανία το φθινόπωρο», μια συλλογική δουλειά που συνυπογράφουν αρκετοί σκηνοθέτες, ανάμεσα στους οποίους ο Φόλκερ Σλέντορφ
Από το 1988 και για ένα μεγάλο διάστημα ο Κλούγκε ήταν δημιουργός εκπομπών πολιτιστικού περιεχομένου σε διάφορα γερμανικά ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια. Συνολικά ο Κλούγκε γύρισε περισσότερα από 150 έργα – ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους, ντοκιμαντέρ, βίντεο και τηλεοπτικές παραγωγές.
Η χρήση τεχνικών ανάλυσης και συσχέτισης από τον Κλούγκε ήταν επίσης χαρακτηριστικό των περισσότερων έργων του, τα οποία είναι κυρίως δοκιμιακού ύφους και (δυστυχώς) σχεδόν άγνωστα στην Ελλάδα (το Ινστιτούτο Γκαίτε έχει κατά καιρούς προβάλλει ταινίες του Κλούγκε).
Πέρσι, ο Κλούγκε γύρισε την τελευταία ταινία του, το ντοκιμαντέρ «Primitive Diversity».
Η αφίσα της τελευταίας ταινίας του Αλεξάντερ Κλούγκε «Primitive Diversity», περσινή παραγωγή
Το 2007 του απονεμήθηκε ο Ομοσπονδιακός Σταυρός Αξίας.
