Η (μη) είδηση: η Νίνα Φλορ άλλαξε την υπογραφή της, απαλείφοντας το – σκανδαλιστικό για κάποιους – τίτλο της πριγκίπισσας.
Ώπα, ώπα, ώπα που έλεγε και η Μαρίνα Σάττι στο «Ζάρι». Ποια είναι η Νίνα Φλορ, πού έβαλε την υπογραφή της και γιατί στην ευχή μας ενδιαφέρει εάν από την τζίφρα της εμφανίζεται ή εξαφανίζεται ο πριγκιπικός προσδιορισμός;
Για όσους ενδεχομένως δεν παίζουν στα δάχτυλα το βασιλικό ρεπορτάζ, η 39χρονη Ελβετή, μοναχοκόρη του Μίδα των VIP αερομεταφορών και αποστόλου του πολυτελούς ευζωιστικού δόγματος Τόμας Φλορ, είναι η σύζυγος του Φίλιππου Ντε Γκρες. Ή αλλιώς του βενιαμίν της τέως βασιλικής οικογένειας της Ελλάδας.
Κάποιοι ίσως μπορούν να ανακαλέσουν την εικόνα της από τους γάμους της τον Οκτώβριο του 2021 στη Μητρόπολη Αθηνών, όπου αντάλλαξε όρκους αιώνιας πίστης και αγάπης παρουσία πλήθους Ευρωπαίων γαλαζοαίματων – ανάμεσά τους η εξ αγχιστείας θεία της βασιλομήτωρ Σοφία της Ισπανίας και οι κόρες του Άντριου Μαουντμπάτεν Ουίνδσορ, πριγκίπισσες Βεατρίκη και Ευγενία – με τον Φίλιππο.
Όχι πια πριγκίπισσα. Μόνο Νίνα
Η Νίνα Φλορ, που από τα γεννοφάσκια της είχε την κατάρα και την ευλογία να είναι σάρκα από τη σάρκα του διεθνούς τζετ σετ, πήρε το ρόλο της ως μέλος της τέως βασιλικής οικογένειας στα σοβαρά.
Αυτό τουλάχιστον μπορεί να συνάγει κανείς από το γεγονός ότι φλέξαρε τον τίτλο ευγενείας που απέκτησε μέσω του γάμου της στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram αλλά και από την απόφασή της να υπογράψει πέρσι την ετήσια έκθεση του πολυτελούς θερέτρου που δημιούργησε και διευθύνει στην Αφρική ως Πριγκίπισσα Νίνα.
Αν πριν από λίγους μήνες το επίδικο και το σοκαριστικό για τα εγχώρια media ήταν το προαναφερθέν γεγονός, τώρα το virality μετατοπίστηκε στην απόφαση της Νίνα Φλορ να σφραγίσει τη φετινή έκθεση για το χιλιοτραγουδισμένο Kisawa Sanctuary απλώς ως Νίνα.
Ήταν μια κίνηση αθόρυβη, σχεδόν οργανική. Σαν να ανέλαβε να σβήσει τη λέξη «πριγκίπισσα» ένα κύμα του Ινδικού, από εκείνα που σκάνε ράθυμα στις πάλλευκες αμμουδιές του πράσινου, αειφόρου και περιβαλλοντικά βιώσιμου ησυχαστηρίου της στη Μοζαμβίκη.
Όσο κάποιοι προσπαθούν να αναλύσουν την – από κάθε άποψη αδιάφορη – απόφαση της ζάμπλουτης Ελβετής, είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να ρίξει κανείς μια ματιά στο απάγκιο που εκείνη δημιούργησε και αναμφίβολα μοιάζει με το πιο λαμπερό πετράδι του επιχειρηματικού στέμματός της.
Άλλωστε, για να είμαστε ειλικρινείς, μόνο από φωτογραφίες μπορεί ένας μέσος θνητός να γνωρίσει το Kisawa Sanctuary. Εκτός κι εάν έχει, μπορεί και επιθυμεί να καταβάλει για παράδειγμα το ποσό των 32 χιλιάδων ευρώ για μια διαμονή μόλις τεσσάρων ημερών.
Και εγένετο Kisawa
Για να αποκωδικοποιήσει κανείς την επιχειρηματική και αισθητική φιλοσοφία της Νίνα Φλορ, πρέπει να ταξιδέψει νοερά στο νησί Benguerra, στο αρχιπέλαγος Bazaruto. Εκεί, σε μια αχανή έκταση 3.000 στρεμμάτων, ανάμεσα σε παρθένα δάση, ατελείωτες παραλίες και επιβλητικούς αμμόλοφους, δεσπόζει το Kisawa Sanctuary.
Kisawa στην τοπική γλώσσα Xitsonga σημαίνει «άθραυστο». Είναι μια λέξη που επιλέχθηκε προσεκτικά για να υπογραμμίσει τον άρρηκτο δεσμό ανάμεσα στον επισκέπτη, το παρθένο φυσικό τοπίο και την τοπική κοινότητα.
Η γεωγραφική συντεταγμένη δεν είναι τυχαία. Το αρχιπέλαγος αποτελεί Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο από το 1971, προστατευόμενο από τη Μοζαμβίκη και διεθνείς οργανισμούς διατήρησης της φύσης όπως η WWF, φιλοξενώντας ένα από τα πιο πλούσια και ευαίσθητα υποτροπικά οικοσυστήματα του πλανήτη.
Στα κρυστάλλινα νερά του κολυμπούν φάλαινες, τα σπάνια ντιγκόνγκ – οι αποκαλούμενες «θαλάσσιες αγελάδες» του Ινδικού Ωκεανού – σαλάχια μάντα, δελφίνια και πέντε είδη θαλάσσιων χελωνών.
Μέσα σε αυτόν τον ζωντανό καμβά, η πρόκληση δεν ήταν να χτιστεί ένα ακόμη πολυτελές μεγαθήριο που θα επιβληθεί βάναυσα στο τοπίο, αλλά ένα καταφύγιο που θα αφομοιωθεί από αυτό, σαν να βρισκόταν πάντα εκεί.
Η επανάσταση της «ξυπόλητης πολυτέλειας»
Το Kisawa σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε σε συνεργασία με το αρχιτεκτονικό γραφείο NJF Design, του οποίου ηγείται – μαντέψτε – η ίδια η Νίνα Φλορ. Η προσέγγισή της είναι μια καθαρόαιμη σπουδή στη «barefoot luxury» (ξυπόλητη πολυτέλεια).
Το resort διαθέτει μόλις 12 υπερπολυτελείς κατοικίες, στρατηγικά σκορπισμένες σε απομονωμένους ορμίσκους, εξασφαλίζοντας το απόλυτο αγαθό για τη σύγχρονη ελίτ: την αδιαπραγμάτευτη ιδιωτικότητα. Κάθε κατοικία στέκει αυτόνομη, με τεράστιους εξωτερικούς χώρους, ιδιωτική πισίνα υπερχείλισης και εξωτερική κουζίνα.
Εκείνο, ωστόσο, που μετέτρεψε το Kisawa σε παγκόσμιο case study – κερδίζοντας διθυραμβικές κριτικές από περιοδικά όπως το National Geographic και το Architectural Digest – είναι ο τρόπος που χτίστηκε. Η Φλορ απέρριψε τη μαζική χρήση συμβατικών υλικών και επιστράτευσε την τεχνολογία της 3D εκτύπωσης, παντρεύοντάς τη με την τοπική γεωλογία.
Για την κατασκευή του resort, αντί για τσιμέντο, χρησιμοποιήθηκε ένα ειδικό κονίαμα, φτιαγμένο από την άμμο του ίδιου του νησιού και θαλασσινό νερό.
Αυτό το μείγμα τροφοδότησε θηριώδεις 3D εκτυπωτές, οι οποίοι «τύπωσαν» επιτόπου τα θεμέλια, τα δάπεδα, τα πλακίδια και δομικά στοιχεία του θερέτρου. Το αποτέλεσμα ήταν η δραματική μείωση της χρήσης τσιμέντου και η δημιουργία επιφανειών με μια μοναδική, γήινη απτική υφή.
Όμως η τεχνολογία δεν αντικατέστησε τα ανθρώπινα χέρια. Το 80% του εργατικού δυναμικού προήλθε από το νησί (με το 50% να είναι γυναίκες – για τη συμπερίληψη αγωνιζόμαστε, αδέλφια, όπως πάλαι ποτέ για τον σοσιαλισμό). Οι χαρακτηριστικές αχυροσκεπές που μιμούνται τις παραδοσιακές αφρικανικές καλύβες, τα ξυλόγλυπτα και τα υφαντά κατασκευάστηκαν από ντόπιους τεχνίτες.
Στο εσωτερικό των κατοικιών, το design είναι ένα αριστοτεχνικό mix & match αφρικανικής τέχνης και 70s μοντερνισμού. Η Νίνα όργωσε την ήπειρο που έγινε επιχειρηματική πατρίδα της συλλέγοντας αντίκες και έργα τέχνης, φροντίζοντας, όπως τονίζει η ίδια, «η αφρικανική τέχνη να παραμείνει και να αναδειχθεί εντός της ηπείρου της».
Jet set & χωριάτικη σαλάτα
Πώς μεταφράζεται αυτή η εμπειρία στην πράξη; Στο Kisawa, το ρολόι είναι περιττό, αν όχι άχρηστο. Το ημερήσιο πρόγραμμα είναι μια λευκή κόλλα χαρτί. Οι ημέρες μπορούν να ξεκινούν με γιόγκα την ώρα της ανατολής πάνω στους αμμόλοφους και να συνεχίζονται με καταδύσεις στους κοραλλιογενείς υφάλους.
Το εντυπωσιακό Natural Wellness Center του ξενοδοχείου παντρεύει την Κινεζική Ιατρική και την Αγιουρβέδα με τις παραδοσιακές αφρικανικές πρακτικές ίασης ενώ στα εστιατόρια του resort μπορεί κανείς να βρει ακόμα και μια σπονδή στην ελληνική γαστρονομία, τρώγοντας αποδομημένη χωριάτικη σαλάτα – πιθανότατα με ντομάτες Μοζαμβίκης.
Βεβαίως, η αυθεντικότητα και η απόλυτη απομόνωση – αυτά που οι Κροίσοι αγοράζουν όσο όσο και κατόπιν επιδεικνύουν στα κοινωνικά δίκτυα – έρχονται με το αντίστοιχο αστρονομικό αντίτιμο.
Οι τιμές διανυκτέρευσης ξεκινούν από περίπου 5.000 ευρώ και μπορούν να ξεπεράσουν τις 11.000 ευρώ τη βραδιά. Οι επισκέπτες, ωστόσο, δεν αγοράζουν απλώς υπηρεσίες υψηλού επιπέδου. Αγοράζουν κάτι πολύ πιο δυσεύρετο: την ψευδαίσθηση ενός απολύτως ιδιωτικού παραδείσου, αποκομμένου από τον ψηφιακό θόρυβο και τα αδιάκριτα βλέμματα του κόσμου.
Όταν ο luxury οικοτουρισμός χρηματοδοτεί την επιστήμη
Το αφήγημα του Kisawa θα ήταν ημιτελές και ίσως επιφανειακό αν περιοριζόταν αποκλειστικά στη φιλοξενία και αναπαυόταν απλώς στις δάφνες της αποθέωσης από βίβλους του σύγχρονου ευ ζην, όπως ας πούμε το περιοδικό How to Spend It των Financial Times.
Εκεί που η Φλορ διαχωρίζει τη θέση της από το τυπικό greenwashing – τη συνήθη πρακτική των δισεκατομμυριούχων να «πρασινίζουν» την εικόνα τους για λόγους μάρκετινγκ – είναι στο δεύτερο, κομβικό σκέλος του project της: το Bazaruto Center for Scientific Studies (BCSS).
Σε μια άλλη γωνιά του νησιού, η Νίνα ίδρυσε και χρηματοδοτεί το πρώτο μόνιμο ωκεανογραφικό παρατηρητήριο της Αφρικής. Πρόκειται για μια πλήρως εξοπλισμένη επιστημονική πλατφόρμα, όπου ερευνητές μελετούν τα θαλάσσια οικοσυστήματα, συλλέγουν δεδομένα ανοιχτού κώδικα (open source) για την κλιματική αλλαγή και παρακολουθούν τα απειλούμενα είδη.
Οι ίδιοι 3D εκτυπωτές που έφτιαξαν το ξενοδοχείο χρησιμοποιούνται τώρα από τους ωκεανογράφους για να εκτυπώσουν τεχνητούς υφάλους από άμμο, βοηθώντας στην αναγέννηση των κοραλλιών.
Δεν πρόκειται απλώς για ένα δημοσιοσχετίστικο τέχνασμα. Είναι μια ουσιαστική δέσμευση, στην οποία μάλιστα οι ένοικοι του resort μπορούν να συμμετέχουν ενεργά, συνοδεύοντας τους επιστήμονες σε πραγματικές αποστολές καταγραφής ειδών στον ωκεανό. Σαν να λέμε «πάμε για πυροφάνι;».
Η εγχώρια εμμονή με το εάν η Νίνα Φλορ δικαιούται ή όχι να λογίζεται ως πριγκίπισσα – επιτέλους, λίγο δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό – φαντάζει μάλλον επαρχιώτικη μπροστά στο εκτόπισμα της πραγματικής της ισχύος.
Στο δυσθεώρητο σύμπαν των ultra-rich, το απόλυτο status symbol δεν κρύβεται σε πρωτόκολλα και εξ αγχιστείας τίτλους χωρίς θεσμικό αντίκρισμα, αλλά στην ικανότητα να αγοράζεις, να σχεδιάζεις και να κυβερνάς τους δικούς σου, ιδιωτικούς παραδείσους.
Σβήνοντας τον πριγκιπικό προσδιορισμό από την υπογραφή της, η 39χρονη Ελβετή μάλλον δεν έκανε ένα βήμα πίσω, αλλά παρέδωσε ένα αριστοτεχνικό μάθημα σύγχρονου PR: όταν έχεις τα κεφάλαια και το όραμα να μετατρέπεις την άμμο του Ινδικού σε ένα από τα πιο ακριβά, βιώσιμα και επιδραστικά eco-resorts του πλανήτη, το να υπογράφεις απλώς ως «Νίνα» δεν είναι ένδειξη ταπεινοφροσύνης.
Είναι η απόλυτη, αθόρυβη επίδειξη δύναμης.
